Το χορευτικό της Λούτσας χθες έδωσε μαθήματα συμπερίληψης και ήθους! Συγχαρητήρια στους χορευτές και στον μοναδικό δάσκαλο, Βασίλη Ράπτη. 31 χρόνια χορευτικό Λούτσας με μεγάλη αγάπη και υποστήριξη...

Πλήρες Κείμενο:

Το χορευτικό της Λούτσας χθες έδωσε μαθήματα συμπερίληψης και ήθους! Συγχαρητήρια στους χορευτές και στον μοναδικό δάσκαλο, Βασίλη Ράπτη. 31 χρόνια χορευτικό Λούτσας με μεγάλη αγάπη και υποστήριξη από τους ανθρώπους του και την ζέστη γειτονιά που μας φιλοξένησε κι εμάς όταν πρωτογίναμε γονείς και φιλοξενεί ως και σήμερα, μαθητές δημοτικού πια τα παιδιά μας. - Ακολουθεί σεντόνι, εξιστορηση της προσωπικής μας εμπειρίας- Θυμάμαι την Αρετή να είναι στο καρότσι ακόμα και να περνάμε από τον σύλλογο και να της κάνει εντύπωση πάντα οπότε άκουγε μουσική από μέσα που κάναν προβες- της έλεγα χαριτολογώντας (δε μιλούσε ακόμη εκείνη) εδώ θα σε φέρω μόλις γίνεις 5. Λίγο αργότερα, στον παιδικό ήταν, μου είχε πει μόνη της 3-4 φορές μαμά θέλω να έρθω εδώ να μάθω να χορευω.

Κάθε φορά της έλεγα είσαι λίγο μικρή ακόμα, δεν σε παίρνουν, κάνε υπομονή.

Στο νηπιαγωγείο λοιπόν, μοιραία έγινε η γνωριμία της με τον δάσκαλο Βασίλη στο χορευτικό του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων 7ου Δ.Σ. και 4ου νηπιαγωγείου.

Πήγε σε μια πρόβα δειλά, μα μαγεύτηκε! Ξεκίνησε μαθήματα μόλις έφτασε στην κατάλληλη ηλικία λοιπόν εκεί στο κλειστό γυμναστήριο του σχολείου και παρότι ντρεπόταν πολύ και δυσκολευόταν και φλέρταρε με την ιδέα να τα παρατήσει, δεν το άφησε.

Η επόμενη χρονιά την βρήκε τραυματισμένη χωρίς να μπορεί να συμμετέχει.

Η πρώτη κουβέντα που μου είπε τον Σεπτέμβρη που μας πέρασε, είναι μαμά θέλω να με γράψεις χορευτικο• όμως όχι πάλι στο σχολείο, θέλω να πάω στο "κανονικό" χορευτικό, εκεί που είναι ο Κύριος Βασίλης! Η σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της και παρότι πάλι με τραυματισμούς και άλλες δυσκολίες έμεινε 2 μήνες + εκτός προβών, η Αρετή εχθές συμμετείχε στην πρώτη της παράσταση! Άνοιξε τον χορό για το τμήμα της, δεν δίστασε παρότι είχε φοβερό άγχος και ντρεπόταν πολύ, δεν έκανε πάρα μικρά λαθάκια και το κυριότερο, το απόλαυσε με την ομαδουλα που έχουν φτιάξει τα παιδιά ως μέλη ενός πανέμορφου συλλόγου.

Δεν ξέρω τι επιφυλάσσει το μέλλον κι αν θα αγαπήσει τους παραδοσιακούς χορούς όσο εγώ και η οικογένειά μου, αν μια μέρα μας φέρει παρέα στην ίδια σκηνή η ζωή, αν θα έρθει ο καιρός που θα ανατριχιαζουμε μαζί με τους ήχους του κλαρίνου, της λίρας, της γκάιντας, αν θα φέρνουμε γύρα τα πανηγύρια όλα τα καλοκαίρια όπως θυμάμαι έκανα όλη μου σχεδον τη ζωή, αν θα βρει στον σύλλογο φιλίες που θα κρατήσουν μια ζωή και θα την ταξιδέψουν σε όλα τα Βαλκάνια και ακόμα παραπέρα κι αν θα γίνει μέρος της ταυτότητας της όλο αυτό... Ξέρω πως όσο το απολαμβάνει και κρατήσει, εύχομαι να νιώθει τον παλμό κάθε πρόβας, κάθε παράστασης, κάθε βήματός της, στα κατάβαθα της ψυχής της και να ταξιδεύει με κάθε νότα στον χρόνο και στον χώρο- γιατί η σύνδεση αυτή με το παρελθόν, με την παράδοση κάθε τόπου και το να το ζωντανεύουμε και να το επικοινωνούμε σε άλλους, είναι η αλήθεια μας, η ρίζα μας, ειναι σκέτη αγνή αγάπη και πάθος και ζωή! Συγχαρητήρια κορίτσι μου γλυκό! Να κάνεις στη ζωή σου πάντα ο,τι σε ευχαριστεί και να το χαίρεσαι με την ψυχή σου!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους