Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πώς κόβεται η οργή Το έμαθα από γέροντα διακριτικόν, που συμβούλευε κάποιους νέους επισκέπτες του, οι οποίοι ζητούσαν σχετική συμβουλή. Ο Γέροντας είπε: η οργή κόβεται μόνο από τη ρίζα.

Διαφορετικά χάνεις τον καιρό σου.

Είναι σαν τη Λερναία Ύδρα που ένα κεφάλι της έκοβαν δέκα φύτρωναν στη θέση του.

Έτσι και η οργή, όταν την κόψεις στην κορφή, χώνεται βαθιά σου και γίνεται κατάκρισις, γογγυσμός, μνησικακία, φθόνος και άλλα πολλά.

Ξαναρώτησαν οι επισκέπτες: και τι πρέπει να κάνουμε πάτερ; Απάντησις: Την ώρα του θυμού προσπαθείτε να δαγκώσετε τη γλώσσα σας και να μην συνεχίσετε το λόγο.

Μόλις σιωπείστε προσπαθήστε να δείτε μπροστά σας ανοιγμένο τον τάφο σας, ωσάν να επρόκειτο την ώρα εκείνη να σας θάψουν.

Κι' αμέσως αρχίστε να προσεύχεστε νοερά.

Πρώτα για τον άνθρωπον, που σας εξόργισε και μετά για τον εαυτό σας... Και μην ξεχνάτε ότι η οργή είναι παιδί της υπερηφανείας. Αυτή είναι η ρίζα της. Αυτή χρειάζεται κόψιμο. Οι ταπεινοί ποτέ δεν θυμώνουν...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους