Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν έχει καμία σημασία αν οποιοσδήποτε νεκρός απεργός πείνας θα είναι ο πρώτος στην ελληνική ιστορία.

Αυτό είναι ένα επιχείρημα ιστορικότητας και πρωτιάς που αντιστρέφεται εξίσου εύκολα και από τον δολοφόνο με ένα: "Είμαστε οι πρώτοι που δεν υποκύψαμε" Σημασία έχει το περιεχόμενο της απεργίας.

Και η ευθύνη της επιμονής Χαρδαλιά και κυβέρνησης της ΝΔ - γιατί πλέον είναι κεντρική πολιτική απόφαση - έγκειται αποκλειστικά εκεί.

Στο περιεχόμενο που διαλέγουν να αγνοήσουν Αν ο Αρίστος πεθάνει.

Θα έχει δολοφονηθεί συνειδητά ένας κάτοικος επί δεκαπενταετία (αν όχι παραπάνω) μιας κοινότητας ανθρώπων που φροντίζεται από τα συγκροτήματα αυτά και τα φροντίζει πίσω.

Τα μετατρέπει σε δομές για παιδιά, σε φούρνους, σε κατοικία για τον αδύναμο, σε δομές για καρκινοπαθείς.

Που τα αξιοποιεί με τον πιο κοινωνικά χρήσιμο τρόπο.

Θα έχει δολοφονηθεί επειδή το κράτος και οι επιχειρηματίες δεν είδαν στο σπίτι τους τίποτε άλλο παρά ένα αναξιοποίητο φιλέτο.

Ως ευκαιριακό πεδίο για μίζα, ανάθεση, κέρδος.

Εκ μέρους της μαφίας του real estate Θα έχει δολοφονηθεί προκειμένου να ξεριζωθούν και να εκτοπιστούν 400 άνθρωποι με προορισμό το άγνωστο ή και το τίποτα.

Eπειδή προσπάθησε να το αποτρέψει Θα έχει δολοφονηθεί γιατί υπήρξε επαναστατικός, γιατί προέταξε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής.

Εκείνον της αυτοοργάνωσης, της οριζοντιότητας και της αυτοδιεύθυνσης.

Σαν φωτεινό αντιπαράδειγμα στο πνευματικό σκότος του ατομικού ανθρώπου Και αυτό θα ήταν έγκλημα.

Ένα ασυγχώρητο έγκλημα.

Όσες φορές και αν είχε ή δεν είχε συμβεί.

Η απεργία δεν πρέπει να κερδίσει γιατί ειδάλλως θα ήταν η πρώτη φορά που δε συνέβη.

Δεν είναι στατιστικό ζήτημα Η απεργία πρέπει να κερδίσει γιατί έχει τον πιο δίκαιο και ιερό σκοπό.

Να θέσει τη ζωή του ίδιου, των τετρακοσίων συγκατοίκων και αδελφών του και εν τέλει τις δικές μας ζωές. Εκεί που τούς αρμόζει. Πάνω και πέρα από το καπιταλιστικό κέρδος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους