[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές δεν έχουν πρόγραμμα, ούτε φωτογραφίες που να τις χωράνε. Σήμερα, καθώς καθόμουν και παρατηρούσα τον γιο μου να χαζεύει τη θάλασσα, συνειδητοποίησα πόσο σπάνιο έχει...

@christyiero Μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές δεν έχουν πρόγραμμα, ούτε φωτογραφίες που να τις χωράνε. Σήμερα, καθώς καθόμουν και παρατηρούσα τον γιο μου να χαζεύει τη θάλασσα, συνειδητοποίησα πόσο σπάνιο έχει γίνει να μένουμε απλώς παρόντες. Να μη βιαζόμαστε να περάσουμε στην επόμενη εικόνα, στο επόμενο βίντεο, στην επόμενη ειδοποίηση. Τα παιδιά έχουν έναν μοναδικό τρόπο να ανακαλύπτουν ξανά τον κόσμο. Βρίσκουν ενδιαφέρον σε πράγματα που εμείς προσπερνάμε καθημερινά. Σε ένα κύμα που έρχεται και φεύγει. Σε έναν γλάρο που πετάει. Σε έναν ήχο, σε μια μυρωδιά, σε ένα ηλιοβασίλεμα. Και κάπου εκεί κατάλαβα ότι ίσως η ξεκούραση που ψάχνουμε δεν βρίσκεται σε κάτι καινούργιο που πρέπει να αγοράσουμε ή να κάνουμε. Ίσως βρίσκεται σε αυτά που ήταν πάντα μπροστά μας και απλώς σταματήσαμε να προσέχουμε. Η θάλασσα, ο αέρας, η σιωπή, μια κουβέντα, ένα παιδί που παρατηρεί τον κόσμο. Τελικά, μεγαλώνοντας τα παιδιά μας, πολλές φορές είναι εκείνα που μεγαλώνουν ξανά εμάς. #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές δεν έχουν πρόγραμμα, ούτε φωτογραφίες που να τις χωράνε.

Σήμερα, καθώς καθόμουν και παρατηρούσα τον γιο μου να χαζεύει τη θάλασσα, συνειδητοποίησα πόσο σπάνιο έχει γίνει να μένουμε απλώς παρόντες.

Να μη βιαζόμαστε να περάσουμε στην επόμενη εικόνα, στο επόμενο βίντεο, στην επόμενη ειδοποίηση.

Τα παιδιά έχουν έναν μοναδικό τρόπο να ανακαλύπτουν ξανά τον κόσμο.

Βρίσκουν ενδιαφέρον σε πράγματα που εμείς προσπερνάμε καθημερινά.

Σε ένα κύμα που έρχεται και φεύγει.

Σε έναν γλάρο που πετάει.

Σε έναν ήχο, σε μια μυρωδιά, σε ένα ηλιοβασίλεμα.

Και κάπου εκεί κατάλαβα ότι ίσως η ξεκούραση που ψάχνουμε δεν βρίσκεται σε κάτι καινούργιο που πρέπει να αγοράσουμε ή να κάνουμε.

Ίσως βρίσκεται σε αυτά που ήταν πάντα μπροστά μας και απλώς σταματήσαμε να προσέχουμε.

Η θάλασσα, ο αέρας, η σιωπή, μια κουβέντα, ένα παιδί που παρατηρεί τον κόσμο. Τελικά, μεγαλώνοντας τα παιδιά μας, πολλές φορές είναι εκείνα που μεγαλώνουν ξανά εμάς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences