ΤΙ ΕΙΧΑ ΓΡΑΨΕΙ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΟΥ ΤΟ 2023!!!!! ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ... Η ΚΡΗΝΗ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ Ένα πολιτιστικό έγκλημα 40 ετών Μπαζώθηκε ένα αριστούργημα της Βενετοκρατίας για να περάσει ένας δρόμος...
ΤΙ ΕΙΧΑ ΓΡΑΨΕΙ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΜΟΥ ΤΟ 2023!!!!! ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ... Η ΚΡΗΝΗ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ Ένα πολιτιστικό έγκλημα 40 ετών Μπαζώθηκε ένα αριστούργημα της Βενετοκρατίας για να περάσει ένας δρόμος.
Χθες βρέθηκα για τέταρτη φορά στο Πενταμόδι, μόλις 16 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο.
Κάθε φορά που επισκέπτομαι το χωριό ακούω τα ίδια παράπονα από τους κατοίκους.
Στο καφενείο, στους δρόμους, παντού.
Αυτή τη φορά μάλιστα μίλησα με τον γιο του τότε προέδρου του χωριού, ο οποίος μου περιέγραψε το χρονικό του μπαζώματος.
Η κρήνη υπήρξε επί αιώνες σημείο αναφοράς για το Πενταμόδι.
Από εδώ έπαιρναν νερό οι κάτοικοι, εδώ έπλεναν τα ρούχα τους οι γυναίκες του χωριού, εδώ πότιζαν τα ζώα τους οι άνδρες.
Διέθετε τρεις βρύσες και στη βάση της υπήρχε κεφάλι λιονταριού.
Περί το 1984 αποφασίστηκε να περάσει δρόμος από το σημείο.
Σύμφωνα με όσα μου μεταφέρθηκαν, όταν ζητήθηκε η γνώμη της Αρχαιολογίας, η απάντηση ήταν ότι η κρήνη δεν μπορούσε να αναδειχθεί και ότι το Ηράκλειο είχε πολλές ενετικές κρήνες.
Αν αυτό πράγματι ειπώθηκε, τότε μιλάμε για πολιτιστικό έγκλημα.
Έτσι, το μνημείο μπαζώθηκε.
Και παραμένει μπαζωμένο εδώ και σαράντα χρόνια.
Από το 2009 μέχρι σήμερα έχουν γίνει δημοσιεύματα, παρεμβάσεις, επιστολές, διαμαρτυρίες και εκκλήσεις.
Το θέμα ξεχνιέται και ξαναβγαίνει στην επιφάνεια, αλλά η κρήνη παραμένει θαμμένη.
Μίλησα και με τον σημερινό πρόεδρο του χωριού, τον κ. Τσατσάκη, ο οποίος μου ανέφερε ότι πριν από λίγους μήνες ενημέρωσε τον Δήμο Ηρακλείου και αναμένει απάντηση.
Προσωπικά πιστεύω ότι η κρήνη μπορεί και πρέπει να αναδειχθεί.
Αν χρειαστεί ακόμη και να μεταφερθεί σε εμφανές σημείο στην είσοδο του χωριού.
Θα αποτελέσει σημείο αναφοράς, πόλο έλξης επισκεπτών και κομμάτι της ιστορίας του τόπου.
Η κρήνη αυτή είναι ένα από τα ωραιότερα βενετσιάνικα μνημεία της ενδοχώρας.
Στο επάνω μέρος της διακρίνεται ακόμη το οικόσημο της βενετσιάνικης οικογένειας Querini. Ο Giuseppe Gerola την κατέγραψε και τη φωτογράφισε στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν βρισκόταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση.
Σήμερα βρίσκεται θαμμένη μέσα σε τσιμέντα και χώματα.
Οι πέτρες της αποκολλώνται, το μνημείο καταστρέφεται και η αδιαφορία συνεχίζεται.
Δεν ζητάμε κάτι παράλογο.
Ζητάμε να σωθεί ένα κομμάτι της ιστορίας της Κρήτης.
Οι φωτογραφίες που ακολουθούν δείχνουν ξεκάθαρα γιατί η υπόθεση αυτή αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες πολιτιστικές ντροπές του Δήμου Ηρακλείου.
Όσο περνά από το χέρι μου, αυτό το θέμα δεν θα κλείσει.
Δεν θα ησυχάσω αν δεν δω την κρήνη να αποκαλύπτεται ξανά. Σαράντα χρόνια θαμμένη είναι αρκετά. Η ιστορία δεν μπαζώνεται.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους