Δύο χρόνια πριν, ξεκίνησε ένα ταξίδι που κανείς μας δεν ήξερε πού θα οδηγήσει. Ένας άνθρωπος που βρέθηκε πολλές φορές αντιμέτωπος με το σκοτάδι, με τα λάθη, τις αμφιβολίες και τις πληγές του...
Δύο χρόνια πριν, ξεκίνησε ένα ταξίδι που κανείς μας δεν ήξερε πού θα οδηγήσει.
Ένας άνθρωπος που βρέθηκε πολλές φορές αντιμέτωπος με το σκοτάδι, με τα λάθη, τις αμφιβολίες και τις πληγές του, αναζητώντας πεισματικά έναν δρόμο προς το φως.
Σήμερα αποχαιρετώ τον πατέρα Νικόλαο με ευγνωμοσύνη.
Για όσα μου χάρισε ως ρόλος, για όσα με δίδαξε ως άνθρωπο και για όσα μοιραστήκαμε μαζί σας αυτά τα δύο χρόνια.
Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους ανθρώπους που βρέθηκαν μπροστά και πίσω από τις κάμερες.
Τους συναδέλφους μου, τους σκηνοθέτες, τους τεχνικούς, τους ανθρώπους της παραγωγής και όλους όσοι εργάστηκαν με αφοσίωση για να γεννηθεί και να ταξιδέψει αυτή η ιστορία μέχρι τα σπίτια σας.
Ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω τον σεναριογράφο μας Άγγελο Χασάπογλου με όλη του την ομάδα Σταύρος Βιβή Ελβίνα Γιώργος Φώφη, που δημιούργησαν έναν ήρωα με τόσο βάθος και ψυχή.
Τον σκηνοθέτη μας Πιέρο Ανδρακάκο Pierros Andrakakos για την εμπιστοσύνη, την καθοδήγηση και τη διαρκή του στήριξη. Τον Στέφανο Κορκολή Stefanos Korkolis για την υπέροχη μουσική του και για την τιμή που μου έκανε να τραγουδήσει μετά από χρόνια δύο τραγούδια αποκλειστικά για το ταξίδι του πατέρα Νικόλαου.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Primavisione ( Dionisis Panagiotakis @tzeni_athanasopoulou ) που στήριξε αυτό το όραμα από την πρώτη στιγμή, και στον Alpha TV (Chris Kompos pimi fassoula Despina Vernikou) για την εμπιστοσύνη και την αγκαλιά που έδωσε σε αυτή τη σειρά.
Πάνω απ’ όλα όμως θέλω να ευχαριστήσω εσάς.
Για την αγάπη, την εμπιστοσύνη και τη συγκίνηση που μας χαρίσατε.
Γιατί αυτό που ξεκίνησε ως μια ιστορία, έγινε τελικά μια συνάντηση.
Και η μεγαλύτερη δικαίωση για έναν καλλιτέχνη είναι να βλέπει κάτι που πίστεψε βαθιά να βρίσκει θέση στις καρδιές των ανθρώπων.
Γιατί στο τέλος της ημέρας κανείς δεν βγαίνει αλώβητος από τη ζωή.
Όλοι χάνουμε κάτι, όλοι πληγωνόμαστε, όλοι αμφιβάλλουμε.
Ίσως η μεγαλύτερη δικαίωση να είναι να συνεχίζεις να αγαπάς, να πιστεύεις και να προχωράς, χωρίς να αφήσεις το σκοτάδι να σε κάνει ίδιο με αυτό.
Ο πατέρας Νικόλαος ολοκληρώνει το ταξίδι του. Εγώ κρατώ το φως που άφησε πίσω του. Με αγάπη και ευγνωμοσύνη, Δημήτρης Γκοτσόπουλος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους