Δεν σβήνουν μόνο τα χωριά μας. Σβήνει η ίδια η Ελλάδα της παραγωγής. Κάθε μέρα που περνά, ένα ακόμη κομμάτι της ελληνικής υπαίθρου χάνεται... Στη στεριά, ο αφθώδης πυρετός απειλεί τα κοπάδια και...
Δεν σβήνουν μόνο τα χωριά μας. Σβήνει η ίδια η Ελλάδα της παραγωγής.
Κάθε μέρα που περνά, ένα ακόμη κομμάτι της ελληνικής υπαίθρου χάνεται... Στη στεριά, ο αφθώδης πυρετός απειλεί τα κοπάδια και οδηγεί τους κτηνοτρόφους στην απόγνωση.
Άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην παραγωγή βλέπουν τον κόπο γενεών να κινδυνεύει μέσα σε λίγες ώρες.
Στη θάλασσα, οι λαγοκέφαλοι καταστρέφουν δίχτυα, αλιεύματα και εισοδήματα, αφήνοντας τους ψαράδες να παλεύουν μόνοι απέναντι σε ένα πρόβλημα που μεγαλώνει χρόνο με τον χρόνο.
Οι ελαιώνες εγκαταλείπονται.
Χιλιάδες δέντρα μένουν αμάζευτα, γιατί το κόστος παραγωγής είναι μεγαλύτερο από το εισόδημα του παραγωγού.
Η γη που κάποτε έδινε ζωή, σήμερα περιμένει κάποιον να τη φροντίσει.
Τα σχολεία στα χωριά αδειάζουν και κλείνουν.
Οι νέοι φεύγουν γιατί δεν μπορούν να ονειρευτούν το μέλλον στον τόπο τους.
Τα σπίτια μένουν κλειστά, οι αυλές σιωπηλές και οι πλατείες χάνουν τις φωνές που τις γέμιζαν ζωή.
Και μέσα σε αυτή τη δύσκολη πραγματικότητα, αντί να ενώνουμε τις δυνάμεις μας, πολλές φορές αφήνουμε την κακία, τη μικροπολιτική, τη ζήλια και τις προσωπικές αντιπαραθέσεις να μας διχάζουν.
Αντί να χτίζουμε γέφυρες, υψώνουμε τείχη.
Όμως ο πραγματικός αντίπαλος δεν είναι ο διπλανός μας.
Είναι η εγκατάλειψη.
Είναι η αδιαφορία.
Είναι η ερήμωση.
Είναι η απουσία ουσιαστικής στήριξης του πρωτογενούς τομέα και της ελληνικής περιφέρειας.
Χωρίς κτηνοτρόφους δεν υπάρχει φέτα.
Χωρίς ελαιοπαραγωγούς δεν υπάρχει λάδι.
Χωρίς ψαράδες δεν υπάρχει θαλάσσια παράδοση.
Χωρίς αγρότες δεν υπάρχει τροφή.
Χωρίς χωριά δεν υπάρχει Ελλάδα όπως τη γνωρίσαμε. Ο Παλλεσβιακός Φορέας Πρωτογενούς Τομέα δεν δημιουργήθηκε για να υπηρετήσει πρόσωπα ή παρατάξεις.
Δημιουργήθηκε για να ενώσει ανθρώπους που αρνούνται να δουν τον τόπο τους να αργοπεθαίνει.
Δεν ζητάμε προνόμια.
Ζητάμε πολιτικές που θα κρατήσουν τον κόσμο στην ύπαιθρο, που θα δώσουν προοπτική στους νέους, που θα προστατεύσουν την παραγωγή, που θα στηρίξουν τους ανθρώπους της γης και της θάλασσας.
Δεν θέλουμε να γίνουμε η γενιά που θα παραδώσει άδεια χωριά, κλειστά σχολεία και εγκαταλελειμμένους ελαιώνες.
Θέλουμε να γίνουμε η γενιά που θα ανάψει ξανά τα φώτα στα χωριά της Λέσβου.
Γιατί όταν πεθαίνει ένα χωριό, δεν χάνεται μόνο ένας τόπος... Χάνεται μια ιστορία! Χάνεται μια οικογένεια! Χάνεται μια παράδοση! Χάνεται ένα κομμάτι της ψυχής αυτού του νησιού! Και εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να το αφήσουμε να συμβεί!!!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους