Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι σκιές του εγχώριου πολιτικού συστήματος Σε ό,τι με αφορά, στο ηθικό, επιτελεστικό και αξιακό επίπεδο, όλα τα προϊόντα και υποπροϊόντα της ελληνικής Μεταπολίτευσης έχουν ήδη εξαντληθεί.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα - στο πρόσωπο του Μητσοτάκη, του Ανδρουλάκη, του Τσίπρα και άλλων, εντός και εκτός κομματικού σωλήνα - είναι οι σκιές της εθνικής μας ντροπής.

Είναι οι εκφραστές της πολιτικής ανικανότητας που – χωρίς αυτόνομη ελληνική σκέψη και εθνικό όραμα - πασχίζουν για την επιβίωση και αυτοσυντήρηση της στενά κομματικής επιχείρησης.

Γραφειοκρατία, ανισόνομη φορολόγηση, καρτελοποίηση της αγοράς, βαθύτατα παγιωμένη διαφθορά, δομική πλαδαροκρατία, εκτελεστική ανικανότητα, επιδοματική ψηφοθηρία, αποκοπή από την κοινωνική πραγματικότητα και χυδαία επικοινωνιακή πόζα.

Όλα αυτά χαρακτηρίζουν το δίπολο της παρακμής: Ελληνικό Κράτος – Πολιτικό Σύστημα.

Ας μην κρυβόμαστε, στη συνείδηση των περισσοτέρων Ελλήνων η Πολιτική στην Ελλάδα ταυτίζεται με την ψηφοθηρία που φέρνει τη μάσα, διαμέσου της διαφθοράς και αυτό όχι αδίκως.

Πολλοί απέχουν από τις εκλογές ακριβώς γιατί δεν πιστεύουν και χωρίς εμπιστοσύνη δεν χτίζεται απολύτως τίποτα.

Αυτό ισχύει όχι μόνο για την οικονομία, αλλά και για την πολιτική.

Ακόμη και άνθρωποι όπως εγώ, που βλέπουν την Πολιτική ως υψηλή τέχνη προσέγγισης της πραγματικότητας - πεπεισμένοι ότι η συντήρηση των θεσμών είναι θεμελιακό αντίδοτο στον αυταρχισμό και στη βία - έχουν πολλούς λόγους να αισθάνονται απελπισία.

Πολλοί ψηφοφόροι, που δεν είναι φανατικοί κομματικοί οπαδοί, ώστε να λειτουργούν σαν αποτυφλωμένοι προσωπολάτρες ή σαν χούλιγκαν, σήμερα είναι σαστισμένοι.

Αδυνατούν να διακρίνουν το (πραγματικά) νέο από το παλιό.

Πώς να αναγνωριστεί και να στηριχθεί το φρέσκο και ελπιδοφόρο, όταν το μπαγιάτικο και αρρωστημένο προϊόν της μεταπολιτευτικής αποτυχίας, κρύβεται πίσω από το πέπλο του δήθεν εκσυγχρονισμού; Ας δούμε όμως πιο αναλυτικά την περίπτωση της ΝΔ που πρωταγωνιστεί αυτή την περίοδο και παρουσιάζεται ως το νέο και δήθεν φρέσκο που αντιπροσωπεύει το αύριο, ενώ στην πραγματικότητα είναι το σαπισμένο από προχθές.

Πράγματι η ΝΔ του Μητσοτάκη είναι ένας μεγάλος ψηφοθηρικός και επιδοματικός μηχανισμός που αναπαράγει όλη τη σαπίλα της Μεταπολίτευσης - σαπίλα που με άλλες πολιτικές δυνάμεις οδήγησε στη χρεοκοπία της Ελλάδας.

Ο αέρας του φρέσκου που προσπαθεί να περάσει στον κόσμο, το επικοινωνιακό επιτελείο ΝΔ, είναι μια καλοστημένη πλάνη. Η ΝΔ του 2026 είναι ένα κακέκτυπο (αλά γκρέκα) των Democrats που είδαμε στις ΗΠΑ τα τελευταία τριάντα χρόνια.

Τίποτα νέο και τίποτα φρέσκο πέρα από λίγο Σημίτη πασπαλισμένο με Sleepy Jo. Μιλάμε συνεπώς για πολιτικές φιγούρες εντελώς αποκομμένες από την πραγματικότητα, πλήρως υποταγμένες στην υπερεθνική λογική της εθνοαποδόμησης και απολύτως προσηλωμένες στα μεταμοντέρνα κελεύσματα του γουοκισμού και της Οικοφοβίας.

Άνθρωποι επικεντρωμένοι στην κομματική αυτό-αναπαραγωγή και στις πολιτικές τους καριέρες.

Αυτή η επικοινωνιακή πλάνη - του φρέσκου και δήθεν ανανεωτικού - δυστυχώς λειτουργεί ακόμη σε πολλούς, παρατείνοντας έτσι το αίσθημα απελπισίας.

Ωστόσο, υπάρχει κάτι που διδάσκει η πολιτική ιστορία αρκεί να την έχεις μελετήσει: η επικοινωνιακή διαχείριση των ψηφοφόρων, η ιδεολογική μεταμφίεση και παράλλαξη και κυρίως η αποκοπή από την πραγματικότητα, μπορεί να είναι ισχυρά εργαλεία, δεν είναι όμως αενάως αποτελεσματικά.

Αργά ή γρήγορα όλα πεθαίνουν και οι πιο ευφυείς, που έθρεψε καλά το εγχώριο πολιτικό σύστημα, βλέπουν ήδη αυτό τον θάνατο.

Ακριβώς γι’ αυτό, όσο περισσότερο πλησιάζουν οι εκλογές, τόσο θα εντείνεται ο επικοινωνιακός πανικός των πολιτικών ζόμπι, ενώ θα αυξάνεται (γεωμετρικά) η χυδαιότητα και οι δολοφονίες πολιτικών χαρακτήρων.

Είναι ειρωνικό, ειδικά για εμάς της συντηρητικής σκέψης, κι όμως το πιο συντηρητικό πράγμα στη χώρα, αυτή τη στιγμή, είναι το πολιτικό σύστημα: προσπαθεί να συντηρήσει στη μεταμοντέρνα φορμόλη το σαπισμένο του κουφάρι, ακριβώς όπως το ΚΚΕ που τιμάει ο Π/Θ μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους