Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παράσιτα με ανθρώπινο πρόσωπο Υπάρχουν άνθρωποι που γεννήθηκαν με άδεια χέρια, άδεια από ιδέα.

Δεν μπορούν να σταθούν μπροστά στο λευκό χαρτί, στον κενό καμβά, στην ανοιχτή σελίδα κώδικα.

Το κενό τους τρομάζει γιατί απαιτεί κάτι δικό τους κι αυτοί δεν έχουν τίποτα δικό τους να δώσουν.

Έτσι γίνονται παράσιτα.

Δεν δημιουργούν. Αντιγράφουν.

Δεν εμπνέονται. Λεηλατούν.

Δεν χτίζουν.

Καταλαμβάνουν τη δουλειά κάποιου που ξενύχτησε, που αμφέβαλε, που απέτυχε δέκα φορές πριν πετύχει μία.

Το παράσιτο δεν κλέβει μόνο μια ιδέα.

Κλέβει τις άγρυπνες νύχτες σου.

Την απογοήτευση που έφαγες όταν σβήστηκες και ξεκίνησες από την αρχή.

Την πίστη σου ότι αξίζει να φτιάξεις κάτι που δεν υπήρχε πριν.

Κλέβει την ψυχή που έβαλες μέσα και το χειρότερο; Πιστεύει ότι δικαιούται.

Βαφτίζει την κλοπή "έμπνευση". Την αντιγραφή "φόρο τιμής". Την ξεδιάντροπη λεηλασία "οικοσύστημα". Δεν ντρέπεται γιατί για να ντραπείς πρέπει πρώτα να έχεις δημιουργήσει κάτι δικό σου.

Να ξέρεις τι σημαίνει να σε κλέβουν.

Ο δημιουργός αφήνει αποτύπωμα.

Το παράσιτο αφήνει τρύπες.

Ο δημιουργός φωτίζει.

Το παράσιτο τρέφεται στο σκοτάδι των άλλων και το τραγικό δεν είναι ότι κλέβουν.

Είναι ότι δεν θα καταλάβουν ποτέ τη χαρά του να γεννάς κάτι από το μηδέν.

Θα ζήσουν μια ζωή δεύτερο χέρι, με δανεικά όνειρα και κλεμμένες υπογραφές. Γιατί η δημιουργία θέλει κότσια. Η κλοπή θέλει μόνο θράσος. Άννα Δανάλη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους