Το περαστικό με τον υποτιθέμενο μοναχό που ξάπλωσε στον δρόμο με τη Βίβλο στο στέρνο για να παρεμποδίσει το Pride φωνάζοντας ''μετανοείτε'', είναι ένα υπέροχο παράδειγμα συνεκδοχής, καθώς δείχνει...

Πλήρες Κείμενο:

Το περαστικό με τον υποτιθέμενο μοναχό που ξάπλωσε στον δρόμο με τη Βίβλο στο στέρνο για να παρεμποδίσει το Pride φωνάζοντας ''μετανοείτε'', είναι ένα υπέροχο παράδειγμα συνεκδοχής, καθώς δείχνει μέσω του μέρους (που είναι ο υποτιθέμενος μοναχός) το πώς λειτουργούν περίπου τα πράγματα στο όλον (που είναι η Ελλάδα). Καταρχάς, ο καθένας είναι ό,τι δηλώνει.

Ο συγκεκριμένος τύπος δεν είναι ούτε μοναχός ούτε κληρικός.

Είναι άλλος ένας από τους αμέτρητους κλόουν που υπάρχουν στη χώρα και που την έχουν δει στρατιώτες του Χριστού προσφέροντας υπηρεσίες που κανείς δεν τους τις ζήτησε.

Αν δηλώσεις μοναχός ή κληρικός, είσαι μοναχός ή κληρικός.

Αυτό φαίνεται και από την υποστήριξη που έλαβε ο συγκεκριμένος από πιστούς, οι οποίοι μπορεί να μην ήξεραν ότι δεν είναι όντως μοναχός, αλλά παρ' όλ' αυτά βιάστηκαν να υποστηρίξουν έναν κλόουν που ξαπλώνει στον δρόμο με μια Βίβλο στο χέρι για να σταματήσει μια παρέλαση.

Αν δηλώσεις χ, σου συμπεριφέρονται σαν να είσαι χ. Η υποστήριξη που έλαβε από διάφορους πιστούς, φανερώνει και μια ακόμη παθογένεια.

Ότι μια πολύ μεγάλη μερίδα πιστών γράφει στα παλιά της υποδήματα κάθε είδους χριστιανική αναφορά στην αξία της αγάπης προς τον πλησίον ή στο κάλεσμα για αποδοχή της διαφορετικότητας και σε όλα αυτά τα μάλλον βαρετά που οι πιστοί επικαλούνται επιλεκτικά μόνο όπου τους συμφέρει και που τα ξεχνούν επιλεκτικά επίσης μόνο όπου δεν τους συμφέρει.

Όπου σε συμφέρει, θυμάσαι την αξία της συγχώρεσης ή της αγάπης.

Όπου δεν σε συμφέρει, ζητάς λιθοβολισμούς και κρεμάλες στις πλατείες.

Υπάρχει όμως και μια τρίτη μάστιγα που ήρθε (ξανά) στην επιφάνεια: ότι συνήθως αυτοί που κουνούν το δάχτυλο παραδίδοντας μαθήματα ηθικής είναι οι ίδιοι λερωμένοι.

Μη θέλοντας να δείξουν όμως ότι είναι λερωμένοι, το παίζουν πρότυπα ηθικής καταγγέλλοντας την κατάντια τριγύρω, χωρίς να εστιάζουν στην κατάντια μέσα τους.

Όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων, αυτός ο υποτιθέμενος μοναχός που καλούσε κόσμο σε μετάνοια, όχι απλώς δεν ήταν μοναχός αλλά ήταν και καταδικασμένος από δικαστήριο σε ποινή φυλάκισης τριών ετών και ενός μήνα για φθορά ξένης ιδιοκτησίας και κατοχή ναρκωτικών ουσιών.

Εφόσον όμως δεν το γνώριζαν τότε οι υπόλοιποι, δεν ένιωσε κανέναν δισταγμό να πάρει τη Βίβλο στο χέρι -αυτό το υπόδειγμα χριστιανικού ήθους- και να βγει να καλέσει κόσμο σε μετάνοια.

Τι καλός χριστιανός! Στη σύντομη ζωή μου έχω συναντήσει ένα σωρό παρόμοια παραδείγματα λερωμένων -ή έστω λεκιασμένων- ανθρώπων, που προς τα έξω το παίζουν ηθικά πρότυπα, ακόμη κι αν ξέρουν ότι κάποιοι από εμάς γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι δεν είναι ηθικά πρότυπα.

Δεν τους εμποδίζει όμως αυτό να πουλήσουν το παραμύθι τους.

Τα παραδείγματα πολλά: ''Αυτοί είναι η Ελλάδα'', γράφει αγανακτισμένος ένας γνωστός δημοσιογράφος που το παίζει ηθικός και αμερόληπτος, κουνώντας το δάχτυλο για την απαράδεκτη στάση κάποιων άλλων. ''Ο δημοσιογράφος δεν απολογείται στην ουδετερότητα αλλά στην αλήθεια'', γράφει άλλος γνωστός δημοσιογράφος, ο οποίος έχει καταδικαστεί ήδη πόσες φορές για συκοφαντίες. ''Το πανεπιστήμιο είναι άσυλο ιδεών και χώρος ελεύθερης έκφρασης'', γράφουν τα ΕΑΑΚ και αναρχικές ομάδες του πανεπιστημίου που παρεμποδίζουν συστηματικά την ελεύθερη έκφραση μέσα στον πανεπιστημιακό χώρο επιτρέποντας να ακούγονται ανενόχλητες μόνο απόψεις με τις οποίες συμφωνούν οι ίδιες. ''Η ακαδημαϊκή ηθική είναι πολύ σημαντικό κεκτημένο'' δήλωναν πρυτάνεις ελληνικού πανεπιστημίου, οι οποίοι λίγο μετά παράτησαν το πανεπιστημιακό τους αξίωμα για να κάνουν πολιτική καριέρα. ''Είμαι υπέρ της ισότητας των φύλων'', υποστήριζε άτομο που εν τέλει δολοφόνησε τη γυναίκα του επειδή του ζήτησε διαζύγιο και θεωρούσε ότι του ανήκε. ''Δεν έχω κλέψει ποτέ'', υπογράμμιζε γνωστός πολιτικός που όμως καταδικάστηκε για διασπάθιση δημοσίου χρήματος.

Μπορεί να προσθέσει κανείς σε αυτά και ένα σωρό περιπτώσεις θεολόγων (αλλά και γενικότερα καθηγητών) στα πανεπιστήμια που προβαίνουν σε κάθε είδους ραδιουργία, ιδίως όταν αφορά εκλεκτορικά για πλήρωση θέσης στη σχολή τους, και αφού αδικήσουν κάμποσους υποψήφιους που θα άξιζαν τη θέση αξιοκρατικά, μετά πηγαίνουν στις εκκλησίες και κάνουν τους σταυρούς τους σαν καλοί χριστιανοί που είναι.

Θα ένιωθα πολύ συγκινημένος από τις δηλώσεις όλων των παραπάνω, αλλά τυχαίνει -ευτυχώς- να έχω πολύ χαμηλή συναισθηματική νοημοσύνη και δεν νιώθω να με αγγίζουν ιδιαιτέρως ούτε τα λόγια ούτε οι πράξεις κανενός.

Αντιθέτως, μάλιστα, θα ήθελα πολύ να έχω το χάρισμα της αορατότητας και να στείλω αρκετούς από αυτούς στον αγύριστο, βγαίνοντας κατόπιν σαν Αστέρης να δηλώνω στα κανάλια ότι ''η συγχώρεση είναι ύψιστη αρετή και ασχέτως του τι άσχημες πράξεις έχει κάνει κάποιος στη ζωή του, θα πρέπει να δείχνουμε κατανόηση''.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους