Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν λίγο καιρό ήταν οι μπλε τσούχτρες. Λίγο μετά οι καρχαρίες, τώρα οι λαγοκέφαλοι.

Αυτά από θάλασσα.

Έχουμε και από στεριά.

Πριν οι λύκοι της Πάρνηθας, τώρα οι αρκούδες.

Αύριο μεθαύριο, σειρά θα πάρουν τα φίδια, τα μυρμήγκια και οι σμέρνες.

Κάποια στιγμή θα φτάσουμε στο Γέτι και στο Τσουπρακάμπρα.

Πάντα πρέπει να υπάρχει ένας κίνδυνος εκεί έξω, που τον προκαλεί η δαιμονική φύση για να ταλαιπωρήσει τους φιλήσυχους ανθρώπους, που έκαναν τα πάντα για να τσιμεντώσουν, να περιφράξουν, να κατεδαφίσουν κάθε στοιχείο της, αλλά αυτή η άτιμη καταφέρνει να επιβιώνει και να ταλαιπωρεί το ανθρώπινο είδος.

Και θυμήθηκα μια κυρία, καλή της ώρα, εκπαιδευτικό σε δημοτικό σχολείο.

Κάναμε επίσκεψη με τους εκπαιδευτικούς του σχολείου της σε δημοτικό λαχανόκηπο που απέχει 200 μέτρα από το σχολείο.

Στην επιστροφή καταθέσαμε εντυπώσεις.

Λίγοι ενθουσιάστηκαν, οι περισσότεροι αδιάφοροι, αυτή όμως κάθετα αντίθετη. «Δεν εξυπηρετούν τίποτα, χάσιμο χρόνου, νερό πεταμένο, ένα χάλι». Τελικά μάθαμε ότι το σπίτι της γειτνιάζει με τον λαχανόκηπο και τα είχε πάρει γιατί έχουν αυξηθεί τα κουνούπια.

Κάποια στιγμή όλοι αυτοί οι άνθρωποι της πόλης θα πρέπει να δώσουν ένα καλό μάθημα στη φύση που εξακολουθεί να κάνει του κεφαλιού της, αρνούμενη να τους παραδοθεί άνευ όρων. Photo (c) από gemini όπως καταλαβαίνετε :)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους