Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Αόρατη Παρακμή και το Καταφύγιο της Υπόσχεσης Η υπόσχεση είναι ένας από τους πιο ισχυρούς μηχανισμούς χειραγώγησης της ανθρώπινης προσοχής.Δεν χρειάζεται να είναι χειροπιαστή,ούτε καν πιθανή.Αρκεί να είναι ελκυστική.

Όταν κάποιος μας υπόσχεται μια διέξοδο,ο εγκέφαλός μας δεν αγοράζει την πραγματικότητα αυτού που του προσφέρεται,αλλά το συναίσθημα της λύτρωσης,μιας διαφυγής,από αυτό που ήδη ζει.

Ας πάρουμε το παράδειγμα ενός ανθρώπου που αγοράζει ένα λαχείο.

Στην πραγματικότητα,η πιθανότητα να κερδίσει είναι μια απλή,στεγνή κουβέντα,μια μαθηματική απειροελάχιστη πιθανότητα.Όμως,τη στιγμή που το χαρτί αλλάζει χέρια,μέσα στον εγκέφαλο του αγοραστή συντελείται μια άμεση,χημική μεταμόρφωση.Ενεργοποιείται ο μηχανισμός της προσμονής και γεννιέται μια ακαριαία διαφυγή από την καθημερινότητα.

Για λίγα λεπτά,ή για λίγες μέρες,ο άνθρωπος αυτός δεν βρίσκεται πια στο στενό γραφείο του,ούτε κουβαλάει το βάρος των απλήρωτων λογαριασμών.

Μεταφέρεται σε ένα παράλληλο σύμπαν.Φαντάζεται τον εαυτό του ελεύθερο από την πίεση του χρόνου.Σχεδιάζει ταξίδια, αγορές,στιγμές ηρεμίας που στερήθηκε.Η φαντασία του δημιουργεί μια τόσο έντονη και ζωντανή εσωτερική πραγματικότητα,που το παρόν ξεθωριάζει.

Αυτή η εσωτερική προβολή είναι τόσο ισχυρή,που τυφλώνει τις αισθήσεις του απέναντι στο τώρα.

Ο αγοραστής κοιτάζει τον λαχειοπώλη,αλλά δεν τον βλέπει.

Μπορεί ο άνθρωπος που του πουλάει το λαχείο να βρίσκεται σε μια κατάσταση απόλυτης παρακμής.Μπορεί να είναι άπλυτος,να μυρίζει άσχημα,να φοράει κουρέλια,να εκπέμπει τη δυσωδία της ίδιας της ανέχειας από την οποία ο αγοραστής προσπαθεί απεγνωσμένα να ξεφύγει.Μπορεί ολόκληρο το σκηνικό της αγοραπωλησίας να είναι αισθητικά αισχρό Εμετικό.

Κι όμως,ο αγοραστής αδιαφορεί πλήρως.Το βλέμμα του περνάει μέσα από την παρακμή του λαχειοπώλη χωρίς να βλέπει την ασχήμια της.

Γιατί;Επειδή εκείνη την κρίσιμη στιγμή,δεν συναλλάσσεται με τον άνθρωπο που έχει μπροστά του,ούτε με το σύστημα που τρέφεται από την ελπίδα του.

Συναλλάσσεται αποκλειστικά με την υπόσχεση.

Η ανάγκη του για φυγή είναι τόσο καθηλωτική,που ο λαχειοπώλης και ολόκληρος ο μηχανισμός που κερδίζει εις βάρος της φαντασίας του γίνεται αόρατος.Το φανταστικό κομμάτι καταπίνει την πραγματικότητα.Ο άνθρωπος προτιμά να κοιτάξει το φωτεινό είδωλο ενός μέλλοντος που δεν υπάρχει,παρά την άβολη,διεφθαρμένη άρρωστη αλήθεια που στέκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους