Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εχθές το βράδυ το κέντρο της Αθήνας (και όχι μόνο), ήταν κλειστό για ακόμη μια φορά.

Αν μετρήσει κανείς τις διάφορες εκδηλώσεις για τις οποίες κλείνει το κέντρο κάθε χρόνο, είναι γύρω στις δεκαπέντε. 15 ημέρες τον χρόνο, αφήνοντας εκτός τις διάφορες πορείες και λοιπές αφορμές για να κλείσουν οι δρόμοι, η Αθήνα σταματάει να κινείται οδικώς και φρακάρει κυκλοφοριακώς.

Οι δρόμοι δεν υπάρχουν (μόνο) για διασκέδαση.

Κάποιοι κινούνται από ανάγκη σε αυτούς, άλλοι πάνε ή επιστρέφουν από την εργασία τους και άλλοι πάνε σε κάποιους συγγενείς και φίλους που τους έχουν ανάγκη, ή πάνε σε γιατρό, σε θεραπεία, σε άλλες υποχρεώσεις, πάντως το μόνο σίγουρο είναι πως σε ένα αστικό κέντρο 5 εκατομμυρίων υπάρχουν χιλιάδες ή και δεκάδες χιλιάδες που δεν μπορούν να αλλάξουν το πρόγραμμά τους ή την ανάγκη τους και ταλαιπωρούνται.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως αντιλαμβανόμαστε όλοι τη σημασία του αθλητισμού, και το μήνυμα που περνάει μέσα από τέτοιες διοργανώσεις, όμως πλέον η συχνότητα των διοργανώσεων είναι μεγάλη, το πρόβλημα κυκλοφορίας ακόμα μεγαλύτερο και τα αντανακλαστικα των υπηρεσιών (π.χ. τροχαία, ΜΜΜ κλπ) είναι μειωμένα σε τέτοιες περιπτώσεις, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει το πρόβλημα αντί να απορροφάται.

Ενδεικτικά εχθές το βράδυ το μετρό έκανε 8 λεπτά στην μία γραμμή και 4 στην αλλη, ενώ και το τραμ έκανε 15 λεπτά για να περάσει.

Μιλάμε για σχεδόν 30 λεπτά στην αναμονή απλώς για να μπούμε στα βαγόνια.

Χώρια την ταλαιπωρία των οδηγών σε παράπλευρες οδικές αρτηρίες που κορέστηκαν από την επιπλέον κίνηση.

Όλα αυτά για ένα νυχτερινό τρεξιματάκι του Ιδρύματος Σ. Νιάρχος, ημέρα Τρίτη, σε ώρες που διέκοψαν την επιστροφή των εργαζομένων του απογευματινού εργασιακού ωραρίου.

Εκτός του ότι δεν αντιλαμβάνομαι πώς ενα ιδιωτικό ίδρυμα μπορεί να οργανώνει κάτι τέτοιο και να κλείνει την μισή Αθήνα, επίσης δεν αντιλαμβάνομαι γιατί το να διασκεδάσουν 2-3 χιλιάδες άνθρωποι τρέχοντας, είναι πιο σημαντικό για την ποιότητα ζωής των υπολοίπων που είναι εκατονταπλάσιοι και παραπάνω.

Προσπαθούμε να ζήσουμε (και να επιβιώσουμε) σε μια πόλη που σχεδιάστηκε για μισό εκατομμύριο ανθρώπους, αντέχει υπομονετικά 2-2,5 εκατομμύρια κατοίκους, υπερβαίνει τα 5 εκατομμύρια με έντονες αυξητικές τάσεις, και κάποιοι νομίζουν πως ζουν σε κάποια βόρεια χώρα με λυμένα τα αστικά προβλήματα και τα θέματα κυκλοφορίας.

Γιατί εφόσον θέλει ο κόσμος να τρέξει δεν διοργανώνεται αυτό έξω απο την πόλη; Στα Σπάτα, στον Ασπρόπυργο, στην Μάνδρα, στην Κερατέα και στο Καπανδρίτι; Δεν περιμένω απαντήσεις.

Αντιθέτως περιμένω και επίθεση διότι επιβουλεύομαι τον αθλητισμό και την διασκέδαση... Δεν πειράζει. Δεν γράφω για να γίνω αρεστός.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους