Η ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ Η υπογραφή της συμφωνίας παράδοσης (συνθηκολόγησης) των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν είναι μια ιστορική στιγμή – ανεξάρτητα από το τι θα εφαρμοστεί τελικά από αυτήν: Το Ιράν...

Πλήρες Κείμενο:

Η ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ Η υπογραφή της συμφωνίας παράδοσης (συνθηκολόγησης) των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν είναι μια ιστορική στιγμή – ανεξάρτητα από το τι θα εφαρμοστεί τελικά από αυτήν: Το Ιράν λαμβάνει – χωρίς να δώσει τίποτα «σε αντάλλαγμα» (σε εισαγωγικά, διότι δέχθηκε επίθεση και δεν θα έπρεπε να είχε δώσει τίποτα, αλλά στον κόσμο της πολιτικής πραγματικότητας συχνά λειτουργεί διαφορετικά), αφού έχει από καιρό εγκαταλείψει τα πυρηνικά όπλα και οι εποπτικές αρχές έχουν επίσης επιβεβαιώσει ότι το έπραξε – την άρση των κυρώσεων εις βάρος του.

Χάρη στη μεγαλομανία του Ισραήλ και των ΗΠΑ, το Ιράν πλήρωσε βαρύ τίμημα σε αίμα και περιουσίες, ώστε να ανοίξει το πεδίο μάχης στο οποίο νίκησε τις ΗΠΑ.

Το σύνολο της στρατιωτικής υπεροχής των ΗΠΑ δεν τους βοήθησε να πετύχουν έναν «αστραπιαίο θρίαμβο», όπως προσπάθησε να τους το πουλήσει ο έμπορος επίπλων από την οδό Μπάλφουρ (έτσι αποκαλούν τον Μπίμπι στο Ισραήλ, από το επάγγελμά του πριν μπει στο γραφείο του πρωθυπουργού). Πριν από τις επιθέσεις κατά του Ιράν, υπήρχαν κυρώσεις εις βάρος του, που προκάλεσαν δύσκολη οικονομική κατάσταση και τη δημιουργία ενός ολόκληρου δικτύου παρακάμψεων και διαφθοράς για την καταστρατήγηση αυτών των κυρώσεων, κ.ο.κ. Επιπλέον: Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Κόλπο υπέστησαν σοβαρές ζημιές και τώρα κοιτούν προς το Ιράν, το οποίο επιπλέον έχει αποδειχθεί σύμμαχος της Κίνας και της Ρωσίας.

Η συμφωνία παράδοσης που υπέγραψε ο Τραμπ συνοδεύτηκε επίσης από την ομολογία του, που ακουγόταν σχεδόν σαν θετική αναγνώριση του διεθνούς δικαίου: Ακόμη και το Ιράν έχει δικαίωμα να αμύνεται με βαλλιστικούς πυραύλους.

Αν το Ισραήλ επιτεθεί ξανά στο Ιράν, θα μπορούσε κανείς να ακούσει από τον Τραμπ, με αυτόν τον ρυθμό, ακόμη και ότι στο Ιράν ανήκουν πυρηνικά όπλα.

Για όλη αυτή τη φλυαρία περί «οι ΗΠΑ και το Ισραήλ φέρνουν δημοκρατία στο Ιράν», θα μπορούσε κανείς να είχε κάνει τα στραβά μάτια εδώ και 25 ή 50 χρόνια.

Αυτό θυμίζει την απάντηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού: Όταν πρότειναν στον Λέβι Έσκολ τη δεκαετία του 1960 να καθιερωθεί πενθήμερη εβδομάδα εργασίας, απάντησε: «Το παρατραβήξατε λίγο – ας αρχίσουμε πρώτα με μια μέρα εργασίας και ας προχωρήσουμε από εκεί.» Με λίγα λόγια: Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θα έπρεπε πρώτα να ασχοληθούν με τη δημοκρατία στις δικές τους χώρες.

Και αυτό ισχύει φυσικά και για τις ευρωπαϊκές χώρες.

Από εκεί μπορεί κανείς να προχωρήσει. Οι Ιρανοί διαδηλωτές με ισραηλινές σημαίες είναι σιαμαία δίδυμα του Ισραήλ: Όσα μπορεί κανείς να πει για το Ισραήλ, μπορεί να πει και για εκείνους.

Πρόκειται για ανθρώπους που είναι πεπεισμένοι ότι είναι «Ευρωπαίοι λευκοί». Τώρα βιώνουν ότι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη τους έβαψαν με τα χρώματά τους για τους σκοπούς τους και ότι αυτό είναι ένα χρώμα που ξεβάφει με λάδι.

Η υπογραφή χθες είναι επίσης μια νίκη για τη δεξιά πτέρυγα του κινήματος MAGA, εκπροσωπούμενη από τον Τάκερ Κάρλσον.

Ένας προς έναν εμφανίζονταν σε αυτόν για συνεντεύξεις αντίπαλοι της ισραηλινής πολιτικής / ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων / συντηρητικοί ή φιλελεύθεροι πολιτικοί αναλυτές, οι οποίοι λογοκρίνονται και τιμωρούνται από τα μέσα ενημέρωσης στις δυτικές χώρες, ενώ εμείς ακούμε τις φλυαρίες στις τηλεοπτικές εκπομπές του Μάρκους Λαντς. Ο Τζέφρι Σακς, η Φραντσέσκα Αλμπανέζε, ο Τζον Μίρσαϊμερ, η Τρίτα Πάρσι είναι μόνο μερικά από τα ονόματα στα οποία παραχώρησε βήμα στην εκστρατεία του, για να ασκήσουν πίεση στον Τραμπ και τους συμβούλους του να σταματήσουν αυτή την τρέλα.

Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης έστρωσαν κυριολεκτικά κόκκινο χαλί στον Τάκερ Κάρλσον.

Και τι κάνει η Γερμανία με αυτή τη συμφωνία παράδοσης; Όπως συνήθως: Επίπεδο κλιμάκωσης 1: Προσπαθούν να ασκήσουν πίεση στον Τραμπ με τον φτηνό Τάκερ Κάρλσον: Ο Άχμαντ Μανσούρ γράφει άρθρα στη FAZ πριν από την υπογραφή της συμφωνίας.

Και κολακεύουν τον Τραμπ με δώρα γενεθλίων. 2. Αφού καταστεί σαφές ότι ο Τραμπ υπέγραψε, μετατρέπουν την ήττα σε νίκη. Ο Φρίντριχ Μερτς διηγείται πώς παραμένει το χαλί του Τραμπ, λέγοντας ότι μόνο χάρη στη στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ θα τηρήσει τη συμφωνία το Ιράν.

Λες και το Ιράν ήταν αυτό που δεν τήρησε συμφωνίες, επέβαλε κυρώσεις κατά των ΗΠΑ και βομβάρδισε τις ΗΠΑ.

Μια πλήρης αναστροφή της πραγματικότητας κατά τη γερμανική παράδοση, ώστε να μη βλέπει η Γερμανία στον καθρέφτη ένα τσιουάουα με μαζεμένη ουρά. 3. Η αποκατάσταση της γερμανικής αυτοεκτίμησης μέσω της υποχώρησης σε έναν ακόμη πιο τρελό κόσμο. Ο Βάντεπουλ αρχίζει να συζητά αν θα πρέπει η Γερμανία να συμμετάσχει στην ναρκαλιεία στα στενά του Χορμούζ, για να παίξει έστω και λίγο στο παιχνίδι των μεγάλων. Ο Φρίντριχ Μερτς εκμεταλλεύεται την ευκαιρία και λέει ότι είναι νίκη, και γι' αυτό είναι σημαντικό να οικοδομηθεί ένας μεγάλος στρατός και να συνεχιστεί η στρατιωτικοποίηση. Δηλαδή: Σε έναν κόσμο όπου τα τανκς είναι τόσο χρήσιμα όσο τα γερμανικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα και όπου ολόκληρη η αεροπορική και μυστική δύναμη του Ισραήλ και των ΗΠΑ απέτυχε παταγωδώς, το συμπέρασμα είναι ισραηλινού τύπου: Ξεκινάμε με τη μέγιστη βία, κι αν αυτό δεν λειτουργήσει, την κλιμακώνουμε. Jüdische Stimme für gerechten Frieden in Nahost Μετάφραση από τα γερμανικά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους