Γ. Γκιόκας: Αναγκαίο ο λαός να αξιοποιεί τις δυσκολίες του αστικού πολιτικού συστήματος για να βάζει εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, να βαθαίνει την συνολική αμφισβήτησή του Στο στόχο της κυβέρνησης...

Πλήρες Κείμενο:

Γ. Γκιόκας: Αναγκαίο ο λαός να αξιοποιεί τις δυσκολίες του αστικού πολιτικού συστήματος για να βάζει εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, να βαθαίνει την συνολική αμφισβήτησή του Στο στόχο της κυβέρνησης, μέσω της Συνταγματικής Αναθεώρησης, να διασφαλιστεί η «σταθερότητα» του συστήματος, δηλαδή η απρόσκοπτη εφαρμογή της κυρίαρχης πολιτικής με τις λιγότερες δυνατές λαϊκές αντιδράσεις και της πίεσης που αυτές μπορούν ν' ασκούν στο αστικό πολιτικό σύστημα, αναφέρθηκε ο Γιάννης Γκιόκας, βουλευτής του ΚΚΕ, μιλώντας την Τρίτη στη συνεδρίαση της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος στη Βουλή.

Σημειώνοντας ότι και οι συγκεκριμένες διατάξεις που συζητούνταν την Τρίτη δεν έχουν έναν τεχνικό διεκπεραιωτικό ή στενά θεσμικό χαρακτήρα αλλά καθαρά πολιτικό χαρακτήρα, τόνισε ότι εντάσσονται στην κεντρική κατεύθυνση για την «εμπέδωση της πολιτικής, δημοσιονομικής και οικονομικής σταθερότητας που είναι είναι η απρόσκοπτη εφαρμογή της κυρίαρχης πολιτικής». Ξεκαθάρισε ότι για το ΚΚΕ είναι όχι απλά θεμιτό αλλά και αναγκαίο ο λαός, οι εργαζόμενοι, το εργατικό λαϊκό κίνημα, η ταξική πάλη να ασκούν πίεση και να αξιοποιούν ακόμη και τις δυσκολίες που μπορεί να έχει το αστικό πολιτικό σύστημα, όπως η δυσκολία συγκρότησης σταθερών κυβερνήσεων, προκειμένου να βάζουν εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, να αποσπούν κατακτήσεις κυρίως να βαθαίνουν την αμφισβήτηση συνολικά απέναντι στο σημερινό σύστημα.

Υπενθύμισε μάλιστα ότι και την περίοδο 2010-2015 εξαιτίας της κρίσης, των μνημονίων, των αντιλαϊκών πολιτικών, το αστικό πολιτικό σύστημα αντιμετώπισε τέτοιες δυσκολίες που τις ξεπέρασε είτε με τις διαδοχικές συγκυβερνήσεις από τα κόμματα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ είτε με τη διακομματική - πλην του ΚΚΕ - συναίνεση και στήριξη των μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών νόμων.

Χαρακτήρισε βαθιά υποκριτικό, που ορισμένοι σήμερα, ανακαλύπτουν την ακροδεξιά όταν τα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας και το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την περίοδο βρέθηκαν στα ίδια υπουργικά και κυβερνητικά έδρανα με ακροδεξιούς πολιτικούς.

Μάλιστα, υπενθύμισε ότι και τότε - όπως και σήμερα - γινότανε μία συζήτηση περί αντισυστημικών κομμάτων, που κατέληξε τελικά, όλοι μαζί «συστημικοί» και «αντισυστημικοί» να συμπράξουν και να ψηφίσουν το τρίτο μνημόνιο. «Έχει και αυτό μία σημασία γιατί και σήμερα υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που φορούν το μανδύα του αντισυστημισμού χωρίς να αμφισβητούν ούτε τρίχα από αυτό που είναι σύστημα: οι σχέσεις ιδιοκτησίας, το κράτος κ.ο.κ.», επισήμανε.

Στον απόηχο αυτών των γεγονότων, συνέχισε, δρομολογήθηκε και η προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση του 2018-2019 όπου για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια τέθηκαν τα ζητήματα που συζητάμε και σήμερα, το ζήτημα της αλλαγής στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και της αποσύνδεσης τότε από τη διάλυση της βουλής, παρά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αξιοποιήσει την προεδρική εκλογή του 2014. «Όλα τα παραπάνω ήταν ενταγμένα στην πολιτική σταθερότητα, δηλαδή την απρόσκοπτη εφαρμογή της κυρίαρχης πολιτικής, και μάλιστα αυτός ήταν κοινός στόχος όλων των υπόλοιπων κομμάτων πλην του ΚΚΕ παρά τις επιμέρους προτάσεις που μπορεί να υπήρχανε σε διαφορετικά ζητήματα», επισήμανε. Ο Γ. Γκιόκας υπενθύμισε ακόμα ότι τότε όλα τα κόμματα είχαν συμφωνήσει στην αποσύνδεση της προεδρικής εκλογής από τη διάλυση της Βουλής.

Η μόνη διαφορά ήτανε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε προτείνει την απευθείας εκλογή από το λαό, που εκ των πραγμάτων θα άνοιγε και το δρόμο για την αύξηση των αρμοδιοτήτων και ήτανε μία αντιδραστική πρόταση που είχε καταψηφιστεί ακόμη και από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Επίσης, όλα τα κόμματα είχαν προτείνει από κοινού τη συνταγματοποίηση της τετραετούς κυβερνητικής θητείας. Η ΝΔ το έλεγε ευθέως τότε πως «ό,τι κι αν γίνει η κυβέρνηση δεν πρέπει να αλλάζει, μέσα από τη συνταγματοποίηση των 4ετών κυβερνητικών κύκλων.

Ο δε ΣΥΡΙΖΑ, συνέχισε, είχε προτείνει ένα άλλο απίθανο και βαθιά αντιδραστικό σχήμα, την «εποικοδομητική πρόταση δυσπιστίας», που κατέληγε όμως στο ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή ακόμη κι αν καταψηφιζόταν μία κυβέρνηση μέσω μιας πρότασης δυσπιστίας, αυτή θα παρέμενε στη θέση της, εκτός κι αν η Βουλή συμφωνούσε σε άλλο πρόσωπο πρωθυπουργού.

Ανέφερε ότι αυτή η πρόταση ήταν βγαλμένη από το σύνταγμα της Βαϊμάρης, και την καταψήφισαν και πάλι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, γι' αυτό και δεν πέρασε στην αναθεωρητική Βουλή.

Η συζήτηση που γίνεται σήμερα, είναι η συνέχεια εκείνης της συζήτησης που είχε γίνει το 2018-2019, των εκκρεμοτήτων που είχανε αφεθεί τότε και των αντιφάσεων ή των προβλημάτων που δημιούργησε η προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση, συνέχισε ο Γ. Γκιόκας, φέρνοντας ως παράδειγμα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που εκλέχθηκε και ήταν ένα κομματικό στέλεχος της ΝΔ, γεγονός που χαλούσε το προφίλ της συναίνεσης για έναν πρόεδρο που επιτελεί το ρόλο του θεματοφύλακα της κυρίαρχης πολιτικής. Ο Γ. Γκιόκας αναφέρθηκε και στην πρόταση της κυβέρνησης που μειώνει τους λόγους και τις δυνατότητες διάλυσης της Βουλής και εναποθέτει το αποκλειστικό προνόμιο στην εκάστοτε κυβέρνηση, αναφέροντας ότι στόχος είναι «να θωρακιστεί το αστικό πολιτικό σύστημα ακόμη περισσότερο για να ξεπερνά τις δυσκολίες, τις αντιφάσεις του, να εξασφαλίζει τη συναίνεση όχι μόνο μεταξύ των αστικών κομμάτων, αλλά κυρίως να αποσπά τη συναίνεση του λαού προκειμένου να εφαρμόζεται όσο γίνεται με τις λιγότερες δυνατές αντιδράσεις η κυρίαρχη πολιτική». Προειδοποίησε ότι αυτές οι δυσκολίες που έχει σήμερα το αστικό πολιτικό σύστημα θα γίνουν πολύ πιο μεγάλες το επόμενο διάστημα, ενώ δεν είναι ούτε θεσμικό, ούτε τεχνικό ζήτημα, αλλά έχουν αντικειμενικό χαρακτήρα και σχετίζονται με τις εξελίξεις στην οικονομία αλλά και τις διεθνείς εξελίξεις, τους οξύτατους ανταγωνισμούς, τις πολεμικές συγκρούσεις και την εμπλοκή της χώρας μας σε αυτούς.

Καταλήγοντας, υπογράμμισε: «Το ΚΚΕ - σε αντίθεση με τα αστικά κόμματα που θεωρούν ως πρόβλημα τον "κλονισμό της εμπιστοσύνης του λαού στους θεσμούς" - βλέπει δυνατότητες προκειμένου το εργατικό-λαϊκό κίνημα να ασκεί πίεση στην εκάστοτε κυβέρνηση, να αλλάζει το συσχετισμό δυνάμεων προς όφελός του, να διαμορφώνει προϋποθέσεις συνολικής ανατροπής και πάνω απ' όλα να βγάζει χρήσιμα συμπεράσματα για τον χαρακτήρα αυτών των δυσκολιών και κυρίως για την ανάγκη αντίθεσης όχι μόνο με την εκάστοτε κυβέρνηση και το πρόσωπο του πρωθυπουργού, αλλά συνολικά με το σημερινό κράτος και το σύστημα που αυτό υπηρετεί». https://www.902.gr/eidisi/voyli/423326/g-gkiokas-anagkaio-o-laos-na-axiopoiei-tis-dyskolies-toy-astikoy-politikoy

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους