Λίγο με αφορμή τον αποκλεισμό του Μωβ από το Αντιρατσιστικό και τη συζήτηση περί τρανσφοβίας, λίγο με αφορμή την εκδήλωση της "Εποχής" το Σάββατο, κάπως ξανάρχισε από τον αυτοπροσδιοριζόμενο ως...

Πλήρες Κείμενο:

Λίγο με αφορμή τον αποκλεισμό του Μωβ από το Αντιρατσιστικό και τη συζήτηση περί τρανσφοβίας, λίγο με αφορμή την εκδήλωση της "Εποχής" το Σάββατο, κάπως ξανάρχισε από τον αυτοπροσδιοριζόμενο ως ριζοσπαστικό υλιστικό φεμινισμό (βασικά τον terf & swerf) και τους πολύ αριστερούς και πολύ μαρξιστές φίλους τους η συζήτηση για τη σεξεργασία.

Ας δούμε όμως έτσι ενδεικτικά τι λένε οι μαρξικές Γραφές σχετικώς.

Ο γλυκός παππούς Κάρολος δεν διέκρινε και τόσο τη σεξεργασία (πορνεία έλεγε βέβαια στην εποχή του ο καλός μου) από τη γενικότερη συνθήκη της μισθωτής εργασίας στον καπιταλισμό.

Έγραφε μάλιστα το εξής: “Prostitution is only a specific expression of the general prostitution of the labourer, and since prostitution is a relationship in which not the prostitute alone is degraded, but also the one who prostitutes – and the latter's abomination is still greater – the capitalist, etc., also comes under this head.” (Marx, "Economic and Philosophic Manuscripts, Private Property and Communism") Ο δε grand-oncle Φρήντριχ δεν δίστασε να συγκρίνει την πορνεία με τον γάμο, και να αποκαλέσει τον δεύτερο μια συγκαλυμμένη μορφή ή και το πρωτότυπο της πρώτης.

Γράφει κι αυτός στο υπέροχο "Καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους": “The first class opposition that appears in history coincides with the development of the antagonism between man and woman in monogamous marriage, and the first class oppression coincides with that of the female sex by the male.

The monogamous family is based on the supremacy of the man, and its express aim is to produce children of undisputed paternity, which alone makes possible the bequeathing of property to the sons.

The woman is degraded to the position of a servant, and the open or concealed domestic slavery of the wife becomes the prototype of the open or concealed prostitution.” - το βάζω όλο για να δούμε ότι στας Γραφάς η έμφυλη αντίθεση ορίζεται ως η πρώτη ταξική.) Κανένας εκ των δύο, βέβαια, δεν ισχυρίζεται ότι η "πορνεία"/σεξεργασία μπορεί να εξαλειφθεί εντός καπιταλισμού, όπως κανείς δεν αντιλαμβάνεται ως τόσο μείζονα τη διαφορά μεταξύ κάποιου/ας που "δανείζει/εκμισθώνει" το σώμα του/της στον καπιταλιστή-ιδιοκτήτη ορυχείων (ας πούμε) κι εκείνον ή εκείνη που "δανείζει/εκμισθώνει" το σώμα της/ου στον πελάτη ενός οίκου ανοχής (βρισκόμαστε στον 19ο αιώνα βέβαια). Αντίθετα, και στις δύο περιπτώσεις το μείζον είναι οι σχέσεις εκμετάλλευσης και φυσικά το ηθικό στίγμα που η μία από αυτές επιφέρει.

Για τον Μαρξ, υποθέτω εγώ η αδαής, μια τέτοια διάκριση θα σήμαινε μια έστω πρόσκαιρη εγκατάλειψη του υλισμού και προσχώρηση σε έναν ρομαντικό ιδεαλισμό, που θα έδινε ξεχωριστή αξία στο αιδοίο ενός ανθρώπου σε σχέση με τα πνευμόνια ή τη μέση του.

Με άλλα λόγια, θα κατέληγε εύκολα κανείς πως, τόσο για τη μισθωτή εργασία όσο και για την ειδική περίπτωσή της, τη σεξεργασία, ως σχέσεις εκμετάλλευσης, η λύση που προτείνεται από τας Γραφάς είναι η συλλογική και δημοκρατική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής.

Στο πέρασμα του χρόνου ωστόσο, ποικίλοι εκσυγχρονισμοί του καπιταλισμού και η σοσιαλδημοκρατία έχουν οδηγήσει σε μια κάποια κωδικοποίηση κανόνων που προστατεύουν τους ανθρώπους που προσφέρουν την εργατική τους δύναμη (η οποία αφορά και τα σώματά τους προφανώς) στον καπιταλιστή εργοδότη (κανόνων που δεν τηρούνται πάντα, ούτε παντού), ενώ η σεξουαλική απελευθέρωση και ο φεμινισμός έχουν μιλήσει για το δικαίωμα του ανθρώπου στην ιδιοκτησία του σώματός του και την αυτενέργεια (ομοίως όχι πάντα και παντού). Η αλήθεια είναι πως ούτε οι μεν, ούτε οι δε τα έχουν καταφέρει και τόσο καλά, αλλά ο αγώνας δεν σταματά, και όπως λένε και οι ορθόδοξοι/ες μαρξιστές/τριες: "Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη". Κατά τα άλλα, μην ακούτε τους λαδέμπορες και τις λαδεμπόρισσες του μαρξισμού που το πιθανότερο είναι πως δεν βρέθηκαν ποτέ στη θέση εκείνου που προσφέρει την εργατική του δύναμη και το σώμα του (ή τη διάνοιά του) στον καπιταλιστή εργοδότη με όρους εκμετάλλευσης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους