Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τ Η Σ Π Ε Τ Ρ Α Σ Εζυγίσανε τη χαρά μου και τη βρήκανε, λέει, μικρή και την πατήσανε χάμου σαν έντομο.

Τη χαρά μου χάμου πατήσανε και στην πέτρα μέσα την κλείσανε και στερνά την πέτρα μου αφήσανε τρομερή ζωγραφιά μου.

Με πελέκι βαρύ τη χτυπούν, με σκαρπέλο σκληρό την τρυπούν με καλέμι πικρό τη χαράζουν, την πέτρα μου.

Κι όσο τρώει την ύλη ο καιρός τόσο βγαίνει πιο καθαρός ο χρησμός απ' την όψη μου: Την οργή των νεκρών να φοβάστε και των βράχων τα αγάλματα. (Οδυσσέας Ελύτης) * Είδα μέσα στη νύχτα τη μυτερή κορυφή του βουνού είδα τον κάμπο πέρα πλημμυρισμένο με το φως ενός αφανέρωτου φεγγαριού είδα, γυρίζοντας το κεφάλι τις μαύρες πέτρες συσπειρωμένες και τη ζωή μου τεντωμένη σα χορδή αρχή και τέλος η τελευταία στιγμή· τα χέρια μου.

Βουλιάζει όποιος σηκώνει τις μεγάλες πέτρες· τούτες τις πέτρες τις εσήκωσα όσο βάσταξα τούτες τις πέτρες τις αγάπησα όσο βάσταξα τούτες τις πέτρες, τη μοίρα μου.

Πληγωμένος από το δικό μου χώμα τυραννισμένος από το δικό μου πουκάμισο καταδικασμένος από τους δικούς μου θεούς, τούτες τις πέτρες.

Φωνές από την πέτρα από τον ύπνο βαθύτερες εδώ που ο κόσμος σκοτεινιάζει, μνήμη του μόχθου ριζωμένη στο ρυθμό που χτύπησε τη γης με πόδια λησμονημένα.

Σώματα βυθισμένα στα θεμέλια του άλλου καιρού, γυμνά.

Μάτια προσηλωμένα προσηλωμένα, σ’ ένα σημάδι που όσο κι αν θέλεις δεν το ξεχωρίζεις· η ψυχή που μάχεται για να γίνει ψυχή σου.

Μήτε κι η σιωπή είναι πια δική σου εδώ που σταματήσαν οι μυλόπετρες. (Γιώργος Σεφέρης) * * ΓΗ ΚΑΜΩΜΕΝΗ ΑΠΟ ΠΕΤΡΕΣ Στίχοι - Μουσική: Αντρέας Αντρέου Ερμηνεία: Γιάννης Δημητράς Γη καμωμένη από πέτρες τις ήβραμε τόσες φορές μες στην καρδιά μας πέτρινα τα όνειρα στου ήλιου την κραυγή πέτρινη κι η φωνή.

Τις αγαπήσαμε τούτες τις πέτρες τη βαθιά, την μυστική σιωπή τους τις κρύψαμε τόσες φορές μες στην καρδιά μας τις αγαπήσαμε... Πόλεμο στον πόλεμο, δάκρυ πάνω στο δάκρυ γιόμισε τις χούφτες της, χρόνια η γης αυτή και τώρα πια τον Ήλιο της πώς να τον αγκαλιάσει τα χέρια της που κάνανε κομμάτια οι Τροχοί.

Γη καμωμένη από πέτρες τις ήβραμε τόσες φορές μες στην καρδιά μας πέτρινα τα όνειρα στου ήλιου την κραυγή πέτρινη κι η φωνή.

Τις αγαπήσαμε τούτες τις πέτρες την βαθιά την μυστική σιωπή τους τις κρύψαμε βαθιά μες στην καρδιά μας τις αγαπήσαμε... https://youtu.be/mZUQeHHeYVM?is=bwAt2Z59KNXjHAQh

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους