Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Βλαντίμιρ: «Αναστασία, πες μου πώς πιστεύεις ότι πρέπει να τρέφεται ένας άνθρωπος — τι πρέπει να τρώει, πόσο συχνά μέσα στην ημέρα και σε ποιες ποσότητες; Ο κόσμος μας δίνει τεράστια σημασία σε αυτό το ζήτημα.

Υπάρχει μια τεράστια ποσότητα βιβλίων και άρθρων πάνω στο θέμα, συνταγές υγιεινής διατροφής, συμβουλές για απώλεια βάρους...» Αναστασία: «Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς έναν διαφορετικό τρόπο ζωής για τους ανθρώπους κάτω από τις συνθήκες που έχει επιβάλει ο τεχνοκρατικός κόσμος.

Οι σκοτεινές δυνάμεις προσπαθούν διαρκώς να αφαιρέσουν το φυσικό σύστημα λειτουργίας αυτού του κόσμου — εκείνο που δόθηκε στην ανθρωπότητα από την αρχή — και να το αντικαταστήσουν με το δικό τους δυσκίνητο και τεχνητό σύστημα, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με την ανθρώπινη φύση.» Ζήτησα από την Αναστασία να μιλήσει πιο συγκεκριμένα, χωρίς τις φιλοσοφικές της σκέψεις, και συνέχισε: «Ξέρεις, τα ερωτήματά σου σχετικά με το τι, πότε και πόσο πρέπει να τρώει ένας άνθρωπος απαντώνται καλύτερα από το ίδιο του το σώμα.

Τα αισθήματα της πείνας και της δίψας έχουν σχεδιαστεί ώστε να στέλνουν σε κάθε άνθρωπο ένα σήμα που του υποδεικνύει πότε πρέπει να λάβει τροφή.

Αυτή ακριβώς η στιγμή είναι η σωστή για τον καθένα.

Ο κόσμος της τεχνοκρατίας, αδυνατώντας να προσφέρει σε κάθε άτομο τη δυνατότητα να ικανοποιεί την πείνα και τη δίψα του τη στιγμή που το ζητά το σώμα του, προσπάθησε να του επιβάλει ένα τεχνητό πρόγραμμα βασισμένο αποκλειστικά στη δική του αδυναμία και στη συνέχεια επιχειρεί να δικαιολογήσει αυτόν τον εξαναγκασμό στο όνομα κάποιας υποτιθέμενης “αποτελεσματικότητας”. Σκέψου μόνο το εξής: ένας άνθρωπος περνά τη μισή μέρα καθισμένος, ξοδεύοντας ελάχιστη ενέργεια, ενώ ένας άλλος εργάζεται σωματικά ή τρέχει και ιδρώνει, καταναλώνοντας πολλαπλάσια ενέργεια.

Κι όμως, και οι δύο αναμένεται να τρώνε ακριβώς την ίδια ώρα.

Ο άνθρωπος πρέπει να τρώει τη στιγμή που του υποδεικνύει το σώμα του· δεν υπάρχει καλύτερος σύμβουλος από αυτό.

Κατανοώ ότι στις συνθήκες του δικού σας κόσμου αυτό είναι σχεδόν αδύνατο.

Όμως η δυνατότητα αυτή υπάρχει για όσους διαθέτουν εξοχικό με κήπο ή λαχανόκηπο.

Αυτοί θα έπρεπε να την αξιοποιούν και να ξεχνούν τα αφύσικα, τεχνητά διατροφικά προγράμματα.

Το ίδιο ισχύει και για το δεύτερο ερώτημά σου: Τι πρέπει να τρώει κανείς; Η απάντηση είναι: ό,τι είναι διαθέσιμο εκείνη τη στιγμή — ό,τι βρίσκεται πρόχειρο.

Το ίδιο το σώμα θα επιλέξει αυτό που χρειάζεται.

Μπορώ να σου δώσω μια κάπως ασυνήθιστη συμβουλή: αν έχεις στο σπίτι μια γάτα ή έναν σκύλο, παρατήρησε προσεκτικά τις κινήσεις του.

Κατά καιρούς θα βρει κάποιο χόρτο ή βότανο και θα το φάει.

Κόψε λίγο από εκείνο το φυτό που επέλεξε και πρόσθεσέ το στη διατροφή σου.

Δεν χρειάζεται να το κάνεις κάθε μέρα — μία ή δύο φορές την εβδομάδα είναι αρκετές.

Θα πρέπει επίσης να αναλάβεις ο ίδιος να καλλιεργήσεις λίγο σιτάρι ή άλλο δημητριακό, να το αλωνίσεις, να το αλέσεις σε αλεύρι και στη συνέχεια να ψήσεις ψωμί από αυτό.

Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Όποιος καταναλώνει αυτό το ψωμί έστω μία ή δύο φορές τον χρόνο θα συσσωρεύσει ένα απόθεμα ενέργειας ικανό να αφυπνίσει τις εσωτερικές πνευματικές του δυνάμεις — όχι μόνο να γαληνέψει την ψυχή του, αλλά και να ασκήσει ευεργετική επίδραση στη σωματική του κατάσταση.

Αυτό το ψωμί μπορεί να μοιραστεί με συγγενείς και στενούς φίλους.

Αν προσφερθεί με ειλικρίνεια και αγάπη, θα έχει επίσης ευεργετική επίδραση επάνω τους.

Είναι πολύ ωφέλιμο για την υγεία κάθε ανθρώπου να περνά τρεις ημέρες, τουλάχιστον μία φορά κάθε καλοκαίρι, τρεφόμενος αποκλειστικά με όσα έχουν καλλιεργηθεί στον δικό του κήπο ή λαχανόκηπο, μαζί με ψωμί, ηλιέλαιο και μόνο μια πρέζα αλάτι» — Αναστασία Βιβλίο 1, Κεφάλαιο 11 Σειρά «Οι Κέδροι της Ρωσίας που Ηχούν » του Βλαντίμιρ Μέγκρε #ringingcedars #love #family #nature

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους