~Τριάντα χρόνια χωρίς τον Ανδρέα Παπανδρέου~ Κι όμως, για πολλούς, μοιάζει σαν να μην έφυγε ποτέ. Όχι επειδή παραμένει απλώς μια ιστορική φιγούρα, αλλά γιατί συνεχίζει να στοιχειώνει —με την καλή και...
~Τριάντα χρόνια χωρίς τον Ανδρέα Παπανδρέου~ Κι όμως, για πολλούς, μοιάζει σαν να μην έφυγε ποτέ.
Όχι επειδή παραμένει απλώς μια ιστορική φιγούρα, αλλά γιατί συνεχίζει να στοιχειώνει —με την καλή και την δύσκολη έννοια— το πολιτικό μας παρόν. Ο Ανδρέας δεν ήταν απλώς ένας πολιτικός.
Ήταν φαινόμενο.
Ήταν η εποχή όπου η πολιτική είχε πάθος, σύγκρουση, ιδεολογία, γλώσσα που άναβε φωτιές στις πλατείες.
Μπορούσες να συμφωνείς ή να διαφωνείς μαζί του, να τον λατρεύεις ή να τον θεωρείς επικίνδυνο, αλλά σε καμία περίπτωση να μείνεις αδιάφορος.
Έβαλε τις λέξεις «λαός», «κοινωνική δικαιοσύνη», «εθνική αξιοπρέπεια» στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου και κατάφερε να κάνει εκατομμύρια ανθρώπους να νιώσουν ότι η πολιτική τους αφορά. ~Σήμερα, τριάντα χρόνια μετά, η σύγκριση είναι αναπόφευκτη και συχνά σκληρή~ Ζούμε σε μια εποχή όπου η πολιτική μοιάζει όλο και περισσότερο με διαχείριση εικόνας.
Τα συνθήματα αντικαταστάθηκαν από επικοινωνιακές ατάκες, οι ιδεολογίες από focus groups και η λαϊκή συμμετοχή από αλγόριθμους και trends.
Εκεί που κάποτε υπήρχαν ηγέτες που ενέπνεαν ή δίχαζαν με το όραμά τους, σήμερα κυριαρχούν επαγγελματίες της επιβίωσης.
Ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη νοσταλγία για τον Ανδρέα, όχι μόνο ο ίδιος, αλλά η αίσθηση ότι υπήρχε κάτι μεγαλύτερο να διεκδικήσεις.
Ότι η πολιτική μπορούσε να αλλάξει ζωές και όχι απλώς να διαχειρίζεται κρίσεις.
Και ίσως εδώ βρίσκεται η ειρωνεία της σημερινής Ελλάδας… Όλοι επικαλούνται κάτι από τον Ανδρέα… λίγοι όμως αναλαμβάνουν το βάρος του πολιτικού ρίσκου που εκείνος έπαιρνε.
Τριάντα χρόνια μετά, το ερώτημα δεν είναι αν «λείπει ο Ανδρέας». Το πραγματικό ερώτημα είναι αν λείπει από την Ελλάδα η πολιτική με ψυχή.
Γιατί μια δημοκρατία δεν φτωχαίνει μόνο οικονομικά.
Φτωχαίνει όταν παύει να ονειρεύεται.
Και σήμερα, ίσως περισσότερο από ποτέ, δεν μας λείπει απλώς ένας χαρισματικός ηγέτης.
Μας λείπει η πίστη ότι η πολιτική μπορεί ακόμη να γεννήσει ελπίδα. Χρήστος Μπριστογιάννης Μέλος Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Περιφέρεια Πελοποννήσου
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους