[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

ΕΔΩ ΠΑΙΞΑΜΕ ΜΠΑΣΚΕΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΑΝΕΛΑ. Η φανέλα δεν είναι ένα προϊόν, είναι μια υπόσχεση, μια κοινή ταυτότητα που μας συνδέει πέρα από τα αποτελέσματα. Ο κόσμος, με την αγάπη του, δίνει...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΕΔΩ ΠΑΙΞΑΜΕ ΜΠΑΣΚΕΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΑΝΕΛΑ. Η φανέλα δεν είναι ένα προϊόν, είναι μια υπόσχεση, μια κοινή ταυτότητα που μας συνδέει πέρα από τα αποτελέσματα.

Ο κόσμος, με την αγάπη του, δίνει ζωή στη φανέλα, στηρίζει την ομάδα, αλλά και θυμίζει πως η πραγματική αξία βρίσκεται στη συνοχή, στη συνέχεια και στην καρδιά που βάζουμε όλοι μαζί.

Η ιστορία οφείλει να θυμάται αυτούς τους λίγους που έβαλαν τη φανέλα και την αγάπη του κόσμου πάνω από τα πάντα.

Ακόμα και από το προσωπικό τους όφελος.

Αυτούς που φίλτραραν την αγοραστική τους αξία και τις δηλώσεις τους , υπολογίζοντας την παιδική αγάπη του απλού κόσμου.

Καθώς το μπάσκετ ανεβαίνει στα ύψη του, μαζί του μεγαλώνει και η φλόγα του ανταγωνισμού—τόσο στον αγωνιστικό χώρο, όσο και στην επικοινωνία.

Ανεβαίνουν οι απαιτήσεις των επαγγελματιών.

Ως φίλαθλοι και ως οπαδοί, έχουμε ζήσει θριάμβους, ήττες, πάθη, αλλά σήμερα βλέπουμε και μία πρωτοφανή ανάπτυξη: Γήπεδα-μεγάλα έσοδα, τηλεοπτικά συμβόλαια, κανάλια, συμβόλαια και χορηγίες εκατομμυρίων . Ο κόσμος τρέχει από την επαρχία.

Αγοράζει διαρκείας.

Κάνει ταξίδια. Συνδέεται.

Χάνει όμως και το μέτρο κάτι φορές.

Πέρα από το πάθος και την προσωπική σύνδεση του καθενός, υπάρχει και η πραγματικότητα: είναι όλα μια επαγγελματική σκηνή.

Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να θυμόμαστε πως όλοι έχουν δικαιώματα και απαιτήσεις στις επαγγελματικές συνεργασίες.

Το ορίζουν η αγορά.

Η αξία.

Η στιγμή.

Η επιτυχία.

Οι ευκαιρίες.

Παράλληλα η τοξικότητα, αυτή η ανελέητη δίψα για το αποτέλεσμα, έχει ενισχυθεί.

Όλοι μας παρασυρόμαστε από αυτό το πάθος, που μας κάνει να ξεχνάμε συχνά τον εαυτό μας.

Όταν κλείσει μια αγωνιστική χρονιά ή ένας κύκλος, καλό είναι να αναρωτηθούμε και να κάνουμε αυτοκριτική για την συμμετοχή μας σε όλο αυτό.

Οφείλουμε να φιλτράρουμε τον εαυτό μας, να ζυγίζουμε τις αξίες μας και να αναζητάμε ισορροπία, σε κάθε πεδίο της ζωής, πέρα από την ομάδα αλλά μέσα σε αυτή.

Γιατί, στο τέλος, η αληθινή μας ταυτότητα δεν καθορίζεται από μια νίκη ή μια ήττα, αλλά από τη στάση και τη συμπεριφορά μας απέναντι στα γεγονότα.

Η επιτυχία του 2012 και του 2013 αποτέλεσε σημείο αναφοράς για το ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Ρεαλιστικά, η ομάδα είχε τις προϋποθέσεις να διεκδικήσει και να κατακτήσει ακόμη έναν ευρωπαϊκό τίτλο τα επόμενα χρόνια.

Οι αποφάσεις που ακολούθησαν δεν οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα, κάτι που αποτελεί μέρος της ιστορίας.

Δεκατρία χρόνια αργότερα, το κλαμπ βρέθηκε ξανά στην κορυφαία ευρωπαϊκή συζήτηση, έχοντας στο πλευρό του έναν κόσμο που δεν έπαψε ποτέ να ασχολείται, να στηρίζει και να επενδύει συναισθηματικά στην ομάδα σε καθημερινή βάση.

Με μεγάλους παίκτες και χωρίς μεγάλους παίκτες.

Η καθημερινότητα έγινε στάση ζωής υπεράσπισης ενός προπονητή-ανθρώπου που καθημερινά τον στόχευε.

Με ένα σύγχρονο μπασκετικό γήπεδο και στοχευμένη ενίσχυση σε καίριες θέσεις, υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε να συνεχίσει να διεκδικεί τους υψηλότερους στόχους και τους σημαντικότερους τίτλους.

Παράλληλα, ο κάθε αθλητής έχει το δικαίωμα να χαράξει τη δική του πορεία.

Να διεκδικήσει όσα θεωρεί ότι αξίζει στην καριέρα και στη ζωή του.

Έχει δικαίωμα να αισθανθεί αδικημένος, πικραμένος ή δικαιωμένος από τις εξελίξεις.

Αυτό είναι μέρος του επαγγελματικού αθλητισμού και πρέπει να γίνεται σεβαστό.

Ίσως γι’ αυτό αξίζει να θυμόμαστε ότι ήταν πάντοτε λίγοι εκείνοι που έθεσαν ως πρώτη προτεραιότητα τη φανέλα και τη σχέση τους με τον κόσμο.

Όχι γιατί οι υπόλοιποι είχαν λιγότερη αξία ή μικρότερη προσφορά, αλλά γιατί οι προσωπικές φιλοδοξίες και οι επαγγελματικές απαιτήσεις είναι απολύτως θεμιτές.

Η ιστορία, όμως, έχει τον δικό της τρόπο να ξεχωρίζει όσους κατάφεραν να ταυτιστούν με κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό τους και να χαραχθούν ανεξίτηλα στη συνείδηση και την αγάπη του κόσμου. Υ.Γ. Ένας μεγάλος πόθος, και ένας αγώνας 4ετίας όπως η κατάκτηση της Ευρωλίγκας ,του πρωταθλήματος αλλά και το Μπασκετικό Γήπεδο, έχουν επιτευχθεί . Οι στόχοι που για χρόνια έμοιαζαν μακρινοί έγιναν πραγματικότητα και αυτό από μόνο του αλλάζει τα δεδομένα.

Αν η σελίδα ήταν πιστή, αρωγός και συνέβαλε τα μέγιστα ας το αξιολογήσουν ο κόσμος , οι παίκτες μας μέχρι και οι άνθρωποι του χώρου.

Όσοι μας το έδειξαν θετικά ή αρνητικά ή αδιάφορα είναι σεβαστό αλλά έχουν και αντίστοιχη θέση στην εκτίμηση μας.

Εδώ ξέρουμε ότι δώσαμε αγώνα και ρίξαμε σοβαρή δουλειά χωρίς οπαδικές γραφικότητες και μόνο.

Χτίσαμε μία Κόκκινη Μπασκετική Σελίδα.

Η σελίδα αυτή, για να συνεχίσει να έχει λόγο ύπαρξης, οφείλει πρώτα να κάνει τη δική της αυτοκριτική.

Να επανεξετάσει τις στάσεις, τι επιλογές και τρόπους έκφρασης και αν έχει συμμάχους στην ίδια φιλοσοφία.

Να προσπαθήσει να στηριχθεί περισσότερο σε αρχές και κανόνες που αντέχουν στον χρόνο, ανεξάρτητα από νίκες, ήττες και πρόσωπα.

Με ανθρώπους που έχουν την ίδια αγνή αγάπη για το τμήμα, με ικανότητα και παιδεία.

Κάτι που μπορεί να κάνει ένα όραμα πιο παραγωγικό και πιο ουσιαστικό.

Δεν μπορεί να λύσει κοινωνικά προβλήματα.

Δεν μπορεί να αλλάξει συμπεριφορές που έχουν διαμορφωθεί εδώ και χρόνια αλλά μπορεί να δείξει χαρακτήρα και να διαχωριστεί.

Μπορεί να επιλέξει συνειδητά να μη γίνει μέρος της τοξικότητας που συχνά συνοδεύει τον δημόσιο διάλογο.

Σε μια εποχή όπου η υπερβολή, η ένταση και η σύγκρουση φέρνουν μεγαλύτερη απήχηση, η επιλογή του μέτρου και της ευθύνης απαιτεί ανάγκη για σκέψη Δεν θέλει ούτε βρισιές στα σχόλια.

Ούτε αντιπαλότητα πέρα από το ίδιο το άθλημα και τις 4 γραμμές.

Μπορεί να κάνει λάθη.

Μπορεί να πέσει έξω στις εκτιμήσεις της.

Δεν διαθέτει όμως καμία μορφή προπαγάνδας, προστασίας , βοήθειας ή στήριξης ή συνεργάτες.

Το μοναδικό της κεφάλαιο είναι η εμπιστοσύνη του κόσμου που την ακολουθεί όλα αυτά τα χρόνια για την γνησιότητα της.

Πίσω από κάθε βίντεο, κάθε ανάρτηση και κάθε δημόσια τοποθέτηση υπάρχει σεβασμός στην γνώση και μια φιλοσοφία.

Υπήρχε όμως και καλή καζούρα θέλουμε να πιστεύουμε.

Όποιος έχει την ίδια φιλοσοφία και θέλει να είναι μέρος σε αυτό και να βοηθήσει στο να μεγαλώσει ουσιαστικά μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας. Το G.KOUTS7 ήταν γραμμένο πριν 35 χρόνια σε κάθε σχολικό τετράδιο και χαραγμένο στο ξύλινο γραφείο του παιδικού δωματίου γιατί φορούσα το 7. Είναι δικό μας πνευματικό δικαίωμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences