Πέρα από το εκπληκτικό σερί των 11 συνεχόμενων νικών και το 23-7 συνολικά στην Ευρωλίγκα (ή Κύπελλο Πρωταθλητριών) όπου αποδεικνύεται η διαχρονική κυριαρχία του Ολυμπιακού με αλλοδαπούς διαιτητές σε...
Πέρα από το εκπληκτικό σερί των 11 συνεχόμενων νικών και το 23-7 συνολικά στην Ευρωλίγκα (ή Κύπελλο Πρωταθλητριών) όπου αποδεικνύεται η διαχρονική κυριαρχία του Ολυμπιακού με αλλοδαπούς διαιτητές σε βάθος 32 ετών, εμείς θέλουμε να σταθούμε και σε κάτι άλλο.
Οι νίκες μεταξύ των δύο ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα είναι 67-55 υπέρ του Παναθηναϊκού (κανονική περίοδος) και 56-51 (πλέι-οφ). Δηλαδή η κυριαρχία του Παναθηναϊκού δεν είναι αντίστοιχη όπως αυτή του Ολυμπιακού στο ποδόσφαιρο και στα υπόλοιπα ομαδικά αθλήματα.
Αν απομονώσουμε συγκεκριμένες περιόδους θα διαπιστώσουμε ότι αυτή η ελάχιστη διαφορά στις νίκες έχει διαμορφωθεί στην εποχή του Βασιλακόπουλου.
Δηλαδή ο Παναθηναϊκός δεν υπερτερούσε (και δεν υπερτερεί) σε νίκες πριν και μετά την εποχή του Βασιλακόπουλου.
Σκεφτείτε πόσο έχουν αλλοιωθεί τα συνολικά στατιστικά μεταξύ των δύο ομάδων. 56-51 στα πλέι-οφ υπολογίζοντας όλες τις σφαγές πριν 20 και 15 χρόνια. Με Έλληνες διαιτητές, Σχινά, Τανατζή, Αναστόπουλο και πάει λέγοντας.
Οπότε κανένα άθλημα δεν ανήκει στις βαζέλες.
Διαχρονικά τρώνε πηδήματα, ειδικά στην Ευρώπη εκεί όπου είναι ολοφάνερη η αγωνιστική ανωτερότητα του Ολυμπιακού εντός και εκτός έδρας. Επί Βασιλακόπουλου και επί Λιόλιου, σε κάθε γήπεδο με αλλοδαπούς διαιτητές.
Καταλαβαίνουμε ότι ο πόνος είναι αγιάτρευτος για να λέει ο πρεζάκιας δημοσίως ότι κυνηγάνε την Ρεάλ Μαδρίτης αλλά η πραγματικότητα δεν αλλάζει: Στο μπάσκετ, το δήθεν άθλημα των βάζελων, ο Ολυμπιακός έχει δημιουργήσει τη μεγαλύτερη πελατειακή σχέση όλων των εποχών σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πάει το μπάσκετ, τελείωσε και αυτό...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους