[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Κυριακή Δ' Ματθαίου Ένας Ρωμαίος αξιωματικός, άνθρωπος του κατακτητή και ειδωλολάτρης, πλησιάζει σήμερα τον Χριστό με μια κατανυκτική στάση ταπείνωσης, που σπάνια συναντά κανείς ακόμη και στους πιο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κυριακή Δ' Ματθαίου Ένας Ρωμαίος αξιωματικός, άνθρωπος του κατακτητή και ειδωλολάτρης, πλησιάζει σήμερα τον Χριστό με μια κατανυκτική στάση ταπείνωσης, που σπάνια συναντά κανείς ακόμη και στους πιο θρησκευόμενους ανθρώπους.

Η φράση του έχει μείνει στην ιστορία ως το απόλυτο παράδειγμα πνευματικής διάκρισης: «Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς, ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου.» Κύριε, δεν είμαι άξιος να μπεις κάτω από τη στέγη μου· πες μόνο έναν λόγο και ο δούλος μου θα θεραπευτεί.

Αυτή η στάση προκάλεσε την έκπληξη του ίδιου του Χριστού, ο οποίος δήλωσε δημόσια: «Ούτε στον Ισραήλ δεν βρήκα τόση πίστη». Ο Εκατόνταρχος ζητά τη θεραπεία του δούλου του, αλλά δεν απαιτεί από τον Χριστό να μετακινηθεί, να κάνει κάποια εντυπωσιακή κίνηση ή να αποδείξει τη δύναμή Του.

Σκέφτεται πρακτικά και απλά, με βάση τη δική του εμπειρία.

Όπως ο ίδιος δίνει μια διαταγή στους στρατιώτες του και εκείνοι την εκτελούν, έτσι πιστεύει ότι και ο λόγος του Χριστού έχει απόλυτη εξουσία πάνω στην ασθένεια.

Σε αντίθεση με τη δική μας συχνή ανάγκη για χειροπιαστές αποδείξεις, θαύματα ή άμεσες ικανοποιήσεις των αιτημάτων μας, για να πιστέψουμε και να ικανοποιηθούμε με τον Θεό, που του κάνουμε χάρη να ασχολείται μαζί μας, ο αξιωματικός αυτός αρκείται μόνο στον λόγο.

Όταν νιώθουμε ότι ο Θεός «δεν μας ακούει» επειδή τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θέλουμε, η πίστη του Εκατοντάρχου έρχεται να μας ελέγξει και να μαε θυμίσει ότι η θεία παρουσία δεν εγκλωβίζεται στις δικές μας προσδοκίες.

Το αξίωμα του Εκατοντάρχου τού έδινε τη δύναμη να εξουσιάζει.

Παρόλα αυτά, επιλέγει να μεσιτεύσει για έναν δούλο δηλ. για έναν άνθρωπο , που για τα δεδομένα της εποχής θεωρούνταν κτήμα, πράγμα.Αυτό δείχνει βαθιά ανθρωπιά και καλλιέργεια.

Τέτοια αγάπη και ευαισθησία είχε ο στρατιωτικός εκείνος άνθρωπος.

Παράλληλα, όταν αρνείται να δεχτεί τον Χριστό στο σπίτι του, δεν το κάνει επειδή είναι ακαταδεκτος αλαζόνας, αλλά από σεβασμό. Φόβο Θεού ενωπιον του Ιερού.

Διαισθάνεται ποιον έχει απέναντι του διότι ειναι ψυχή με λεπτή αίσθηση.

Αναγνωρίζει την πνευματική απόσταση ανάμεσα στον εαυτό του και τον Κύριο Ιησού.

Δεν διεκδικεί προνόμια, ούτε προτάσσει την κοινωνική του θέση για να έχει ιδιαιτερη μεταχειριση.

Σήμερα, η θρησκευτικότητα συχνά συνοδεύεται από μια αίσθηση δικαιώματος ή ηθικής υπεροχής. Ο Εκατόνταρχος, όμως, δείχνει ότι η ουσιαστική σχέση με τον Θεό ξεκινά από το να δέχεται κανείς της δική του πνευματική φτώχεια.

Αν και βρισκόταν εκτός του Μωσαϊκού Νόμου, ο Ρωμαίος αξιωματικός λειτούργησε με ένα ήθος, που ξεπερνά τους τύπους και τους κανόνες.

Αυτή η εσωτερική στάση συνδέει τον Εκατόνταρχο με άλλες βιβλικές μορφές: Την αμαρτωλή γυναίκα που έπλυνε τα πόδια του Χριστού με τα δάκρυά της, χωρίς να πει λέξη. Τον Απόστολο Πέτρο, που μετά τη θαυμαστή αλιεία είπε: «Έξελθε απ’ εμού, ότι ανήρ αμαρτωλός ειμί». Τον Προφήτη Δανιήλ και τον Μωυσή, που στάθηκαν με δέος μπροστά στο θείο.

Όλοι τους μοιράζονται το ίδιο γνώρισμα.

Δεν προσπαθούν να αυτοδικαιωθούν, αλλά εμπιστεύονται ολοκληρωτικά το έλεος του Θεού.

Η φράση «Οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς...» έχει ενταχθεί και στις προσευχές πριν από τη Θεία Μετάληψη.

Δεν πρόκειται για μια έκφραση αβάσταχτης ενοχής, αλλά για μια πράξη ελευθερίας από τον εγωισμό.

Ο σοφός άνθρωπος, ο αληθινός επιστήμων είναι αυτός , ο οποίος είδε και γνώρισε εαυτόν.

Όταν η πίστη μετατρέπεται απλώς σε ένα κοινωνικό καθήκον, μια παράδοση ή μια ιδεολογία, χάνει τη ζωντάνια και την πιστότητά της.

Από αυτή την πλάνη έπασχαν οι Γραμμαρείς και οι Φαρισαίοι, που πίστεταν ότι ειναι άξιοι τιμής και σωτηρίας, λόγω της εξωτερικής γνώσης , της περιουσίας και της φυλετικής τους καταγωγης από τον Αβραάμ.

Όμως, τι τραγικό, κληρονόμησαν τον κλαυθμό και τον βρυγμό των οδόντων και όχι την χαρά και την μερίδα του πατέρα τους του Αβραάμ.

Η στάση του Εκατοντάρχου μάς καλεί να αφήσουμε κατά μέρος την ψευδαίσθηση ότι τα ξέρουμε όλα ή ότι είμαστε επαρκείς από μόνοι μας, δημιουργώντας τον απαραίτητο εσωτερικό χώρο, έναν καθαρο πνευματικό ναό, ένα διάδρομο ευθύ, ώστε να περάσει και ενεργήσει η χάρη του Θεού στη ζωή μας.Αμην . π.. Παντ. Κρούσκος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences