Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Νέοι πολιτικοί φορείς κι όμως τόσο παλιοί, τόσο καταδικασμένοι να αποτύχουν"... Η ιστορική εμπειρία των πολιτικών κινημάτων αποδεικνύει ότι η βιωσιμότητα ενός νέου εγχειρήματος εξαρτάται αποκλειστικά από την ικανότητά του να ριζώσει οργανικά μέσα στα λαϊκά στρώματα.

Σε μια εποχή όπου οι κατεστημένοι μηχανισμοί και το βαθύ κράτος επιστρατεύουν κάθε μέσο για να αλλοιώσουν, να διεισδύσουν και τελικά να εξουδετερώσουν κάθε εστία αυθεντικής αμφισβήτησης, η θωράκιση ενός κινήματος δεν επιτυγχάνεται με τείχη απομόνωσης, αλλά με την άμεση ενεργοποίηση της κοινωνικής βάσης.

Η πολιτική επιστήμη διδάσκει ότι η μοναδική αποτελεσματική άμυνα απέναντι στην κρατική ή παρακρατική υπονόμευση είναι η οικοδόμηση μιας ανοιχτής, μαζικής και συμπεριληπτικής δομής.

Οι ενεργοί πολίτες δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως απλοί χειροκροτητές ή ψηφοφόροι της τελευταίας στιγμής, αλλά ως οι οργανικοί συνδιαμορφωτές της πολιτικής πρότασης.

Η ισότιμη συμμετοχή μέσα από θεσμοθετημένες, απαρέγκλιτες και άκαμπτες δημοκρατικές διαδικασίες αποτελεί τη λυδία λίθο της νέας συλλογικότητας.

Όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται στο φως και με τη σφραγίδα της βάσης, εκμηδενίζονται τα περιθώρια παρασκηνιακών παρεμβάσεων και εχθρικών διεισδύσεων.

Αντίθετα, τα αρχηγικά και προσωποπαγή σχήματα, τα οποία συγκεντρώνουν την εξουσία γύρω από έναν στενό, κλειστό ηγετικό πυρήνα, είναι από τη φύση τους ευάλωτα εκτός κι αν είναι επιλογή τους να δέχονται φυτευτα στελέχη των ολιγαρχών.

Αυτές οι συγκεντρωτικές δομές αποτελούν το ιδανικό πεδίο για να πλασαριστούν οι εγκάθετοι του συστήματος, καθώς αρκεί η άλωση λίγων προσώπων για να χειραγωγηθεί ολόκληρος ο οργανισμός.

Η ιστορία των πολιτικών κομμάτων είναι γεμάτη από παραδείγματα όπου η απουσία εσωτερικού ελέγχου οδήγησε νομοτελειακά σε μοιραία στρατηγικά λάθη, στην αποξένωση από την κοινωνία και στην κατάρρευση.

Όταν αναζητούνται οι υπεύθυνοι για τη ραγδαία συρρίκνωση της αρχικής πολιτικής απήχησης και τη δραματική μείωση των ποσοστών ενός ελπιδοφόρου ξεκινήματος, η απάντηση βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την παθογένεια.

Η μετατροπή ενός συλλογικού οράματος σε προσωπικό όχημα μιας κλειστής ομάδας απογοητεύει τους πολίτες και στερεύει τις πηγές της κοινωνικής του τροφοδοσίας.

Τα προσωποπαγή κόμματα και τα θνησιγενή κινήματα που αρνούνται να εκδημοκρατιστούν εσωτερικά είναι καταδικασμένα σε μια εξαιρετικά περιορισμένη εκλογική επιρροή, καθηλωμένα μόνιμα σε ποσοστά πολύ κάτω του δέκα τοις εκατό.

Η κοινωνία αρνείται να εμπιστευτεί όσους επαγγέλλονται την ελευθερία, αλλά λειτουργούν με όρους ολιγαρχίας στο δικό τους σπίτι.Το κρίσιμο ερώτημα που θα τεθεί αμείλικτα μπροστά από τις επόμενες κάλπες δεν επιτρέπει μισές απαντήσεις ή συμβιβασμούς.

Οι πολίτες θα κληθούν να επιλέξουν ανάμεσα στη συνέχιση μιας καταστροφικής, βαθιά διαφθαρμένης διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και σε ένα πραγματικά νέο, ελπιδοφόρο κίνημα που ευαγγελίζεται την ολική ανατροπή.

Αυτή η ανατροπή δεν αφορά μια απλή εναλλαγή προσώπων στην εξουσία, αλλά την εκ θεμελίων επαναφορά της πραγματικής Δικαιοσύνης και της αυθεντικής Δημοκρατίας σε κάθε πτυχή του δημόσιου βίου που πρέπει να εκφράζεται συχνά τόσο με τοπικά όσο και πανελλαδικά, εθνικά δημοψηφίσματα .Για να γίνει όμως πιστευτή αυτή η υπόσχεση, η εσωτερική οργάνωση του νέου πολιτικού φορέα πρέπει να αντικατοπτρίζει το μέλλον που οραματίζεται.

Ο εσωτερικός δημοκρατικός και συμμετοχικός τρόπος λειτουργίας του αποτελεί την έμπρακτη πολιτική πρόταση προς την κοινωνία στην οποία απευθύνεται.

Ένα κίνημα που διοικείται με διαφάνεια, ισοτιμία και λογοδοσία αποδεικνύει στην πράξη πώς σκοπεύει να κυβερνήσει τη χώρα.

Αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος για να κερδηθεί η χαμένη αξιοπιστία της πολιτικής και να γεννηθεί μια νέα, ακηδεμόνευτη ελπίδα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους