Αν θέλεις να καταλάβεις ποιος είναι ο Αλέσιο Λίσι συνέχισε να διαβάζεις: στα 25 του χρόνια, ένας νεαρός Ρωμαίος που ήξερε ότι δεν θα γινόταν ποτέ μεγάλος ποδοσφαιριστής, έστειλε βιογραφικό σε κάθε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πήρε δύο απαντήσεις - Ατλέτικο και Λεβάντε.

Διάλεξε τη Λεβάντε.

Για να επιβιώσει, πουλούσε παράλληλα Ιταλικά τρόφιμα σε εστιατόρια της Βαλένθια.

Αυτό σίγουρα λέει πολλά για τον χαρακτήρα του ως άνθρωπος.

Δέκα χρόνια αργότερα, το 2021, σε ηλικία μόλις 36 ετών, έγινε ο 10ος Ιταλός που κάθισε σε πάγκο της Λα Λίγκα.

Ανέλαβε τη Λεβάντε σε ελεύθερη πτώση.

Δεν την έσωσε, αλλά κέρδισε 28 βαθμούς σε 23 αγώνες και άλλαξε τελείως την εικόνα της.

Οι άνθρωποι άρχισαν να μιλούν γι' αυτόν.

Η πιο εντυπωσιακή του ιστορία, όμως, ήρθε στη Μιράντες.

Ανέλαβε μια ομάδα της δεύτερης κατηγορίας με αρχικό ρόστερ έξι επαγγελματιών ποδοσφαιριστών - κυριολεκτικά έξι.

Στο τέλος της χρονιάς έπαιξε τελικό playoffs ανόδου στην Λα Λίγκα.

Έχασε στην παράταση.

Αλλά αυτή η χρονιά τον έφερε πίσω στην πρώτη κατηγορία, αυτή τη φορά με την Οσασούνα.

Τι ποδόσφαιρο παίζει; Μην περιμένετε τον κλασικό Ιταλό προπονητή.

Δεν είναι αυτός ο τύπος.

Θέλει ομάδες που πιέζουν ψηλά, ανακτούν γρήγορα την μπάλα και επιτίθενται αμέσως.

Ο ίδιος το λέει καθαρά: «τόλμη και γενναιότητα». Βασικός σχηματισμός το 4-2-3-1, αλλά αλλάζει σε 3-5-2 ή 3-4-2-1 ανάλογα με τους παίκτες που έχει. Ο Λίσι δεν είναι δογματικός - δεν αγαπά το σύστημα, αγαπά τις αρχές: γρήγορες μεταβάσεις, pressing, άμεσο παιχνίδι.

Και κάτι σπάνιο: πιστεύει στη βίντεο-ανάλυση και τα στατιστικά δεδομένα, αλλά δεν χάνεται σ' αυτά - ξέρει ότι το ποδόσφαιρο παίζεται από ανθρώπους, όχι από αλγόριθμους.

Τι κοινό έχει με τον Λουτσέσκου; Περισσότερα απ' όσα φαίνονται.

Και οι δύο πιστεύουν στο pressing, στις γρήγορες μεταβάσεις, στο 4-2-3-1 ως βάση και στην αξιοποίηση νέων ποδοσφαιριστών.

Η μεγάλη διαφορά: ο Λουτσέσκου ήταν πιο υπομονετικός στη χτίσιμο του παιχνιδιού. Ο Λίσι είναι πιο κάθετος, πιο άμεσος.

Αν ο Λουτσέσκου ήταν το ρελαντί με ξαφνική επιτάχυνση, ο Λίσι είναι πιο συνεχής στον ρυθμό.

Ταιριάζει στον ΠΑΟΚ; Εδώ είναι το ενδιαφέρον.

Σίγουρα η επιλογή δεν έγινε τυχαία - αξιολογήθηκε από Μάτος και Βιεϊρίνια, και είναι μια σαφής αθλητική κατεύθυνση: να φέρουν έναν προπονητή με ταυτότητα, όχι απλώς ένα όνομα.

Τα θετικά είναι αρκετά: έχει σαφή φιλοσοφία, ξέρει να χτίζει ομάδα, ξέρει να αξιοποιεί ταλαντούχους παίκτες και έχει αποδείξει ότι κάνει περισσότερα με λιγότερα.

Το ρίσκο όμως υπάρχει.

Δεν έχει δουλέψει ποτέ εκτός Ισπανίας, δεν έχει κατακτήσει κανέναν τίτλο και η χρονιά στην Οσασούνα ήταν μέτρια.

Αν αυτό που έχω όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι ο ΠΑΟΚ δεν είναι για νέους προπονητές που "μαθαίνουν" - η Τούμπα είναι ανυπόμονη και απαιτητική.

Αλλά μπορεί αυτή η "τρέλα" να έχει μια λογική.

Ένας πεινασμένος προπονητής στα 40 του, έχει κάτι να αποδείξει, σε ένα πλαίσιο που του δίνει ευκαιρία να δουλέψει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις - αυτό είναι ακριβώς το μείγμα που μερικές φορές φαίρνει τα καλύτερα αποτελέσματα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους