Σου λένε, παιδί μου να μη φοβάσαι να δείχνεις αυτό που είσαι στις προπονήσεις και στους αγώνες. Δεν σου λένε όμως ότι όλα όσα είσαι, δεν είναι για δείξιμο. Γιατί υπάρχουν πράγματα που πρέπει να...
Σου λένε, παιδί μου να μη φοβάσαι να δείχνεις αυτό που είσαι στις προπονήσεις και στους αγώνες.
Δεν σου λένε όμως ότι όλα όσα είσαι, δεν είναι για δείξιμο.
Γιατί υπάρχουν πράγματα που πρέπει να κρύβεις ή έστω να μην ξεδιπλώνεις φόρα - παρτίδα στους άλλους.
Ό,τι δείχνεις στους αγωνιστικούς χώρους, παιδί μου, δεν είναι πάντα δείγμα υπεροχής.
Πολλές φορές είναι δείγμα αδυναμίας.
Η γλώσσα του σώματος, οι εκφράσεις του προσώπου και οι άμεσες αντιδράσεις σου, δεν περνάνε μηνύματα στους άλλους μόνο όταν πανηγυρίζεις ή όταν έχεις αυτοπεποίθηση.
Περνάνε μηνύματα και όταν φοβάσαι, όταν εκνευρίζεσαι, όταν θολώνεις, όταν απογοητεύεσαι, όταν κουράζεσαι.
Και σε όσο πιο ψηλό αγωνιστικό επίπεδο προχωράς, το περιβάλλον σου – τόσο της δικής σου ομάδας όσο και των εκάστοτε αντιπάλων - θα είναι εκπαιδευμένο να διαβάζει και να εκμεταλλεύεται προς όφελός του αυτές τις μικροεκφράσεις.
Μια στιγμιαία πτώση των ώμων, ένας μορφασμός απόγνωσης μετά από ένα λάθος ή μια χειρονομία εκνευρισμού, θα λειτουργούν ως οπτικό σήμα υπεροχής για εκείνους που θα τους προσφέρει την ψυχολογική ώθηση για να βρουν το ρήγμα στην προσωπική σου άμυνα και να χτυπήσουν ακριβώς εκεί.
Παράλληλα, αυτά ακριβώς τα ρήγματα θα αποδομούν την εικόνα που εσύ θέλεις να περάσεις στο σύνολο της ομάδας.
Αν εκπέμπεις αβεβαιότητα, δεν μπορείς να ζητάς από τους άλλους να σε εμπιστεύονται.
Αν εκπέμπεις θυμό, δεν μπορείς να ζητάς από τους άλλους να παραμένουν ψύχραιμοι.
Αν έχεις χάσει τον έλεγχο, δεν μπορείς να ζητάς από τους άλλους να παραμένουν συγκεντρωμένοι στο στόχο.
Ως αθλητής, παιδί μου, πρέπει να καταλάβεις ότι το σώμα σου «μιλάει» ασταμάτητα.
Το να ξέρεις πότε να το βάλεις να σωπάσει είναι αυτό που ξεχωρίζει έναν απλό παίκτη από έναν αληθινό νικητή.
Κανείς δεν σου λέει να γίνεις ρομπότ ή να σταματήσεις να νιώθεις.
Φυσικά και θα υπάρξουν στιγμές που θα πιεστείς, θα εξαντληθείς και θα νιώσεις ότι τα βλέπεις όλα μαύρα μέσα στο γήπεδο.
Όλο το στοίχημα, όμως, είναι να μάθεις να κρατάς τα λουριά, καταλαβαίνοντας πότε σε συμφέρει να δείξεις πώς νιώθεις και πότε πρέπει απλά να το πνίξεις για να παραμείνεις ζωντανός στον αγώνα.
Δείχνε λοιπόν το πείσμα σου όταν καλείσαι να διορθώσεις ένα λάθος που μόλις έκανες, αλλά κρύψε την ανασφάλεια και τον φόβο της αποτυχίας που μπορεί να σε πιάσει εκείνη τη στιγμή.
Δείχνε ότι πιστεύεις ακόμη στη νίκη όταν χάνει με διαφορά η ομάδα, αλλά κρύψε τις αμφιβολίες, την απογοήτευση ή το παράπονο για όσα πηγαίνουν ήδη στραβά στον αγώνα.
Δείχνε ότι σκέφτεσαι καθαρά και ότι παίρνεις γρήγορες αποφάσεις, αλλά κρύψε με κάθε τρόπο το πόσο έχει θολώσει το κεφάλι σου από την κούραση και την ένταση της προσπάθειας.
Το να είσαι ο εαυτός σου στο γήπεδο δεν σημαίνει να είσαι ανοιχτό βιβλίο για να σε διαβάζουν όλοι.
Σημαίνει να ξέρεις ποια σελίδα σου κάθε φορά θα τους δίνεις να διαβάζουν. https://achilleasifantidis.gr/ #sport_psychology #mentality #elite_mentoring
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους