Μην προσπαθήσεις να μου χαρίσεις φώτιση χωρίς σκοτάδι, λύτρωση χωρίς πληγή, σοφία χωρίς ζωή. Ο άνθρωπος δεν γεννιέται έτοιμος να αντέξει την αλήθεια. Τη χτίζει. Κομμάτι κομμάτι. Με χέρια που έτρεμαν...
Μην προσπαθήσεις να μου χαρίσεις φώτιση χωρίς σκοτάδι, λύτρωση χωρίς πληγή, σοφία χωρίς ζωή.
Ο άνθρωπος δεν γεννιέται έτοιμος να αντέξει την αλήθεια.
Τη χτίζει.
Κομμάτι κομμάτι.
Με χέρια που έτρεμαν, με νύχτες που δεν ήξερε αν θα τα καταφέρει, με λάθη που κάποτε ντρεπόταν να παραδεχτεί.
Θέλουμε συχνά να παρακάμψουμε τη διαδρομή.
Να φτάσουμε κατευθείαν στην ηρεμία, στην αγάπη, στην γαλήνη χωρίς να περάσουμε από την έρημο του εαυτού μας.
Αλλά εκεί είναι το πρόβλημα.
Ο άνθρωπος που δεν βίωσε, δεν μεταμορφώθηκε.
Απλώς έμαθε να επαναλαμβάνει ωραίες λέξεις.
Στο υπόσχομαι… δεν σε αλλάζουν τα αποφθέγματα ούτε οι θεαματικές δηλώσεις.
Σε αλλάζει εκείνο το βράδυ που έπιασες πάτο , έμεινες μόνος και κατάλαβες ότι δεν μπορείς να συνεχίσεις να ζεις όπως ζούσες.
Σε αλλάζει η αποτυχία που διέλυσε την εικόνα που είχες για τον εαυτό σου.
Η προδοσία που σε ανάγκασε να δεις πόσο βαθιά διψούσες να αγαπηθείς.
Το παιδί σου όταν σε κοιτά και ξαφνικά καταλαβαίνεις πως ο χρόνος ειναι μεγάλος μαλάκας.Η αρρώστια.
Το πένθος.Η ενοχή.
Το λάθος που δεν διορθώνεται εύκολα.
Από εκεί περνά ο άνθρωπος για να γίνει άνθρωπος.
Η αλήθεια σου , ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα, δεν κατοικεί στις εύκολες απαντήσεις.
Κατοικεί στη ρωγμή.
Στο σημείο που έσπασες και αντί να γίνεις πιο σκληρός, έγινες πιο αληθινός.
Στη στιγμή που σταμάτησες να παριστάνεις τον δυνατό και τόλμησες να πεις «φοβάμαι». Εκεί αρχίζει κάτι να γεννιέται.
Ισως τελικά η εξέλιξη να μην είναι να γίνεις ανώτερος.
Ίσως να είναι να γίνεις πιο ανθρώπινος.
Να μπορείς να κοιτάξεις τον άλλο με κατανόηση αντί με αλαζονεία.Να μαλακώσεις χωρίς να διαλυθείς.
Να αντέχεις ότι η ζωή δεν σου χρωστά δικαιοσύνη και παρ’ όλα αυτά να συνεχίζεις να αγαπάς.
Πάρε με πρώτα από τον φόβο στην επίγνωση.
Από την ψευδαίσθηση στην αλήθεια.Από το «φαίνομαι» στο «είμαι». Και αν είναι ποτέ να συναντήσω κάτι ιερό, αυτό δεν θα συμβεί επειδή μου το είπαν.
Θα συμβεί επειδή κάποτε έπεσα, διαλύθηκα, ξανασηκώθηκα… και μέσα στα συντρίμμια μου αναγνώρισα επιτέλους τον εαυτό μου. Ευάγγελος Ορφανιδης κλινικός ψυχολόγος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους