Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν άνθρωποι που τους γνωρίζεις πολύ πριν τους συναντήσεις. Το όνομα της Sofia Kalmanidou το ήξερα από παλιά, ως μία από τις αγαπημένες μαθήτριες του πατέρα μου στο μεταπτυχιακό της δημιουργικής γραφής.

Την γνώρισα από κοντά πολλά χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 2021, λίγο πριν αναλάβω τη διεύθυνση της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Καλαμάτας.

Θυμάμαι ακόμη πόσο ψαρωμένη ένιωθα τότε.

Την επισκέφθηκα στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πτολεμαΐδας ζητώντας συμβουλές και στήριξη από έναν άνθρωπο που είχε ήδη διανύσει αυτόν τον δρόμο.

Θυμάμαι τα ενθαρρυντικά της λόγια, τη γενναιοδωρία με την οποία μοιράστηκε την εμπειρία της και την αίσθηση ότι δεν ήμουν μόνη σε αυτή τη νέα διαδρομή.

Από τότε παρακολουθώ τη δουλειά της και εκείνη τη δική μου.

Νομίζω πως αλληλοθαυμαζόμαστε, γιατί πέρα από τις βιβλιοθήκες μάς συνδέει και κάτι βαθύτερο: ο κοινός μας δάσκαλος, ο πατέρας μου, που έδωσε και στις δύο μας την ίδια κατεύθυνση. Η Σοφία πέρα από εξαιρετική βιβλιοθηκονόμος είναι και ένας ζεστός άνθρωπος, με εκείνη την καλοσύνη που συναντά κανείς στους ανθρώπους της Μακεδονίας και που μου λείπει πολλές φορές.

Το χθεσινό εργαστήριο των «Αλφαβητοδετών» ήταν για μένα το πιο ξεκούραστο που έχω κάνει ποτέ.

Σαν να έγινε από μόνο του.

Εκεί ήταν και η Όλγα Ντέλλα, άλλη μία αγαπημένη μαθήτρια του πατέρα μου, με τους υπέροχους Λαμπηδόνες της.

Και κάπως έτσι, ένιωσα για λίγο πως ήταν κι εκείνος εκεί.

Να μας κοιτάζει, να καπνίζει και να χαμογελά βλέποντας τους σπόρους που έσπειρε πριν από τόσα χρόνια να συνεχίζουν να ανθίζουν.

Σοφία, σε ευχαριστώ για όλα. Αυτό το εργαστήριο σού το χρωστούσα από τότε. (Σειρά τώρα έχει η αλφαβητοδετοβαλίτσα😉)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους