Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παραθέτω τις αποχαιρετιστήριες επιστολές του τμήματος Δημιουργικής γραφής στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Καλλίπολις. Δημήτρη Βάσσιο. Στέλλα Ρήγα, Χριστίνα Νομικού, Μαρία Χατζηαγγέλη, Αλεξάνδρα Πρεβεζιάνου, Έλενα Μαριόλη, Αλέξανδρος, Κωνσταντίνα Μπουζίκα, Αγγελική Σκουρέλλου, Λένα Ποιμενίδου, Γωγούλα.

Σας ευχαριστώ που μου επιτρέψατε να περπατήσω πλάι σας σε αυτές τις εσωτερικές – προσωπικές σας διαδρομές.

Ευχαριστώ που μου εμπιστευτήκατε τις σιωπές, τις ιστορίες, τις ανασφάλειες και τις δημιουργίες του πνεύματος σας.

Αφήνω αυτή τη χρονιά πιο πλούσιος, πιο συγκινημένος και βαθιά ευγνώμων για όσα μοιραστήκαμε.

Σας ευχαριστώ για τα πλούσια λόγια σας.

Με εκτίμηση και πολλή αγάπη, Δημήτρης. ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΠΌ ΤΑ ΜΕΛΗ.

Κυριακή 7/6/2026 Ευχαριστώωω! Ένα τεράστιο ευχαριστώ στον δάσκαλο και άνθρωπο! Αγαπώ τις γνώσεις σας, τη μεταδοτικότητά σας, την αύρα σας και, περισσότερο από όλα, την ηρεμία της φωνής σας!!! Είμαι πραγματικά ευγνώμων για τα μαθήματα που παίρνω κάθε φορά από εσάς, αλλά και για την όμορφη ομάδα δημιουργικής γραφής που δημιουργήθηκε και συνεχίζει να υπάρχει με τόση αγάπη και συνέπεια χάρη σε εσάς! Εύχομαι να είστε κοντά μας για πολλά χρόνια ακόμα, να μας γεμίζετε ελπίδα και, φυσικά, πάνω από όλα, να μας εμπνέετε με το έργο σας! Με εκτίμηση, η μαθήτριά σας Χατζηαγγελή Μαρία 07/06/2026 Αξιότιμε δάσκαλε, Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω από καρδιάς για την κατανόηση, τη στήριξη, την ενθάρρυνση και την προσοχή που μου προσφέρατε καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της χρονιάς.

Μέσα από τις σιωπές σας, που συχνά έλεγαν περισσότερα από τα λόγια, και μέσα από τις μικρές, ουσιαστικές παρατηρήσεις σας, ένοιωσα σιγά σιγά πιο ελεύθερη να ανοίξω τις σελίδες μου και να αφήσω εκεί όσα μέχρι τότε κρατούσα μέσα μου.

Οι ασκήσεις που μας δίνατε δεν ήταν απλώς αφορμές για να γράψουμε, ήταν μικρά παράθυρα προς τον εαυτό μας.

Σας ευχαριστώ που δημιουργήσατε έναν χώρο όπου οι λέξεις μπορούσαν να υπάρξουν χωρίς φόβο και οι ιστορίες να βρουν το θάρρος να ειπωθούν.

Με βαθιά εκτίμηση και ευγνωμοσύνη, Ποιμενίδου Λένα Αγαπημένε μας δάσκαλε, κύριε Δημήτρη ήταν τεράστια τύχη, χαρά και τιμή που μας καθοδήγησες φέτος στην αναζήτηση σκέψεων, συναισθημάτων, εντυπώσεων και μας βοήθησες να τα αποτυπώσουμε στο χαρτί, ο καθένας, η καθεμία με τον δικό του/της τρόπο.

Ήταν μια εσωτερική πορεία που μας οδήγησε στην εξωστρέφεια, καθώς το μοίρασμα με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριες, αφενός μας γέμισε αυτοπεποίθηση, αφετέρου δημιούργησε δεσμούς φιλίας και εκτίμησης! Ανυπομονούμε για τη συνέχεια! Με εκτίμηση και αγάπη, Χριστίνα Δάσκαλέ μας ακριβέ και πολυαγαπημένε, Πώς μας μαζεύεις γύρω σου, έχουμε να το λέμε.

Αγκάλιασες τον κύκλο μας, μας δένει η σιγουριά σου, Όταν μας λες να γράφουμε, όταν μας λες «φαντάσου». Ακούραστα, με υπομονή, ποτίζεις το χορτάρι, Για να φυτρώνουν τ’ άνθη μας, με γνώση και με χάρη.

Καλό θέρος σου εύχομαι, με διαλεχτές εμπνεύσεις, Με θάρρος να ‘βρουν το χαρτί, να μην τις απολέσεις.

Καλό μας ξαναντάμωμα, όποτε μας καλέσεις, Καλό μας ξαναπάντημα, πάλι στις ίδιες θέσεις! Με πολλή αγάπη, Έλενα Μαργιόλη Δημιουργική Γραφή Καλλίπολις, 7 Ιουνίου 2026 Αγαπητέ δάσκαλε, Ευχαριστούμε για τα λόγια σας τα σοφά και που μας δώσατε δύναμη να γράψουμε κείμενα όμορφα και λογοτεχνικά.

Ελπίζω να έχετε ένα όμορφο και ξεκούραστο καλοκαίρι.

Από τον συμμαθητή Αλέξανδρο Αποχαιρετισμός στο Δάσκαλο, (απόσπασμα από τον Κήπο του Προφήτη - Χαλίλ Γκιμπράν). Α. Λιγοστές ήταν οι μέρες μου ανάμεσά σας… κι ακόμη πιο λιγοστά τα λόγια που μίλησα.

Αλλά αν η φωνή μου σβήσει στ’ αυτιά σας και η αγάπη μου χαθεί από τη μνήμη σας, τότε θα ξανάρθω.

Και με καρδιά πιο πλούσια και χείλη πιο ανοιχτά στο πνεύμα, θα ξαναμιλήσω.

Ναι, θα ξαναγυρίσω με τη φουσκοθαλασσιά.

Και πάλι θα γυρέψω την κατανόησή σας.

Αν όσα είπα είναι αλήθεια, η αλήθεια αυτή θα φανερωθεί ξανά και με πιο καθαρή φωνή και με λόγια πιο κοντινά στις σκέψεις σας.

Φεύγω, αλλά δεν χάνομαι στο κενό.

Κι αν η μέρα αυτή δεν είναι η εκπλήρωση των αναγκών σας και της αγάπης μου, ας είναι τότε μια υπόσχεση μέχρι μια άλλη μέρα.

Οι ανάγκες των ανθρώπων αλλάζουν, όχι όμως η αγάπη του, ούτε ο πόθος του να ικανοποιήσει τις ανάγκες του με την αγάπη του.

Μάθετε, λοιπόν, ότι θα ξαναγυρίσω μέσα από τη μεγαλύτερη σιωπή.

Μέσα από την ησυχία της νύχτας, περπάτησα στους δρόμους σας και το πνεύμα μου μπήκε στα σπίτια σας.

Και το καρδιοχτύπι σας ήταν στην καρδιά μου και η ανάσα σας στο πρόσωπό μου και σας γνώρισα όλους.

Ναι, γνώρισα τη χαρά σας, τον πόνο σας και τα όνειρά σας έγιναν δικά μου όνειρα.

Αλλά κάτι πιο γλυκό από το γέλιο και πιο μεγάλο από τη λαχτάρα ήρθε σε μένα.

Σας έχουν πει ότι, όπως και η αλυσίδα, είστε τόσο αδύνατοι όσο ο πιο μικρός της κρίκος.

Αυτή, όμως, είναι η μισή αλήθεια, γιατί είστε τόσο δυνατοί όσο κι ο πιο δυνατός σας κρίκος.

Το να σας μετρούν με την πιο μικρή σας πράξη είναι σαν να μετρούν τη δύναμη του ωκεανού με την αδυναμία του αφρού του.

Το να σας κρίνουν από τις αποτυχίες σας είναι σαν να κατακρίνουν τις εποχές για την αστάθειά τους.

Ναι, είστε σαν τον ωκεανό και μ’ όλο που τα αραγμένα στη στεριά πλοία περιμένουν την παλίρροια, ωστόσο, σαν τον ωκεανό, δεν μπορείτε να επιταχύνετε τα κύματά σας… Καλό καλοκαίρι Ιούνιος 2026 Στέλλα Ρήγα Αποχαιρετισμός στο Δάσκαλο, (απόσπασμα από τον Κήπο του Προφήτη - Χαλίλ Γκιμπράν). Β. Αλλά είστε σαν τις εποχές.

Και μ’ όλο που στο χειμώνα σας αρνείστε την άνοιξή σας, η άνοιξη που αναπαύεται μέσα σας χαμογελάει μέσα στη νύστα της και δεν προσβάλλεται.

Γιατί την μέρα εκείνη θα γνωρίσετε τον κρυφό σκοπό όλων των πραγμάτων και θα ευλογήσετε το σκοτάδι όπως θα ευλογούσατε το φως.

Εγώ εκφράζω σε σας με λέξεις αυτό που εσείς οι ίδιοι γνωρίζετε στην σκέψη.

Σοφοί ήρθαν και σας έδωσαν από την σοφία τους.

Εγώ ήρθα για να πάρω από την σοφία σας.

Και κοιτάξτε: βρήκα εκείνο που είναι μεγαλύτερο από την σοφία τους.

Είναι το φλογερό πνεύμα μέσα μας, που μεγαλώνει όλο και πιο πολύ από τον εαυτό του.

Γεια και χαρά σας.

Η μέρα αυτή τελείωσε.

Κλείνει τα φτερά της πάνω μας, όπως το νούφαρο πάνω στο δικό του σήμερα.

Θα κρατήσουμε αυτό που μας δόθηκε.

Κι αν δεν αρκεί, τότε πάλι πρέπει να ξανανταμώσουμε και ΜΑΖΙ ν’ απλώσουμε τα χέρια μας στον δότη.

Ήταν σαν χθες που ανταμώσαμε.

Εσείς μου τραγουδήσατε στη μοναξιά μου και εγώ σας έκτισα έναν πύργο στον ουρανό.

Και τώρα πρέπει να χωρίσουμε.

Όταν στο μέλλον ξανανταμώσουμε, θα συνομιλήσουμε ξανά.

Εσείς θα μου τραγουδήσετε ένα βαθύτερο τραγούδι και μαζί θα χτίσουμε κι άλλο πύργο στον ουρανό. 7/6/2026 Στον δάσκαλό μου, Δημήτρη Βαρβαρήγο, που με καθοδήγησε με υπομονή και με σοφία, στα μονοπάτια της γραφής! Που πίστεψε σε μένα, να μην τα παρατήσω και να προσπαθήσω να ανοίξω τα φτερά μου δειλά-δειλά.

Με ευγνωμοσύνη και αγάπη, Αγγελική Σκουρέλλου. 7 Ιουνίου 2026 Στον Δημήτρη.

Δεν είναι ένας άνθρωπος που συναντηθήκαμε απλά για κάποια χρόνια στην ζωή μου.

Δεν είναι ένας δάσκαλος που έδειξε τα μονοπάτια και τους ορίζοντες.

Δεν είναι ένας συγγραφέας που στρίμωξε, που τέντωσε τις εμπειρίες, τα συναισθήματα και τις γνώσεις.

Προσπαθεί το μελάνι πάνω σε μπλε γραμμές μιας κόλλας αναφοράς να δώσει τα νοήματα.

Να δώσει τα συναισθήματα και τις εμπειρίες. Αδύνατον! Δεν είναι δυνατόν να περάσει μέσα σε λίγες γραμμές το πέρασμα του φωτός.

Είναι η αγάπη για την ζωή και την γνώση.

Είναι το μοίρασμα.

Είναι η αποδοχή και η απλότητα.

Πέρα από αυτά, το πιο σημαντικό για εμένα ήταν μια μεγάλη πύλη.

Η πόρτα που έψαχνα καιρό για να μου ανοίξει κάποιος.

Ήταν το φανάρι στο σκοτάδι της αναζήτησης που σου δείχνει το δρόμο.

Όχι με μεγάλα λόγια και δύσκολα μαθήματα.

Έτσι απλά, με λίγες κουβέντες γεμάτες και σταράτες.

Με καλοσύνη και εμπιστοσύνη.

Μου έδειξε εμπιστοσύνη όταν ακόμα και εγώ η ίδια δεν εμπιστευόμουν τον εαυτό μου.

Όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, ο δάσκαλος έρχεται.

Και σου αποκαλύπτει τις ομορφιές που έχεις μέσα σου. Ο Χείρωνας μέσα από τις πληγές και τα παθήματα μαθαίνει και διδάσκει.

Ο δάσκαλός σου είναι ο καθρέφτης σου.

Ωραίον καθρέφτη διάλεξα.

Γιατί αγαπώ και εγώ τις λέξεις που αποκαλύπτουν, που ξεγυμνώνουν.

Αγαπώ τις λέξεις που ψάχνουν για αλήθειες και κρυμμένα μυστικά.

Γιατί αγαπώ τον έρωτα και τ’ αποτυπώματά του στις ψυχές.

Γιατί ο λόγος είναι η ουσία.

Η γραφή είναι αποκρυπτογράφηση.

Η γραφή είναι ένας άλλος τρόπος για την σωτηρία της ψυχής, για την επούλωση των πληγών.

Σ’ ευχαριστώ για την γενναιοδωρία και την απλότητα.

Με εκτίμηση και αγάπη, Κωνσταντίνα Μπορεί να ακούγεται παλιό και τετριμμένο, αλλά πάντα πίστευα ότι τα μάτια των ανθρώπων μιλάνε και μάλιστα, πολλές φορές, λένε τα ανείπωτα, τα κρυφά, τα θαμμένα.

Όσα τα χείλη δεν θέλουν ή δεν τολμούν να πουν, τα προδίδουν τα μάτια.

Τα δικά σας μάτια, κύριε Δημήτρη, είναι γελαστά.

Και παρόλο που λέτε πολλά με τα χείλη σας και τα γραπτά σας, εκείνα είναι που μαρτυρούν το πιο σημαντικό: την αγάπη σας για τα πράγματα και τους ανθρώπους γύρω σας.

Τη φροντίδα, το μεράκι και την ενθάρρυνση που μοιράζετε απλόχερα σαν πατρικό χάδι στους ανθρώπους που έχουν την τύχη να μπουν στον θαυμαστό σας κόσμο.

Είναι τεράστια η χαρά και η υπερηφάνεια μου που είχα την ευκαιρία να είμαι ένας από αυτούς τους ανθρώπους.

Και ελπίζω τα γελαστά σας μάτια να μου φωτίζουν τον δρόμο και να ζεσταίνουν την ψυχή μου για πολλά χρόνια ακόμα.

Να είστε πάντα καλά και να συντροφεύουν τη ζωή σας πάντα άνθρωποι που θα μπορούν έστω και στο ελάχιστο να σας ανταποδώσουν αυτήν τη γνήσια αγάπη. Αλεξάνδρα Πρεβεζιάνου 07-06/2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους