“Δεν θέλω ρεαλισμό, θέλω μαγεία” είναι η διάσημη φράση της Μπλανς Ντιμπουά (Blanche du Bois) , από το θεατρικό του Τενεσί Ουίλιαμς “Λεωφορείον ο Πόθος”. Από τη θέση του θεατή νοιώθουμε, ένα μικρό...

Πλήρες Κείμενο:

“Δεν θέλω ρεαλισμό, θέλω μαγεία” είναι η διάσημη φράση της Μπλανς Ντιμπουά (Blanche du Bois) , από το θεατρικό του Τενεσί Ουίλιαμς “Λεωφορείον ο Πόθος”. Από τη θέση του θεατή νοιώθουμε, ένα μικρό πόνο στην καρδιά, γι αυτό το πλάσμα που δεν μπορεί ν αντέξει την πραγματικότητα και ίσως και για τον ίδιο μας τον εαυτό, καθώς υποψιαζόμαστε στο βάθος της ύπαρξης μας, την δική μας ευθραυστότητα απέναντι της.

Βλέπω συχνά αναρτήσεις , οι οποίες είναι λόγια διάσημων, να εμφανίζονται ως τρομερές σοφίες και να αναπαράγονται ως απόλυτες αλήθειες.

Θυμάμαι ένα τέτοιο δημοφιλές post , που έλεγε ότι “πριν θεωρήσεις ότι έχεις κατάθλιψη, εξέτασε το ενδεχόμενο να περιβάλλεσαι από ηλίθιους”. Ήταν εκπληκτικό πόσοι άνθρωποι ταυτίζονταν μ αυτή την άποψη, η οποία ήταν απόλυτα “φιλοσοφία καφενείου”. Η αλήθεια είναι ότι αν κάποιος θεωρεί ότι όλοι γύρω του είναι ηλίθιοι, είναι σημαντικό ν αναρωτηθεί για το τι συμβαίνει μέσα του.

Καθημερινά στα sm κυκλοφορούν αναρτήσεις με αποφθέγματα για τις ανθρώπινες σχέσεις, συναισθηματικά φορτισμένα, που αποδίδονται σε διάσημα πρόσωπα και αντλούν και την εγκυρότητα τους, απ αυτή την αναγνωρισιμότητα . Η άποψη της Μέρυλ Στριπ για τις σχέσεις των ανθρώπων, στ αλήθεια δεν έχει καθόλου μεγαλύτερη βαρύτητα από τη γνώμη ενός φίλου μας. Οι διάσημοι, μιλούν δημοσίως για...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους