ΠΑ.ΣΟ.Κ. εναντίον ΠΑ.ΣΟ.Κ. όπως λέμε ΚΡΑΜΕΡ εναντίον ΚΡΑΜΕΡ Τι τελικά συμβαίνει με το ΠΑ.ΣΟ.Κ.; Πως μπορεί, με λογική, να ερμηνευτεί το φαινόμενο, να έχει όλος ο κόσμος την πεποίθηση ότι το ΠΑΣΟΚ του...

Πλήρες Κείμενο:

ΠΑ.ΣΟ.Κ. εναντίον ΠΑ.ΣΟ.Κ. όπως λέμε ΚΡΑΜΕΡ εναντίον ΚΡΑΜΕΡ Τι τελικά συμβαίνει με το ΠΑ.ΣΟ.Κ.; Πως μπορεί, με λογική, να ερμηνευτεί το φαινόμενο, να έχει όλος ο κόσμος την πεποίθηση ότι το ΠΑΣΟΚ του πρόσφερε ποιότητα ζωής, ισοτιμία και ισοπολιτεία, θεράπευσε τις κοινωνικές ανισότητες δικαιωμάτων του εμφυλίου, ασφάλεια, εθνική αξιοπρέπεια και όμως σε αυτό το σημερινό περιβάλλον να κρίνεται από πολλούς ασφαλέστερη επιλογή η Νέα Δημοκρατία του φιλελεύθερου συντηρητικού κ.Μητσοτάκη, η ΕΛ.ΑΣ. του με δική του ομολογία πιο αλαλούμ διακυβέρνησης κ.Τσίπρα, η ΕΛΠΙΔΑ της συναισθηματικά φορτισμένης και πολιτικά αφοπλισμένης κας Καρυστιανού, ο Αντώνης Σαμαράς της λεγόμενης πατριωτικής συντηρητικής κεντροδεξιάς, που την ξέχασε την ιδεολογία του στη διακυβέρνησή του, η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ του εκλεκτού του Ιησού κ.Βελόπουλου, η ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ της προσφεύγω στον ΟΗΕ για το χρέος κας Κωνσταντοπούλου, το Μέρα25 του ουάου κ.Βαρουφάκη, η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ της με γύφτικη αγωνία κας Λατινοπούλου και το ΚΚΕ της σταθερής στάσης που λέει «και σε τι άλλο χρησιμεύουν οι εκλογές σύντροφοι εκτός από το να μετράμε πόσοι είμαστε;». Γιατί να αναζητούν οι ψηφοφόροι εθνικά κεφάλαια στον «για δεν μ’αφήνετε ήσυχο, δεν μπορώ να κάνω προϋπολογισμό και φεύγω» μπαϊρακτάρη κ.Κώστα Καραμανλή ή στον κατά τον Ανδρέα Παπανδρέου «θέλει να είναι αρχηγός οποιοδήποτε κόμματος» κ.Βενιζέλο; Το ΠΑΣΟΚ που έφτιαξε το Ανδρέας Παπανδρέου, το πιο πολυσυμμετοχικό και πλουραλιστικό σε ιδεολογίες προοδευτικό κίνημα που υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα, ενσωμάτωσε στο τρίπτυχό του Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση και με δημοκρατικές διαδικασίες πολίτες από το Κέντρο, τη Σοσιαλδημοκρατία, τις αντιχουντικές δυνάμεις όπως το ΠΑΚ, τη Δημοκρατική Άμυνα, τους απογοητευμένους ΕΔΑίτες, ακόμα και τροτσκιστές αλλά και κεντροδεξιούς με μια δομή οργάνωσης που έδινε την δυνατότητα στα μέλη του, να συμμετέχουν στη διαμόρφωση των πολιτικών και την επιλογή των προσώπων, με όποιες ατέλειες.

Οι τοπικές οργανώσεις λειτουργούσαν ουσιαστικά και κατόρθωναν να ενώνουν δυο κυρίαρχες – αντίθετες τάσεις και κινήσεις, προς τα αριστερά και δεξιά και να ισορροπούν, έξω και πέρα από την ηγετική και καταλυτική παρουσία του ιδρυτή του Ανδρέα Παπανδρέου.

Τη δομή αυτή κατέστρεψε ο Κώστας Σημίτης, ο οποίος στην προσπάθειά του να ελέγξει εν’όψει διαδοχής το Κίνημα, έδωσε τη δυνατότητα στον (καταστροφικό για μένα Τσουκάτο) να στήσει παράλληλες οργανώσεις έξω από το κόμμα, με αποκλειστικά σημιτικούς (εκσυγχρονιστές αυτοαποκαλούνταν) και κόντρα στους κατ΄αυτόν παπανδρεϊκούς που μπήκαν στο περιθώριο, μαζί με τις επίσημες οργανώσεις.

Μπορεί να προσέφερε μία παράταση της κυβερνησιμότητας του ΠΑΣΟΚ αλλά χώρισε τελεσίδικα το Κίνημα στα δύο, στην ουσία σε μια κεντροδεξιά παράταξη και σε μία κεντροαριστερή.

Το τελικό κτύπημα στο όλον ΠΑΣΟΚ κατάφερε ο απίστευτος Ευάγγελος Βενιζέλος (ποτέ δεν ήταν ΠΑΣΟΚ και το ξέρουμε εμείς που παρακολουθούσαμε την πορεία του στην ΦΕΑΠΘ την δεκαετία του 70) που δεν μπόρεσε να χωνέψει την ήττα του από τον Γιώργο Παπανδρέου.

Σε μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, την οικονομική κρίση που διέλυσε την ελληνική κοινωνία, άφησε στο απυρόβλητο τον Καραμανλή, συμμάχησε με τον Σαμαρά, δεν σεβάστηκε και απαξίωσε το διαχρονικά από το 1981 και μετά τεράστιο έργο του ΠΑΣΟΚ, απαρνήθηκε ακόμη και το όνομα με ΕΛΙΑ και ΚΙΝΑΛ, έκανε πογκρόμ σε κάθε μέλος που ταύτιζε με τους παπανδρεϊκούς και δεν μπόρεσε να αποσοβήσει τις μετακινήσεις των αναζητούντων κυβερνητικές θέσεις στελεχών προς αριστερά και δεξιά.

Έμπειρα στελέχη, εφόσον είναι καλύτερο, πίστευαν, να κατευθυνθούν αριστερά και δεξιά, πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ, πηγαίνουν ακόμη και σήμερα, ακολουθώντας την άποψη, αφού δεν μπορούμε να συνυπάρξουμε στο ΠΑΣΟΚ πάμε στους όμορους χώρους.

Και έτσι καταλήξαμε και επί ΣΥΡΙΖΑ (2015 – 2019) και επί ΝΔ (2019 μέχρι σήμερα), στην ουσία να κυβερνούν πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, γιατί απλά έχουν το θάρρος των επιλογών τους και αυτό το οφείλουν στο dna ΠΑΣΟΚ που έχουν. Η Φώφη προσπάθησε να ομογενοποιήσει και δεν λαϊκισε, ακόμη και όταν έπιασε πάτο, δημοσκοπικά, δεν παρασύρθηκε σε πρόσκαιρες επιλογές.

Δυστυχώς η ζωή την στέρησε από το ΠΑΣΟΚ.

Ο νυν Πρόεδρος, με απίστευτη ικανότητα οργανωτικού ελέγχου, παρασύρθηκε από την αγωνία των ποσοστών και προσπάθησε να ακολουθήσει μια πολιτική δημοσκοπικά επηρεασμένη. Λάθος.

Σε ένα ασταθές πολιτικό περιβάλλον με ψηφοφόρους που απέχουν, αδιαφορούν ή πιστεύουν σε ότι τους σερβίρουν, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί και δεν πρέπει να συναγωνίζεται τους αστείους πολλά υποσχόμενους μεσσίες.

Το ψέμα έχει πάντα κοντά πόδια και η αλήθεια κάποια στιγμή θα αποκαλυφθεί.

Η λύση για το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να είναι η αναζήτηση φαιδρών συμμάχων, χωρίς θέσεις και με σκοπό απλά να μην είναι ο Μητσοτάκης πρωθυπουργός και ότι θέλει ας γίνει.

Δεν μπορεί να είναι λύση η ρήση του κ.Φάμελλου «ας κάτσουμε σε ένα τραπέζι και δεν μπορεί θα βρούμε κοινές θέσεις». Το ΠΑΣΟΚ δεν φοβήθηκε στο 3%, θα φοβηθεί τώρα; Υπεύθυνες θέσεις, σοβαρές και υλοποιήσιμες προτάσεις, προβολή των δεκάδων αξιόλογων νέων στελεχών και δεν χρειάζεται να αποδείξουμε σε κάνεναν, ούτε ότι δεν είμαστε δεξιοί, ούτε ότι δεν είμαστε αριστεροί.

Γιατί απλά είμαστε ΠΑΣΟΚ.

Είμαστε σοσιαλδημοκράτες, υπηρέτες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, δεν έχουμε σχέση ούτε με τον κρατικοκαπιταλιστικό δήθεν προοδευτικό χώρο του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού, ούτε με τον ασύδοτο ανεξέλεγκτο της αγοράς φιλελευθερισμό.

Αν πορευθούμε έτσι, ας κρατήσουμε την σοβαρότητα που επιβάλει η ιστορία μας, που δεν πρέπει να την αρνιόμαστε, με τα θετικά και αρνητικά της, και είμαι σίγουρος ότι το ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει να είναι παράγοντας σταθερότητας και υπευθυνότητας και ο Λαός θα το εκτιμήσει στο τέλος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους