@solo_traveller_greece Με ενοχλεί που οι άνθρωποι μάθαμε να κοιτάμε ο ένας δίπλα στον άλλον και όχι ο ένας τον άλλον. Με ενοχλεί που γεμίσαμε οθόνες, αλλά αδειάσαμε από αληθινές κουβέντες. Που μιλάμε όλη μέρα και, παρ’ όλα αυτά, κανείς δεν λέει αυτά που πραγματικά νιώθει. Με ενοχλεί που οι σχέσεις έγιναν πρόχειρες, αναλώσιμες. Που οι άνθρωποι φεύγουν με την ίδια ευκολία που ήρθαν. Που το «είμαι εδώ για σένα» ακούγεται συχνά σαν υπόσχεση χωρίς αντίκρισμα. Με ενοχλεί που η καλοσύνη θεωρείται αδυναμία και ο εγωισμός δύναμη. Που πολλοί νοιάζονται περισσότερο να φαίνονται ευτυχισμένοι παρά να είναι. Που το συμφέρον μπαίνει μπροστά από την ανθρωπιά. Με ενοχλεί που σπανίζουν οι πραγματικοί φίλοι. Εκείνοι που θα μείνουν όταν όλα πάνε στραβά. Εκείνοι που δεν θα σε ψάξουν μόνο όταν σε χρειάζονται, αλλά και όταν σε χρειάζεσαι εσύ. Με ενοχλεί που η αγάπη έγινε λέξη εύκολη και πράξη δύσκολη. Που φοβόμαστε να δεθούμε, να εμπιστευτούμε, να νοιαστούμε πραγματικά. Και περισσότερο απ’ όλα, με ενοχλεί που αρχίζουμε να συνηθίζουμε αυτή την πραγματικότητα. Που παύουμε να εκπλησσόμαστε από την αδιαφορία, σαν να είναι κάτι φυσιολογικό. ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ. * Κάτι δικα μου … Αν το διάβασες όλο, πες μου την γνώμη σου στα σχόλια … #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με ενοχλεί που οι άνθρωποι μάθαμε να κοιτάμε ο ένας δίπλα στον άλλον και όχι ο ένας τον άλλον.

Με ενοχλεί που γεμίσαμε οθόνες, αλλά αδειάσαμε από αληθινές κουβέντες.

Που μιλάμε όλη μέρα και, παρ’ όλα αυτά, κανείς δεν λέει αυτά που πραγματικά νιώθει.

Με ενοχλεί που οι σχέσεις έγιναν πρόχειρες, αναλώσιμες.

Που οι άνθρωποι φεύγουν με την ίδια ευκολία που ήρθαν.

Που το «είμαι εδώ για σένα» ακούγεται συχνά σαν υπόσχεση χωρίς αντίκρισμα.

Με ενοχλεί που η καλοσύνη θεωρείται αδυναμία και ο εγωισμός δύναμη.

Που πολλοί νοιάζονται περισσότερο να φαίνονται ευτυχισμένοι παρά να είναι.

Που το συμφέρον μπαίνει μπροστά από την ανθρωπιά.

Με ενοχλεί που σπανίζουν οι πραγματικοί φίλοι.

Εκείνοι που θα μείνουν όταν όλα πάνε στραβά.

Εκείνοι που δεν θα σε ψάξουν μόνο όταν σε χρειάζονται, αλλά και όταν σε χρειάζεσαι εσύ.

Με ενοχλεί που η αγάπη έγινε λέξη εύκολη και πράξη δύσκολη.

Που φοβόμαστε να δεθούμε, να εμπιστευτούμε, να νοιαστούμε πραγματικά.

Και περισσότερο απ’ όλα, με ενοχλεί που αρχίζουμε να συνηθίζουμε αυτή την πραγματικότητα.

Που παύουμε να εκπλησσόμαστε από την αδιαφορία, σαν να είναι κάτι φυσιολογικό. ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ. * Κάτι δικα μου … Αν το διάβασες όλο, πες μου την γνώμη σου στα σχόλια …

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους