Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Πού ήμουν πριν γεννηθώ;" ρωτάει η μικρή Ελπίδα τους γονείς της και εκείνοι σαν να δυσκολεύονται να απαντήσουν.

Είναι αλήθεια πως πολλές φορές δεν είναι εύκολο να εξηγήσουμε τις αποφάσεις των μεγάλων.

Φανταζόμαστε πως δεν είναι έτοιμα ή πως δεν θα καταλάβουν.

Άλλες φορές, θέλουν απλά να τους τα πούμε με τον τρόπο που μπορούν να ακούσουν.

Η ιστορία των Μοσχούλα Αντιπαριώτη και Θάνου Σαρρή δεν μιλά απλά για τη σύλληψη και τη γέννηση ενός παιδιού.

Μιλά για το πριν.

Μιλά για τη συνειδητή απόφαση να γίνεις γονιός.

Μιλά για τα πολλαπλά συναισθήματα που αναδύονται στις προσπάθειες.

Μιλά για τα παιδιά που ήρθαν στον κόσμο αλλιώς.

Μιλά για την αγάπη και την ελπίδα.

Η εικονογράφηση της Missy merida γλυκαινει καθε στιγμή της ιστορίας ενώ είναι ξεκάθαρη η δική της νότα αγάπης, ενσυναίσθησης, ασφαλείας. "Κάθε δάκρυ πότιζε τις ρίζες της ελπίδας.

Τις ρίζες της δικής της ιστορίας" και δεν μπορείς να μην συγκινηθείς.

Σου δίνει την ευκαιρία να δωρίσεις το βιβλίο σε μια οικογένεια που ψάχνει τον τρόπο να βρει τα λόγια να εκφράσει πως δημιουργήθηκε λίγο διαφορετικά από τις άλλες.

Λίγο διαφορετικά αλλά χωρίς να λείπει κάτι από την αγάπη και τη σύνδεση που έχει ανάγκη ένα παιδί.

Απόλαυσα τη ροή της ιστορίας και το άνοιγμα να συμπεριλάβει κάθε παιδί.

Να δώσει χώρο να ακουστεί κάθε απορία, κάθε δυσκολία, κάθε επιλογή.

Μου δίνει την ευκαιρία να μιλήσω σε κάθε παιδί για το πού ήταν πριν γεννηθεί, μα νομίζω πως αξίζει να ειπωθεί πρώτα από τους γονείς ή γονέα.

Εξάλλου οι τελευταίες σελίδες δεν διαβάζονται χωρίς δάκρυα στα μάτια.

Κυκλοφορεί από Εκδόσεις Φουρφούρι έναν εκδοτικό που επιλέγει Έλληνες συγγραφείς που ξεχωρίζουν. Κι αυτή είναι μια ιστορία που την έψαχναν πολλοί γονείς. Καλοταξιδο! #γεννηση #συμπεριληψη #γονιμοποιηση #μονογονεικη #αποριεςπαιδιων

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους