Κάποτε οι άνθρωποι πήγαιναν στις αρένες για να δουν αίμα. Σήμερα αρκεί να ανοίξουν το κινητό τους. Κάθε φορά που μια τραγωδία γίνεται είδηση, ξεκινά η ίδια τελετουργία. Ένα πρόσωπο στο κέντρο...
Κάποτε οι άνθρωποι πήγαιναν στις αρένες για να δουν αίμα. Σήμερα αρκεί να ανοίξουν το κινητό τους.
Κάθε φορά που μια τραγωδία γίνεται είδηση, ξεκινά η ίδια τελετουργία.
Ένα πρόσωπο στο κέντρο.
Χιλιάδες άνθρωποι γύρω του.
Κατηγορίες, οργή, εξευτελισμός.
Όλοι συμμετέχουν σε κάτι που παρουσιάζεται ως δικαιοσύνη, αλλά συχνά θυμίζει περισσότερο δημόσιο λιθοβολισμό.
Ίσως γιατί ο άνθρωπος έχει ανάγκη την κάθαρση.
Να πιστέψει ότι το κακό έχει πρόσωπο.
Ότι μπορεί να το δείξει με το δάχτυλο.
Ότι αν το καταδικάσει αρκετά δυνατά, θα νιώσει ασφαλής.
Όμως η κάθαρση που βασίζεται στο θέαμα δεν αλλάζει τίποτα.
Όταν σβήσουν τα σχόλια, όταν κοπάσει η οργή και η επικαιρότητα βρει το επόμενο θύμα της, τα πραγματικά αίτια παραμένουν εκεί. Αόρατα. Άθικτα.
Περιμένοντας την επόμενη τραγωδία για να ξαναγεμίσουν την αρένα.
Το ίντερνετ δεν σκότωσε την αρένα.
Την έβαλε στην τσέπη μας. σκεψεις #κοινωνια #socialmedia #internetculture #δικαιοσυνη #επικαιροτητα #ανθρωπινηφυση #κριτικησκεψη #media #ψηφιακηεποχη #προβληματισμος #thoughts #awareness #society #reflection #viralculture #mobjustice #digitalarena #publicshaming #socialcommentary
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους