Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#Ανδρέας_Παπανδρέου – 23 Ιουνίου 1996, 30 χρόνια που έφυγε από τα εγκόσμια🌹 Σαν σήμερα, πριν από τριάντα χρόνια, έφυγε από τη ζωή ο άνθρωπος που σφράγισε όσο κανείς άλλος την πολιτική ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.

Είχα την τύχη να τον συναντήσω, έστω σύντομα, και από κοντά.

Μια εμπειρία που δεν ξεχνιέται.

Ανεξάρτητα από τις πολιτικές αποτιμήσεις, ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν μια από εκείνες τις σπάνιες φυσιογνωμίες που αφήνουν ίχνη βαθιά και μόνιμα.

Ο εκδημοκρατισμός και η «Αλλαγή» Η μεγάλη του συνεισφορά είναι αδιαμφισβήτητη: ο εκδημοκρατισμός της ελληνικής κοινωνίας. Η Ελλάδα του 1981 ήταν μια χώρα που μόλις έβγαινε από δεκαετίες αυταρχισμού, εμφυλίου τραύματος και κοινωνικών αποκλεισμών. Ο Ανδρέας έφερε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, αγρότες, εργάτες, γυναίκες, ανθρώπους της επαρχίας, στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής.

Θεσμοθέτησε τον πολιτικό γάμο, τη νομική ισότητα των φύλων, το ΕΣΥ.

Τερμάτισε τη διάκριση μεταξύ «εθνικόφρονων» και «μη», αναγνώρισε την Εθνική Αντίσταση.

Αυτά δεν αναιρούνται.

Τα λάθη και ο λαϊκισμός Όμως η ίδια πολιτική ηγεσία έσπειρε και ζιζάνια μακράς ανθεκτικότητας.

Η οικονομική πολιτική της δεκαετίας του '80 υπήρξε ανεύθυνη κατά τρόπο δομικό: εκτίναξη του δημόσιου χρέους, υπερδιόγκωση του δημοσίου τομέα, κουλτούρα κομματικής πελατειακότητας που κατέτρωγε το κράτος.

Ο ιδιότυπος λαϊκισμός του, το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», η αντιαμερικανική ρητορική που δεν συνοδευόταν από αντίστοιχη στρατηγική αυτονομία, δημιούργησε αντανακλαστικά στην κοινή γνώμη που η χώρα πλήρωσε ακριβά αργότερα.

Το σκάνδαλο Κοσκωτά υπήρξε μια σκιά ανεξίτηλη στο τέλος της πρώτης του θητείας.

Η εξωτερική πολιτική: σθεναρή στάση απέναντι στην Άγκυρα Εδώ αδικείται συχνά η κληρονομιά του. Ο Ανδρέας Παπανδρέου κράτησε σταθερή και αποφασιστική γραμμή απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις, και τα αποτελέσματα το επιβεβαίωσαν.

Η κρίση του Sismik το 1987 είναι το κλασικό παράδειγμα: όταν το τουρκικό ερευνητικό σκάφος επιχείρησε να δραστηριοποιηθεί στην ελληνική υφαλοκρηπίδα υπό ναυτική συνοδεία, ο Ανδρέας δεν διαπραγματεύτηκε υπό πίεση, κινητοποίησε το Πολεμικό Ναυτικό και οι Τούρκοι υποχώρησαν.

Το μήνυμα ήταν σαφές: η Ελλάδα δεν υποκύπτει σε τετελεσμένα.

Η ίδια λογική διαπερνούσε και τη στάση του στο Σκοπιανό, όπου αρνήθηκε κατηγορηματικά κάθε αναγνώριση με ονομασία που να ενσωματώνει τον όρο «Μακεδονία» χωρίς γεωγραφικό προσδιορισμό.

Τα εθνικά θέματα δεν λύθηκαν επί Ανδρέα, αλλά δεν επιδεινώθηκαν ούτε υποχωρήθηκαν.

Και αυτό, στο δύσκολο γεωπολιτικό περιβάλλον της εποχής, ήταν από μόνο του επίτευγμα. #Κλείνοντας, τριάντα χρόνια μετά, ο Ανδρέας Παπανδρέου παραμένει μια αμφιλεγόμενη αλλά αναμφίβολα ιστορική φυσιογνωμία.

Ήταν ο πολιτικός που άνοιξε την Ελλάδα, και ταυτόχρονα ο πολιτικός που της καλλιέργησε αυταπάτες για το τι σημαίνει να είσαι ισχυρός στο διεθνές σύστημα.

Η αξιολόγησή του απαιτεί και τα δύο μάτια ανοιχτά. Αυτό, ενίοτε, είναι η πιο τίμια μορφή μνήμης. Ας είναι ελαφρύ το χώμα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους