Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η απόφαση που ψηφίστηκε προχθές στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει προκαλέσει δικαιολογημένη οργή.

Γιατί την ώρα που οι ετικέτες των τροφίμων αναγράφουν σχολαστικά αν ένα προϊόν είναι **light**, **χωρίς γλουτένη**, **χωρίς λακτόζη**, **χωρίς ζάχαρη**, **vegan**, ή αν περιέχει **στέβια**, η ίδια η ΕΕ επιτρέπει να μην αναγράφεται αν ένα τρόφιμο έχει υποστεί γενετικές μεταλλάξεις, αρκεί αυτές να είναι «μέχρι 20». Και εδώ γεννιέται το εύλογο ερώτημα: Πώς γίνεται να θεωρείται υποχρεωτική η ενημέρωση για κάθε διατροφική λεπτομέρεια, αλλά να μην θεωρείται υποχρεωτική η ενημέρωση για κάτι που πολλοί πολίτες θεωρούν επικίνδυνο, καρκινογόνο ή τουλάχιστον αμφιλεγόμενο; Η αντίφαση είναι κραυγαλέα.

Η διαφάνεια στα τρόφιμα δεν μπορεί να είναι *à la carte*. Δεν γίνεται ο καταναλωτής να γνωρίζει τα πάντα για το αν ένα προϊόν είναι «light» ή «χωρίς ζάχαρη», αλλά να μένει στο σκοτάδι για το αν έχει υποστεί γενετικές παρεμβάσεις — και μάλιστα μέχρι έναν αριθμό μεταλλάξεων που για πολλούς μοιάζει αυθαίρετος.

Όσοι αντιδρούν μιλούν για μια απόφαση απαράδεκτη, επικίνδυνη και προσβλητική για την κοινή λογική.

Γιατί η ενημέρωση του πολίτη δεν είναι πολυτέλεια.

Είναι δικαίωμα.

Και όταν αυτό το δικαίωμα περιορίζεται, η εμπιστοσύνη καταρρέει.

Σε μια εποχή όπου η κοινωνία απαιτεί περισσότερη διαφάνεια, όχι λιγότερη, η ΕΕ οφείλει να εξηγήσει πώς γίνεται να προστατεύει τόσο σχολαστικά τον καταναλωτή σε όλα τα «δευτερεύοντα», αλλά να αφήνει θολό το τοπίο σε κάτι τόσο κρίσιμο.

Φυσικά και την υπερψήφισαν να τρώτε μεταλλαγμένα, ο Γιώργος Αυτιάς, Βαγγελης Μεϊμαράκης, Ελίζα Βόζεμπεργκ, Φρέντης Μπελέρης, Ελεονώρα Μελέτη, Δημήτρης Τσιόδρας και διαφοροποιήθηκε προς τιμή του ο Μανώλης Κεφαλογιάννης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους