Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ουσιαστικό ερώτημα. Πώς είναι δυνατόν ένας οργανισμός που προετοιμάζεται να διαχειριστεί ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ανακαίνισης και αναβάθμισης του Ζαππείου ενόψει του 2027...
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ουσιαστικό ερώτημα. Πώς είναι δυνατόν ένας οργανισμός που προετοιμάζεται να διαχειριστεί ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ανακαίνισης και αναβάθμισης του Ζαππείου ενόψει του 2027 να εμφανίζει τέτοια ελλείμματα σχεδιασμού σε ένα έργο πολύ μικρότερης κλίμακας; Πώς μπορούμε να πειστούμε ότι υπάρχει επάρκεια και διαφάνεια για τη διαχείριση μεγάλων παρεμβάσεων όταν μια προσωρινή θεατρική εγκατάσταση καταλήγει σε ένα τέτοιο φιάσκο; Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι η υπόθεση δεν μοιάζει με μεμονωμένο περιστατικό.
Όλα αυτά εντάσσονται στη λογική που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια (και είναι διακριτή σε όλο το φάσμα του Πολιτισμού) εμπορικής και επικοινωνιακής αξιοποίησης των μνημείων που συχνά συγκρούεται με την ανάγκη προστασίας τους.
Από διαφημιστικές δράσεις μέχρι θεαματικές εκδηλώσεις, η πολιτιστική κληρονομιά αντιμετωπίζεται όλο και συχνότερα ως φόντο για την παραγωγή εντυπώσεων και μόνο.
Η τάση αυτή δεν αφορά μόνο το Ζάππειο. Το Ζάππειο, όμως, αποτελεί χαρακτηριστικό φωτεινό παράδειγμα του κινδύνου που προκύπτει από την κυρίαρχη ιδεολογία.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους