Είχα ξεχάσει πόσο μου αρέσει να κυκλοφορώ 04.00-06.00 .. Να οδηγώ για την δουλειά μου ,την ώρα που όλα αρχίζουν δειλά δειλά να παίρνουν μπρος για "άλλη μια μέρα" σαν μηχανή που μουρμουριζει.. Να...

Πλήρες Κείμενο:

Είχα ξεχάσει πόσο μου αρέσει να κυκλοφορώ 04.00-06.00 .. Να οδηγώ για την δουλειά μου ,την ώρα που όλα αρχίζουν δειλά δειλά να παίρνουν μπρος για "άλλη μια μέρα" σαν μηχανή που μουρμουριζει.. Να βλέπω τα ρολα από τα συνεργεία και τα μαγαζιά να σηκώνονται.. Τους εργάτες και εργαζόμενους να περπατάνε μέχρι την δουλειά με σκυμμένο το κεφάλι, κρατώντας στο χέρι καφέ , πλέον φτιαγμένο σπίτι τους .. Τα παιδιά στα μαγαζιά που φτιάχνουν καφέ να καθαρίζουν πάγκους, τζάμια, να ισιώνουν τις ποδιές τους ,να ρυθμίζουν τον εξοπλισμό τους έτοιμοι να μας υποδεχτούν.. Τον 60+ ετών ,πατέρα κάποιου και κάποιας , να φορτώνει το φορτηγό που θα μεταφέρει αγαθά σε μια αγορά που βαριανασαινει .. Τον κύριο Ηλία να στήνει τον πάγκο του με τα καρπούζια κατάμεσις του πεζοδρομίου ,στην άκρη του δρόμου.. Το κορίτσι που οδηγάει το λίγων κυβικών μηχανάκι της για να πάει στην δουλειά.. Τον υπάλληλο που κάνει ένα βιαστικό αγχωτικό τσιγάρο πριν ξεκινήσει η βάρδια... Τους "αμίλητους" ήρωες της καθημερινότητας κάποιων στις στάσεις λεωφορείων.. Σε όλα αυτά τα πρόσωπα που νομίζουν ότι δεν τους κοιτάζει κανείς εγώ βλέπω μόνο αλήθειες.. "Όταν (νομίζεις ότι) δεν σε κοιτάζει κανείς, πόσο ευτυχισμένος είσαι...;;" Καλημέρα συνάνθρωποι...για άλλη μια μέρα! Συνεχίζουμε...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους