Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν από τριάντα χρόνια, η Keshia Thomas ήταν 18 ετών όταν η Κου Κλουξ Κλαν πραγματοποίησε μια συγκέντρωση στην πόλη της, το Αν Άρμπορ του Μίσιγκαν.

Εκατοντάδες διαδηλωτές εμφανίστηκαν εκείνη την ημέρα για να δηλώσουν στην οργάνωση υπέρμαχων της λευκής υπεροχής ότι δεν ήταν ευπρόσδεκτη στην προοδευτική αυτή φοιτητούπολη.

Σε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, ένας άνδρας με τατουάζ των SS και φορώντας ένα μπλουζάκι με τη σημαία των Συνομόσπονδων Πολιτειών βρέθηκε στην πλευρά των διαδηλωτών και μια μικρή ομάδα άρχισε να τον καταδιώκει.

Γρήγορα τον έριξαν στο έδαφος και άρχισαν να τον κλωτσούν και να τον χτυπούν με τα κοντάρια των πλακάτ τους.

Καθώς ο κόσμος άρχισε να φωνάζει «Σκοτώστε τον Ναζί», η μαθήτρια λυκείου, φοβούμενη ότι η νοοτροπία της αγέλης είχε κυριαρχήσει, αποφάσισε να δράσει. Η Keshia Thomas έπεσε πάνω από τον άνδρα που δεχόταν την επίθεση.

Ήταν ένας από τους υποστηρικτές της Κου Κλουξ Κλαν εναντίον των οποίων είχε έρθει να διαδηλώσει.

Προστατεύοντάς τον από τα χτυπήματα, είπε στο πλήθος: «Δεν μπορείς να επιβάλεις την καλοσύνη σε έναν άνθρωπο με το ξύλο». Εξηγώντας αργότερα τα κίνητρά της για αυτή τη θαρραλέα πράξη, δήλωσε: «Κάποιος έπρεπε να βγει από το πλήθος και να πει: "Αυτό δεν είναι σωστό"... Ήξερα πώς είναι να σε πληγώνουν.

Τις πολλές φορές που μου συνέβη, ευχόμουν να είχε σταθεί κάποιος στο πλευρό μου... Η βία είναι βία — κανείς δεν αξίζει να πονάει, ειδικά για μια ιδέα». Η Keshia δεν ξαναέμαθε νέα του άνδρα μετά από εκείνη την ημέρα.

Μήνες αργότερα, όμως, ένας νεαρός την πλησίασε για να την ευχαριστήσει, λέγοντάς της ότι ο άνδρας που είχε προστατεύσει ήταν ο πατέρας του.

Για την Keshia, το γεγονός ότι έμαθε πως είχε έναν γιο έδωσε ακόμη μεγαλύτερη σημασία στην ηρωική της πράξη.

Όπως παρατήρησε: «Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι άνθρωποι που πληγώνουν... προέρχονται από πληγές.

Είναι ένας κύκλος.

Ας υποθέσουμε ότι τον είχαν σκοτώσει ή τον είχαν τραυματίσει πολύ σοβαρά.

Πώς θα ένιωθε ο γιος; Θα συνέχιζε τη βία;». Για την Keshia, το να σπάσει αυτός ο κύκλος ήταν εκείνο που πραγματικά είχε σημασία.

Όπως παρατήρησε σε μια συνέντευξη το 2016: «Το πραγματικό επίτευγμα σε όλα αυτά, για μένα, είναι να ξέρω ότι ο γιος και η κόρη του δεν συμμερίζονται τις ίδιες απόψεις.

Η ιστορία δεν επαναλήφθηκε.

Αυτό είναι που μου δίνει ελπίδα ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος από γενιά σε γενιά». Ο Mark Brunner, ο φοιτητής φωτογράφος που τράβηξε αυτή τη διάσημη πλέον φωτογραφία, πρόσθεσε ότι αυτό που ήταν τόσο αξιοσημείωτο ήταν το ποιον έσωσε η Thomas: «Έθεσε τον εαυτό της σε φυσικό κίνδυνο για να προστατεύσει κάποιον που, κατά τη γνώμη μου, δεν θα έκανε το ίδιο για εκείνη.

Ποιος κάνει κάτι τέτοιο σε αυτόν τον κόσμο;». Σε απάντηση σε όσους υποστήριξαν ότι ο άνδρας άξιζε ένα ξύλο ή και κάτι χειρότερο, ο βραβευμένος με Πούλιτζερ σχολιαστής Leonard Pitts Jr. προσέφερε αυτόν τον σύντομο στοχασμό στους Miami Herald: «Το γεγονός ότι κάποιοι στο Αν Άρμπορ ακούστηκαν να γκρινιάζουν πως θα έπρεπε να είχε αφήσει τον άνδρα στη μοίρα του δείχνει μόνο πόσο μακριά έχουν απομακρυνθεί από την ίδια τους την ανθρωπιά.

Και την επιτακτική ανάγκη να την ανακτήσουν». «Η επιλογή της Keshia ήταν να επιβεβαιώσει αυτό που εκείνοι είχαν χάσει. Η επιλογή της Keshia ήταν ανθρώπινη. Η επιλογή της Keshia ήταν ελπίδα».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους