Υπήρξα άκρως πολιτικοποιημένη από τα εφηβικά μου χρόνια. Μεγαλώνοντας, όμως, ποτέ δεν με ενδιέφερε να επωφεληθώ προσωπικά από την συνδικαλιστική μου χρέη και την εν γένει πολιτική μου δράση, να...
Υπήρξα άκρως πολιτικοποιημένη από τα εφηβικά μου χρόνια. Μεγαλώνοντας, όμως, ποτέ δεν με ενδιέφερε να επωφεληθώ προσωπικά από την συνδικαλιστική μου χρέη και την εν γένει πολιτική μου δράση, να αποκτήσω θέση, καρέκλα ή αξίωμα.
Και γι' αυτό είμαι περήφανη.
Είτε ως απλό μέλος είτε με θέσεις ευθύνης που ανέλαβα σε όλη μου τη διαδρομή και ήταν αυστηρά άμισθες έχοντας ως μοναδικό κίνητρο την προσφορά.
Σε αυτή τη μακρά πορεία συνάντησα πολλούς ανθρώπους που αντιμετώπισαν την πολιτική ως μέσο προσωπικής προβολής, επαγγελματικής αποκατάστασης και κατάκτησης έμμισθων θέσεων.
Ανθρώπους που περιφέρονται από κόμμα σε κόμμα, αναζητώντας πάντα την επόμενη ευκαιρία, χωρίς ποτέ να κάνουν την παραμικρή αυτοκριτική.
Πάντα φταίει κάποιος άλλος.
Ποτέ οι ίδιοι.
Ποτέ οι δικές τους επιλογές, οι δικές τους σιωπές ή οι δικές τους ευθύνες για την πολιτική κατάντια που βιώνει σήμερα η κοινωνία μας.
Εγώ, αντίθετα, αναλαμβάνω το μερίδιο ευθύνης που μου αναλογεί.
Γιατί ναι, παραπλανήθηκα.
Και ναι, με δική μου ευθύνη δεν είδα εγκαίρως τα σημάδια.
Σε δύο πολιτικούς χώρους στους οποίους αφιέρωσα χρόνο, κόπο και δεξιότητες, το αποτέλεσμα δεν δικαίωσε τις προσδοκίες μου.
Δεν έχω κανένα πρόβλημα να το παραδεχτώ.
Γι' αυτό και αποφάσισα να παραμείνω μια ενεργή πολίτης.
Να παρακολουθώ τις εξελίξεις, να εκφράζω άποψη και να ασκώ το δικαίωμα της ψήφου μου.
Τίποτα περισσότερο.
Παραμένω σταθερή στις αρχές και τις αξίες μου, χωρίς να μετακινούμαι ανάλογα με το πού φυσάει ο πολιτικός άνεμος.
Και τελικά, κάνοντας τον απολογισμό αυτής της διαδρομής, συνειδητοποιώ ότι το σημαντικότερο κέρδος δεν ήταν ποτέ οι τίτλοι, οι θέσεις ή οι κομματικές ταυτότητες.
Ήταν οι άνθρωποι που γνώρισα.
Οι φίλοι που απέκτησα.
Φίλοι καρδιάς, παντοτινοί, που άντεξαν στον χρόνο, στις διαφωνίες, στις απογοητεύσεις και στην άπειρη τοξικότητα που όλοι συναντήσαμε σε αυτή τη διαδρομή.
Αυτό είναι η πραγματική παρακαταθήκη.
Οι ανθρώπινες σχέσεις, η αλληλεγγύη, η εκτίμηση και η φιλία.
Όλα τα υπόλοιπα είναι εφήμερα.
Οι τίτλοι ξεθωριάζουν, οι μηχανισμοί αλλάζουν, οι καρέκλες αδειάζουν. Οι αληθινοί άνθρωποι όμως μένουν. Και αυτό, για μένα, αξίζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους