Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Φλώρος με το Χαμογελάκι Υπάρχει μια ιδιαίτερη κατηγορία ανθρώπου στα social media.

Δεν γράφει άποψη.

Δεν καταθέτει επιχείρημα.

Δεν διαφωνεί.

Δεν συμφωνεί.

Δεν τολμά καν να εκτεθεί με μια ολοκληρωμένη πρόταση.

Απλώς περνάει, πατάει ένα χαμογελάκι και φεύγει.

Ο λόγος είναι απλός.

Ξέρει ότι αν ανοίξει το στόμα του, η συζήτηση θα τελειώσει πριν καν αρχίσει.

Θα χρειαστεί να υποστηρίξει μια θέση, να εξηγήσει ένα σκεπτικό, να αναλάβει την ευθύνη μιας άποψης.

Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Ο Χαμογελάκιας δεν ήρθε στα social media για διάλογο.

Ήρθε για να αισθανθεί ότι συμμετέχει χωρίς να ρισκάρει τίποτα.

Να αφήσει το ψηφιακό του αποτύπωμα και να εξαφανιστεί πριν κάποιος του ζητήσει να εξηγήσει τι ακριβώς εννοεί.

Δεν είναι νέο φαινόμενο.

Τον ξέραμε από το σχολείο.

Ήταν εκείνος που βρισκόταν πάντα κάπου γύρω από το δεκαπενταμελές.

Όχι γιατί είχε κάποια ιδέα, αλλά γιατί ήταν συμπαθητικός, χαμογελαστός και ακίνδυνος.

Ποτέ δεν οργάνωνε τίποτα.

Ποτέ δεν αναλάμβανε ευθύνη.

Ποτέ δεν τον ρωτούσαν όταν έπρεπε να παρθεί μια δύσκολη απόφαση.

Ήταν απλώς εκεί.

Σήμερα τον βρίσκεις στα κοινωνικά δίκτυα.

Κάτω από κάθε ανάρτηση.

Κάτω από κάθε συζήτηση.

Κάτω από κάθε θέμα που απαιτεί σκέψη. Με ένα χαμογελάκι. Γιατί το χαμογελάκι έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα: Δεν χρειάζεται μυαλό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους