[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

ΖΟΥΜΕ ΤΟ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟΥ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟ Βολεμένοι και μη, ψευτο-βολεμένοι και ασμένως αναζητούντες το "βόλεμα" σε τούτη την κοινωνία, δεν αποφεύγουμε το...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΖΟΥΜΕ ΤΟ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟΥ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟ Βολεμένοι και μη, ψευτο-βολεμένοι και ασμένως αναζητούντες το "βόλεμα" σε τούτη την κοινωνία, δεν αποφεύγουμε το "μούτζωμα" των αρχαίων αγαλμάτων, που μας"παρακολουθούν" με τη ψυχρή τελειότητα του χάους.

Κι όσοι κατά καιρούς προσπάθησαν να μας πείσουν για την έσχατη βεβαιότητα του Τίποτα, και να δώσουν ένα είδος πρωτο-υπαρξιακού θάρρους, για να το αντιμετωπίσουμε, απέτυχαν ή τράπηκαν σε άτακτη φυγή απογοητευμένοι.

Τόσες πολιτικές αυθαιρεσίες, τόσες προδοσίες κι εμείς "χαμπάρι". Υπάρχει κάθε φορά κάποιος ή κάποιοι συνασπισμένοι που μας προδίδουν.

Μήπως τελικά κατασκευάζουμε οι ίδιοι το πλαισιο, τους ρυθμούς και ζητείται...λυτρωτής για να μας προδώσει; Μήπως πασχίζουμε να μετουσιώσουμε την εντύπωση από το αδρό γεγονός, για να τη στριμώξουμε μέσα στα ασφυκτικά όρια της αυταπάτης μας; Μας καταλήστεψαν.

Καταληστεύουν το εισόδημά μας, τις επιθυμίες μας, τις προσδοκίες μας και τα όνειρά μας.

Και "βάλανε χέρι" και στα όνειρα των παιδιών μας, ισοπεδώνοντας τη ψυχολογία της κοινωνίας και την νόηση του λαού.

Κι αυτούς τους νανοειδείς πολιτικούς, παλαιούς, αναπαλαιωμένους και νεοεμφανιζόμενους ηγετίσκους, χειροκροτούμε.

Τείνουμε να συνηθίσουμε στην επίπεδη ζωή.

Στο πρόβλημα χωρίς προβληματισμό.

Και να "απολαμβάνουμε" τον ευτελισμό της ύπαρξής μας και της Ελλάδας, όπως οι αρρωστομανείς την αρρώστια τους! Κι αν κάποιοι εγκλωβισμένοι στο "βολικό" τους μικρόκοσμο, διαβάζοντας τα παραπάνω με "κατηγορήσουν" ότι επιβραχύνω την απόσταση μεταξύ πραγματικότητας και μελοδράματος, ας κοιτάξουν τον εαυτό τους στον καθρέπτη του σπιτιού τους...Κι ας διερωτηθούν αν αξίζει η ζωή τους να μην είναι πράξη αναμέτρησης με το έρεβος της απραξίας και της δειλίας, της δουλείας και τις φθαρτές παγίδες του βίου.

Κι αν επιμένουν να κρύβονται πίσω από ένα ψευδώνυμο διαφανές ή να διαφεύγουν σε χώρους ανώδυνους και αδιάφορους, η πέννα τούτη θα επιχειρεί επίμονα τη στοχαστική έστω διαφυγή από την πνιγμονή των ψευδών προσδοκιών, με θέματα που προκαλούν την μήνι της άγρυπνης και χονδροειδούς πολιτικής βλακείας και ανικανότητας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ο κάθε "Μητσοτάκης" της πολιτικής ντεκαντέτσιας του τόπου τούτου, μετεωρίζεται στο ίδιο ύψος και επίπεδο της προιούσας διάβρωσης των αξιών και της άμβλυνσης της πολιτικής συνείδησης, όπου διαγκωνίζονται "σπιθαμιαίες" πολιτικές φιγούρες, απαίδευτοι και άγλωσσοι, των οποίων οι πολιτικές που ασκήθηκαν σ' αυτή τη χώρα υπήρξαν ένα είδος διαδοχικών θεομηνιών.

Φαίνεται ότι η "ώρα της ευθύνης" για την Ελλάδα δεν ήρθε ακόμα.

Εξακολουθούμε να συνωστιζόμαστε στις παρυφές των προσδοκιών, που μας καλλιεργούν πολιτική πονηρία και πολιτική σκοπιμότητα.

Ακολουθούμε τους δούλους των αριθμών, ενώ πορευόμαστε κάτω από τον ίσκιο του διαφαινόμενου κοινωνικού ολέθρου.

Ανίκανοι να μαζέψουμε τις μνήμες μας, να κάνουμε τις συγκρίσεις και να αποφύγουμε τις άσκοπες αναζητήσεις, δεχόμαστε ως "σωτήριες" τις πολιτικές που μας επιβάλλουν τα συμφέροντα με το όποιο "προσωπείο" κι αν παρουσιάζονται.

Όλα χάνονται στα θολά οράματα του νου.

Όλα τρέπονται σε φυγή μπροστά στην αγωνία μας μην χάσουμε τα κεκτημένα.

Μια αγωνία που σαν μυλόπετρα συνθλίβει όχι απλώς ό,τι το χθες μας κληροδότησε, αλλά κυρίως το αύριο.

Με ένα δημόσιο χρέος δυσβάστακτο, μ' ένα κράτος απογυμνωμένο από οργάνωση, υποδομές και θεσμούς, μ' ένα ασφαλιστικό σε κατάρρευση έως το 2030, με τον πρωτογενή τομέα της γεωργίας και της κτηνοτροφίας να φυλλορροεί, με εργαζόμενους και συνταξιούχους να σηκώνουν στους ώμους τους, ως σύγχρονοι Σίσυφοι, το βάρος της πολιτικής ανικανότητας και αναλγησίας, με κόμματα χωρίς ουσιαστικό πρόγραμμα που περιορίζονται σε λεκτικούς ακροβατισμούς και ασύστολα ψεύδη, δεν υπάρχει πουθενά καμία βεβαιότητα.

Η αίσθηση του σταθερού και της διάρκειας, πέραν της συνθηματολογικής της αξίας, δεν θα πλαισιώνει για πολλά χρόνια ακόμα την εξαθλιωμένη ήδη ελληνική κοινωνία.

Μια τέτοια "εικόνα" της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, μια τέτοια πραγματικότητα για την αστικη δημοκρατία, είναι ό,τι είναι μια κεραυνοβόλος σηψαιμία για έναν καρκίνο του αίματος!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences