Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από που έρχεσαι; Πού κατοικείς συνήθως; Πού ήσουν μέχρι τώρα; Γιατί μ’ άφησες στη μοναξιά, στην ορφάνια, στη φτώχεια, στον φρικτό θάνατο; Γνωρίζοντας σε, κατάλαβα ότι, δίχως Εσένα, σε τέτοια κατάσταση βρισκόμουν! Τόσο ολέθρια! Στεκόμουν μπροστά στην είσοδο του σκοτεινού άδη.

Ήμουν ριγμένος σε βαθύ κι αδιάβατο βάραθρο.

Μη μ’ αφήνεις! Δεν μπορώ να υπάρξω χωρίς Εσένα! Αν μ ̓ αφήσεις, θα βρεθώ πάλι μπροστά στον άδη, πάλι μέσα στο βάραθρο, πάλι σε συμφορά αβάσταχτη και ανείπωτη. Έρχεσαι! Δεν βλέπω την πορεία σου.

Βλέπω, όμως, ότι έρχεσαι.

Το βλέπω όχι με τα σωματικά μου μάτια – το αισθάνομαι.

Δεν μου δίνεις ούτε τον χρόνο, ούτε τη δυνατότητα να σκεφθώ ποιος είσαι.

Αόρατος και ασύλληπτος! Απρόσμενα εμφανίζεσαι στην ψυχή μου.

Εμφανίζεσαι με ανέκφραστη ηρεμία και λεπτότητα, αλλά και με την εξουσία και τη δύναμη του Πλάστη, γιατί μεταβάλλεις ολόκληρο τον άνθρωπο.

Μεταβάλλεις, μεταμορφώνεις, αναδημιουργείς, ανακαινίζεις και τον νου και την καρδιά και το σώμα! Είσαι ο Παντοδύναμος.

Πώς θα Σε ονομάσω; Πώς θα μιλήσω για σένα στους αδελφούς μου; Πώς θα τους ανακοινώσω το όνομα του Ξένου που ήρθε κάτω από τη στέγη της ψυχής μου, μια στέγη σαθρή και ετοιμόρροπη, μια στέγη ανοιχτή στο ανεμοβρόχια και τα χιόνια, μια στέγη κατάλληλη μόνο για το στάλισμα των άλογων ζώων; Τι βρήκες στην καρδιά μου, όπου έρχονταν αλλεπάλληλοι αμαρτωλοί λογισμοί, έμπαιναν ανεμπόδιστα κι έβρισκαν, σαν σε παχνί, σαν σε ταΐστρα γουρουνιών, νόστιμη τροφή ποικίλων εμπαθών αισθημάτων; Νομίζω πως ξέρω το όνομα του Επισκέπτη μου! Αλλά, κοιτάζοντας την ακαθαρσία μου, φοβάμαι να το αναφέρω.

Μια άσεβής αναφορά του μεγάλου και παναγίου ονόματος μπορεί να μου προξενήσει την καταδίκη! Πόσο φοβερή είναι η παρουσία του ίδιου του φορέα του ονόματος! Ωστόσο, εσύ είσαι εδώ! Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ. Έργα 1. Ασκητικές εμπειρίες Δ΄. εκδ. Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής, 2012.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους