Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όλο το μυστικό είναι να επιτρέπουμε στην ψυχή μας να λειτουργεί, να πνευματοποιεί την ύλη.

Είναι να φέρουμε το πνεύμα μας στα «εδώ» γήινα πεδία μέσα από τις πράξεις της αγάπης, της συγχώρησης, της ταπείνωσης, της εγκράτειας.

Τότε αλλάζουμε δόνηση και έχουμε καλύψει το κατώτερο πεδίο των αρνητικών συναισθημάτων και ανεβαίνουμε στο επόμενο πεδίο που πλησιάζει στην αγάπη.

Πλησιάζουμε τον Χριστό, φέρουμε το πνεύμα και πνευματοποιούμε την ύλη.

Αλλάζουμε τη δομή τη σύσταση των κυττάρων μας.

Όταν η προσευχή μας στρέφεται προς τον Πατέρα Θεό, μεταμορφώνεται σε υπερφυσική πράξη.

Με αυτή την πράξη το πνεύμα μας καταξιώνεται να κοινωνήσει με το Φως που είναι παντού και γεμίζει τα πάντα.

Η προσευχή μας αναγεννά την πεπτωκυία μας φύση.

Σκοπός της ζωής μας είναι να ανεβαίνουμε προς τον Πατέρα μας.

Όπως έκανε και το Πρότυπό μας ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός λέγοντας στη Μαρία τη Μαγδαληνή: «Μη με αγγίζεις, διότι δεν ανέβηκα ακόμη στον Πατέρα Μου αλλά πήγαινε στους αδελφούς μου και πες τους ανεβαίνω προς τον Πατέρα Μου. Ο Οποίος χάρη στην λυτρωτική Μου θυσία έγινε και δικός σας Πατέρας.

Και έγινε για Μένα Θεός Μου από την ημέρα που πήρα την ανθρώπινη σάρκα, όπως επίσης είναι και Θεός δικός σας». «Μή μου ἅπτου· οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν πατέρα μου· πορεύου δὲ πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου καὶ εἰπὲ αὐτοῖς· ἀναβαίνω πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν». (Ιησούς Χριστός) Η ζωή μας εν Χριστώ είναι η ακατάπαυστη προσπάθεια μας να ανεβαίνουμε από την κτίστη φύση μας προς το Άκτιστο.

Είναι μια κίνηση προς την άπειρη αγάπη.

Με την προσευχή προς τον Θεό Πατέρα ξεφεύγουμε από τα δεσμά του υλικού κόσμου και ανεβαίνουμε στον Άκτιστο.

Όσο ανεβαίνουμε συναντάμε συνέχεια εμπόδια τα οποία θέλουν να μας κρατήσουν στον υλικό κόσμο.

Τα εμπόδια αυτά δεν μπορούμε να τα νικάμε με τις δικές μας κτιστές δυνάμεις αλλά με την βοήθεια του Θεού.

Η οδός που μας δείχνει ο Κύριος είναι γεμάτη εμπόδια αλλά μας οδηγεί με ασφάλεια κοντά Του ας την ακολουθήσουμε. «Οι Πατέρες εξέλαβαν την αιώνια εν Θεώ ζωή ως ακατάπαυστη ανάβαση μας της πεπερασμένης κτίσης μας προς το Άπειρον.

Η ιδέα της ακατάπαυστης αυτής ανόδου σημαίνει στην ουσία την αναλλοίωτη κατάσταση της ακόρεστης αγάπης. »Με την προσευχή προς τον Πατέρα και Θεό μας ξεφεύγουμε από τα δεσμά του υλικού κόσμου και ανεβαίνουμε τη σφαίρα στη σφαίρα του Άκτιστου Φωτός.

Στην ανάβαση αυτή πέρα από τα όρια των κοσμικών ενεργειών συναντάμε την τάση τους να μας κρατήσουν στα δικά τους όρια.

Δεν μπορούμε να τις υπερνικήσουμε με τις κτιστές δυνάμεις μας.

Τέτοια είναι η οδός που όρισε για μας ο Θεός.

Περνάμε τις διάφορες φάσεις του αγώνα μας για να Τον προσεγγίσουμε με συχνά οδυνηρές προσπάθειες. »Όταν η προσευχή στρέφεται προς τη Θεία μορφή του «Είναι» γίνεται υπερφυσική πράξη.

Με αυτή το πνεύμα μας καταξιώνεται να δει το Φως που γεμίζει τα πάντα.

Που είναι παντού παρών.

Που παραμένει αναλλοίωτα ως «Είναι» άλλης τάξης.

Η προσευχή αναγεννά την πεπτωκυία φύση μας.

Και όταν η φύση αυτή αποκατασταθεί στην πρωτόκτιστη κατάστασή της, γίνεται επιδεικτική της άμεσης μετοχής στην Θεία ζωή». (άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ) Οι θλίψεις, οι πειρασμοί, οι δοκιμασίες στην παρούσα ζωή μας δίδονται για να αφυπνιζόμαστε, να μετανοούμε, να αποστρεφόμαστε τις αμαρτίες και να επιστρέφουμε στον Πατέρα σαν τον άσωτο υιό.

Βέβαια τις θλίψεις τις περισσότερες φορές τις δημιουργούμε εμείς με τον τρόπο που μεταφράζουμε τα γεγονότα.

Είναι τέλειο αντί να θλιβόμαστε να λαμβάνουμε σαν μάθημα ό,τι μας συμβαίνει και να δοξάζουμε τον Θεό.

Όταν θλιβόμαστε χάνουμε τον προβιβασμό που θα κερδίζαμε.

Διότι προβιβαζόμαστε μόνο όταν είμαστε χαρούμε και δοξολογούμε τον Θεό σε κάθε δοκιμασία.

Αυτό το σκοπό έχουν οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες για να μας σπρώχνουν να ανεβαίνουμε τη σκάλα στον Ουρανό.

Οι συκοφαντίες είναι μια άσκηση για να μειώνουμε το «εγώ» μας.

Η συκοφαντία είναι μια πρόνοια του Θεού για μας για να ερχόμαστε κοντά Του.

Για να ειρηνεύουμε, για να μένουμε νηφάλιοι ό,τι και να μας συμβαίνει.

Τότε κερδίζουμε τις εξετάσεις και προβιβαζόμαστε στο επόμενο σκαλοπάτι του δρόμου που μας οδηγεί στον Ουρανό.

Όταν κλονίζεται η υγεία μας και δεν βρίσκουμε λύση με τα γήινα μέσα, τότε στρεφόμαστε ολοκληρωτικά στον Θεό.

Πιστεύουμε περισσότερο στον Θεό και Εκείνος πάντα μας δίνει τη δύναμη να γίνουμε καλά ή να υπομείνουμε έως το τέλος την ασθένεια και να κερδίσουμε στεφάνι δόξας.

Διότι ενώ υποφέρουμε πιστεύουμε και δοξάζουμε τον Θεό. «Σας κυνηγά η μια συμφορά μετά την άλλη; Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ο Θεός σας θυμήθηκε! Δεν είναι συνηθισμένο να σκέφτεται κανείς έτσι, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.

Και σας θυμήθηκε ο Θεός όχι με οργή, αλλά με έλεος.

Βέβαια εσείς νιώθετε μόνο την στέρηση και τον χαμό. »Δεν βλέπεται όμως το έλεος που βρίσκεται πίσω από αυτά και μέσα σ’ αυτά.

Σας συκοφάντησαν άδικα; Υπομείνετε καρτερικά.

Θα θεωρηθεί αυτό επιτίμιο για εκείνα που πραγματικά φταίτε.

Από την άποψη αυτή η συκοφαντία είναι μία πρόνοια του Θεού για σάς.

Πρέπει λοιπόν να έχετε ειρήνη με τους συκοφάντες σας, όσο και αν αυτό σας φαίνεται δύσκολο. »Η υγεία σας κλονίσθηκε.

Κλονισμένη υγεία μπορεί να σημαίνει και κλονισμένη σωτηρία, όταν από τα χείλη του ασθενούς ακούγονται γογγυσμοί και κραυγές απελπισίας.

Είθε ο Κύριος να σας βοηθήσει να απαλλαγείτε από τη συμφορά αυτή. »Η υγεία και η αρρώστια είναι και τα δύο μέσα σωτηρίας, όταν τα εκμεταλλευόμαστε με το πνεύμα της πίστης στον Θεό που μας αγαπά και προνοεί για μάς.

Τα ίδια όμως είναι και μέσα καταστροφής, όταν τα αντιμετωπίζουμε με λανθασμένη νοοτροπία». (άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος) Συμπέρασμα: Σκοπός στη ζωή μας είναι ελευθερωνόμαστε από τα δεσμά του υλικού κόσμου και ανεβαίνουμε στον Πατέρα μας, στη σφαίρα του Άκτιστου Φωτός.

Ελευθερωνόμαστε από τις αλυσίδες του υλικού κόσμου και ανεβαίνουμε προς τον Πατέρα και Θεό μας με την προσευχή μας προς Εκείνον.

Η ζωή μας εν Χριστώ είναι η ακατάπαυστη προσπάθεια μας να ανεβαίνουμε από την κτίστη φύση μας προς το Άκτιστο.

Είναι μια κίνηση προς την άπειρη αγάπη.

Με την προσευχή προς τον Θεό Πατέρα ξεφεύγουμε από τα δεσμά του υλικού κόσμου και ανεβαίνουμε στον Άκτιστο.

Όλο το μυστικό είναι να επιτρέπουμε στην ψυχή μας να λειτουργεί, να πνευματοποιεί την ύλη.

Είναι να φέρουμε το πνεύμα μας στα «εδώ» γήινα πεδία μέσα από τις πράξεις της αγάπης, της συγχώρησης, της ταπείνωσης, της εγκράτειας. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους