Στα ανατολικά του χωριού Αργάκα της Πάφου, βρίσκεται η Ιερά Μονή της Αγίας Βαρβάρας η οποία σήμερα λειτουργεί ως ξωκκλήσι. Η Μονή αυτή είναι άγνωστο πότε κτίστηκε αλλά φαίνεται να ανάγεται από το 18ο...
Στα ανατολικά του χωριού Αργάκα της Πάφου, βρίσκεται η Ιερά Μονή της Αγίας Βαρβάρας η οποία σήμερα λειτουργεί ως ξωκκλήσι. Η Μονή αυτή είναι άγνωστο πότε κτίστηκε αλλά φαίνεται να ανάγεται από το 18ο αιώνα και λειτουργούσε μέχρι το 1821.
Ανήκε στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.
Κατά το 1821, ο Ηγούμενός της, ήταν ο Αγιοταφίτης Μοναχός Σωφρόνιος.
Πλούσιος με δύο σπίτια στην Αργάκα, μελίσσια, ζώα και πολύ μεγάλο κοπάδι.
Έκτός από το υπηρετικό προσωπικό, είχε και δύο Διακόνους. Ο Σωφρόνιος χαρακτηρίζεται ως «παλικάρι και γεμάτος». Αναφέρεται ότι ήταν τουρκομαθείς και ότι είχε υπηρετήσει ως Ιμάμης της Αγίας Σοφίας για εφτά χρόνια στη Κωνσταντινούπολη.
Όπως αναφέρει η παράδοση ο ηγούμενος Σωφρόνιος κατά την Κυριακή του Πάσχα του 1821 όταν ετέλεσε την αναστάσιμη λειτουργία κλαίγοντας εξωμολογήθηκε στους κατοίκους της Αργάκας ότι για να γνωρίσει τα μυστικά της μουσουλμανικής θρησκείας έγινε ιμάμης της Αγίας Σοφίας και κατόπιν μετανόησε και επανήλθε την θρησκεία των πατερών του.
Ήταν γνωστός ως ο «Καλόγηρος» και ότι ήταν ερμηνευτής ονείρων.
Ήταν φιλόξενος και περιποιητικός.
Όταν ζύμωνε έδινε ψωμί «βραστόν» σε όλους όσους τύχαινε να βρίσκονται στο Μοναστήρι του.
Κατά τον Ιούλιο του 1821, οι Τουρκικές Αρχές στην Λευκωσία ζήτησαν από το Σωφρόνιο να μεταβεί στο Σεράι.
Δεν ξαναγύρισε ποτέ στη Μονή του στην Αργάκα, αφού στη Λευκωσία οι Τούρκοι τον σκότωσαν και μαρτύρησε μαζί με τους άλλους Εθνομάρτυρες.
Τα υπάρχοντά του διενεμήθησαν από τους κατοίκους της Αργάκας.
Θυμούνται ότι είχε μεταξύ άλλων ένα «σεντούκι» γεμάτο με «πατεριμές» κ.α. Ένα χειρόγραφο «Νομοκάνονα του», έδωσε στο Κυπριακό Μουσείο ο κ. Μιχαήλ Παπαχαραλάμπους από τη Πόλη Χρυσοχούς.
Στο κτηματολογικό Κώδικα του Παναγίου Τάφου σώζεται το ακόλουθο σημείωμα: «εφονεύθη κατά την επανάστασιν των Ελλήνων και ο Ηγούμενος του εν Αργάκα Μετοχίου της Αγίας Βαρβάρας». Μετά τα γεγονότα του 1821 η Μονή παρήκμασε και ερημώθηκε.
Τα κτήματα γύρω από τη Μονή εκτάσεως 1256 στρεμμάτων πουλήθηκαν το 1952.
Ένα μέρος από αυτή τη περιουσία περιήλθε στο Δασονομείο.
Σήμερα στη Μονή σώζεται αγίασμα, το οποίο βρίσκεται σε μια τοποθεσία, τη λεγόμενη «βρυσίν του καλόγηρου». Δυστυχώς αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος και ήρωας του γένους μας έχει ξεχαστεί και δεν τιμάται από κανέναν.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους