Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα πριν από 25 χρόνια, 23 Ιουνίου του 2001, ο Παναθηναϊκός δεν κέρδισε μόνο άλλο ένα πρωτάθλημα απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο, αλλά αποχαιρέτησε και έναν από τους σπουδαιότερους παίκτες που φόρεσαν ποτέ την φανέλα με το τριφύλλι, έστω και για μόνο δυο σεζόν. Ο Ζέλικο Ρέμπρατσα, απόλυτος κυρίαρχος στην πρώτη χρονιά του στα πράσινα, MVP της δεύτερης Ευρωλίγκας της ομάδας, πρωταθλητής Ελλάδας και Ευρώπης, ο καλύτερος σέντερ των ευρωπαϊκών παρκέ σε συλλόγους και εθνικές, πέρασε μια εφιαλτική δεύτερη χρονιά στο ΟΑΚΑ.

Μονίμως μέτριος, μονίμως εκτεθειμένος δημόσια από τον Ομπράντοβιτς (για να μην νομίζετε ότι μόνο ο Αταμάν έκανε τέτοια), με το μυαλό στην μετακόμιση στο ΝΒΑ, ο Ρέμπρατσα έχασε μετά το καλοκαίρι του 2000 απότομα την σπιρτάδα του, αυτή που τον είχε κάνει ένα μοναδικό είδος ψηλού στην Ευρώπη τότε.

Εκ των υστέρων, και με δεδομένη την μέτρια καριέρα του στο ΝΒΑ που ακολούθησε, μπορούμε να πούμε ότι ο Ρέμπρατσα του 2000 ήταν το απόλυτο και έκτοτε άρχισε η σταδιακή πτώση που μάλλον αφορούσε ζητήματα πέραν του Παναθηναϊκού.

Έστω κι έτσι, στους τελικούς με τον Ολυμπιακό και απέναντι σε έναν μανιασμένο Ράτζα, ο Ρέμπρατσα θύμισε ξανά τον Silver Surfer που αγαπήσαμε εμείς και προκαλούσε τρόμο στους αντιπάλους.

Στο κρίσιμο πέμπτο ματς, που βλέπουμε στο βίντεο, έβαλε 18 πόντους και κυριάρχησε πλήρως επί του Κροάτη (που έχασε 9 βολές κιόλας, αλλά σήμερα θυμάται ότι τον αδικούσαν...). Στο τέλος του αγώνα, καθώς αποβλήθηκε με φάουλ και ενώ ο τίτλος είχε κριθεί, πέταξε την φανέλα του στην κερκίδα στέλνοντας ένα μήνυμα αποχαιρετισμού αλλά και μόνιμης αγάπης προς τον πράσινο λαό.

Από τους πιο φετίχ παίκτες που είχαμε ποτέ, μάλλον ο πιο πλήρης σέντερ μας - Στόγιαν στην άμυνα, Πέκο στην επίθεση, ηγετικός σαν τον Ντίνο - στα καλά του ο Ζέλε ήταν απλά απολαυστικός.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους