Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δυσκολεύομαι να πω σε παιδί «μην το κάνεις αυτό, γιατί…», εκτός φυσικά κι αν είναι κάτι επικίνδυνο, γιατί πιστεύω ότι τα παιδιά δικαιούνται να βιώνουν το 100% των εμπειριών που θέλουν να αποκτήσουν.

Όταν λοιπόν ο 5χρονος (κάποτε) ανιψιός μου είδε τη λαμπερή πράσινη πάστα του wasabi για πρώτη φορά στη ζωή του και ζήτησε επίμονα να τη δοκιμάσει, του πρότεινα, αφού θέλει να τη γευτεί, να πάρει ένα πολύ-πολυ μικρό κομμάτι, στην άκρη της οδοντογλυφιδας, γιατί είναι πάρα πολύ καυτερή με έναν εντελώς δικό της τροπο. «Αν σου αρέσει, τρως λίγο περισσότερο» προσπάθησα.

Ο μικρός με κοίταξε και μου είπε αποφασιστικά «εγώ, θεία, δεν καίγομαι». Έφαγε λοιπόν μια μεγαλουτσικη μπουκιά και καθώς το βαθυκόκκινο χρώμα απλωνόταν στο πρόσωπό του και το δάκρυ έτρεχε κορόμηλο, μου είπε μαγκωμένα και γενναία «καίει πάρα πολύ.

Αλλά είναι ωραίο». Και μετά τον έπιασε επίμονος λοξυγγας.

Παρόλα αυτά, για αρκετό καιρό μετά, όποτε ερχόταν σπίτι, έψαχνε να δει αν υπάρχει πάστα wasabi και αν υπήρχε έτρωγε μια μεγάλη μπουκιά απευθείας από το σωληνάριο χωρίς σχόλια.

Όταν μια φορά τον ρώτησα γιατί το κάνει, μου είπε «γιατί θέλω να θυμάμαι πώς νιώθεις όταν τρως πολύ wasabi». Τρώγοντας σήμερα την πράσινη πάστα, θυμήθηκα γελώντας εκείνον τον 5χρονο που δεν ήθελε να ξεχάσει πώς είναι να καίγεσαι πολύ και συνειδητοποίησα για πρώτη φορά ότι δεν γνωρίζω από ποιου είδους εξωτικό φυτό φτιάχνεται η ανάδελφη αυτή φωτιά, που λέγεται wasabi.

Προέρχεται λοιπόν από τη Wasabia japonica ή ιαπωνικό χρένο (από τη ρίζα του συγκεκριμένα), που ανήκει στην ίδια οικογένεια με το σινάπι (το περισσότερο wasabi που καταναλώνουμε εκτός Ιαπωνίας δεν είναι πάντως wasabi, αλλά ένα συγγενικό προϊόν με μπόλικες χρωστικές). Και έχει την ιδιότητα να «καίει» κυρίως τη μύτη και δευτερευόντως το στόμα, σε αντίθεση με άλλες καυτερές γαστριμαργικές εμμονές, όπως το τσίλι. Στην Ιαπωνία, λέει, πειραματίζονται σε συναγερμούς πυρός για κωφούς, οι οποίοι αντί για ήχο, εκπέμπουν ατμούς με εκχύλισμα wasabi, που όταν το βαρήκοο ή κωφο άτομο εισπνεύσει, πετάγεται πάνω και από τον πιο βαθύ ύπνο μέσα σε λίγα λεπτά! Για την ιδέα της, η ομάδα τιμήθηκε με το Ig Nobel Prize το 2011.

Πρόκειται για σατιρικό βραβείο, το οποίο αποδίδεται σε έρευνες που «πρώτα κάνουν τους ανθρώπους να γελούν και μετά να σκέφτονται». Βρήκα την άχρηστη πληροφορία που έμαθα σήμερα άκρως ενδιαφέρουσα και θέλησα να τη μοιραστώ μαζί σας. Καλό βράδυ Τρίτης σε όλες και όλους!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους