Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η συζήτηση για τη σεξεργασια έχει ανοίξει. Μονομερώς. Ξανά. Και, φυσικά, έχει ανοίξει με απόλυτα πατριαρχικούς και καπιταλιστικούς όρους.

Καταρχάς, δεν υπάρχει μόνο μία μορφή σεξεργασιάς.

Αλλά θα γράψω μόνο για τη μία που περνά από το μυαλό μας, όταν ακούμε την λέξη.

Θα σας πω μια ιστορία.

Κανένα μα απολύτως κανένα κορίτσι και καμία μα απολύτως καμία γυναίκα δεν ονειρεύεται να γίνει σεξεργάτρια.

Δε ζούμε στην "Ωραία της Ημέρας", οπότε το επιχείρημα που τίθεται ως ερώτημα: "θα μπει η σεξεργασια στα σχολεία ως σεξουαλικός προσανατολισμός;" Ή "Θέλουν τα κορίτσια να γίνουν "πόρνες";" εκτός από χυδαίο, είναι και ανόητο.

Όχι, ούτε το ένα θα γίνει, ούτε το άλλο.

Άκου, όμως, τι όντως πρέπει να γίνει.

Να αποποινικοποιηθει η σεξεργασια.

Δηλαδή, οι (κυρίως) γυναίκες που αναγκάστηκαν να κάνουν αυτήν τη δουλειά ,να έχουν ασφάλεια υγείας, ένσημα, συντάξεις και ναι, γενικώς να υπάρχει κοινωνική πρόνοια.

Γιατί αν έχουν ένσημα, θα μπορέσουν να σταματήσουν και τη συγκεκριμένη εργασία.

Ίσως με κάποιο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ, ας πούμε.

Ίσως μη αναγκαζόμενες να κρύβονται από ντροπή, ας πούμε.

Ίσως ουσες πολίτισσες της ίδιας κοινωνίας, με τα ίδια δικαιώματα.

Ας πούμε.

Ο νόμος προστατεύει ήδη όσες είναι γνωστές ως "δηλωμένες". Αλλά δεν αρκεί.

Ούτε το νομοθετικό πλαίσιο αντανακλά το πραγματικό πρόσωπο της σεξεργασιας.

Το σημαντικότερο είναι το εξής (κι εδώ έρχεται η ιστορία): πριν αρκετά χρόνια, νέα δημοσιογράφος ούσα, έκανα ένα ρεπορτάζ για την "Ολυμπιακή πορνεία". Δηλαδή, πώς η δημοτική Αρχή άλλαξε τις διατάξεις, ώστε να λειτουργούν μπορντέλα σε αποστάσεις μη απαγορευτικές από το νόμο.

Ήτοι, κοντά σε σχολεία, μνημεία, ναούς και εκκλησίες Κι αυτό για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των τουριστών για τους ολυμπιακούς αγώνες.

Κι έτσι, άνοιξαν όλα αυτά τα Studio που βλέπεις με νέον γράμματα.

Και δεν ξαναέκλεισαν ΠΟΤΕ.

Δεν ελέγχθηκαν.

Και δε θα ελεγχθούν από μία διεφθαρμένη αστυνομία.

Τα κορίτσια και οι γυναίκες που βρίσκονται εκεί μέσα, βρίσκονται παράνομα.

Και συχνά είναι θύματα τραφικινγκ.

Ξέρεις τι κάνει το κράτος στη σεξεργάτρια που πηγαίνει να καταγγείλει τον νταβατζη; Τη βάζει φυλακή, επειδή η δουλειά της είναι παράνομη και μετά την απελαύνει.

Ξέρεις τι κάνει στον νταβατζη; Τίποτα.

Ξέρεις τι κάνει το ελληνικό κράτος στη σεξεργάτρια που θα καταγγείλει τον πελατη που την έσπασε στο ξύλο; Απολύτως τίποτα, επειδή η εργασία της είναι παράνομη και δε θα τον καταγγείλει ποτέ.

Κι ιστορικά γνωρίζουμε ότι η παράνομη εργασία, είναι δουλεία.

Όχι δουλειά.

Καμία δε θέλει να γίνει σεξεργάτρια.

Ούτε είναι όνειρο των μικρών κοριτσιών.

Η φτώχεια, η ανάγκη κι ο διακινητής αποφασίζουν, όχι οι ίδιες οι γυναίκες.

Όσο τις λες πόρνες, τις έχεις παράνομες, ανασφάλιστες, ανήμπορες και απόλυτα ευάλωτες.

Και απέναντι στον καπιταλισμό και απέναντι στην πατριαρχία. Η σεξεργασια είναι λύση ανάγκης και η παρανομία τροφοδοτεί τη βαναυσότητα. Και τους σωματέμπορες, βασικά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους