Original Post

Πλήρες Κείμενο:

𝐁𝐔𝐑𝐍𝐈𝐍𝐆 𝐃𝐎𝐖𝐍 𝐓𝐇𝐄 𝐇𝐎𝐔𝐒𝐄 Χθες βράδυ ο Ντέιβιντ Μπερν μάς χάρισε κάτι μοναδικό: Mια συναυλία-ψυχοθεραπεία και μια εγκάρδια αγκαλιά. έναν χαρούμενο εορτασμό του ρυθμού και της κίνησης, της συλλογικότητας και της κοινότητας, «της αγάπης και της καλοσύνης ως μορφής αντίστασης» και βέβαια της σπουδαίας μουσικής, της ικανής να ενώνει διαφορετικές γενιές και ηλικίες στον ίδιο συγκινητικό χορό.

Ακούγοντας εχτές ζωντανά το «Once in a Lifetime», το «Heaven», το «Life During Wartime», το «Slippery People», και τόσα ακόμη αειθαλή κομμάτια των Talking Heads, θυμηθήκαμε πριν περίπου 20 χρόνια, όταν το (πάντα πρωτοπόρο σε αυτά) Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας είχε προβάλλει για πρώτη φορά στην Ελλάδα και σε μεγάλη οθόνη το θρυλικό «Stop Making Sense» του Τζόναθαν Ντέμι.

Με αρκετούς από τους πολυπληθείς θαμώνες εκείνης της προβολής διασταυρωθήκαμε κι εχτές, χάρη στον αεικίνητο, ενθουσιώδη και σοφό κύριο Μπερν ο οποίος στα 74 χρόνια του δεν σταμάτησε να τραγουδά, να χορεύει και να μοιράζεται απολαυστικές ιστορίες για ένα περίπου συνεχές δίωρο, που αξίζει να μνημονεύουμε ως μια από τις πιο όμορφες συναυλίες που έχουν γίνει στη χώρα μας τα τελευταία (αρκετά) χρόνια. 𝐁𝐔𝐑𝐍𝐈𝐍𝐆 𝐃𝐎𝐖𝐍 𝐓𝐇𝐄 𝐇𝐎𝐔𝐒𝐄 Last night, David Byrne gave us something truly special: a concert that felt like group therapy and a warm embrace all at once.

A joyful celebration of rhythm and movement, of togetherness and community, of “love and kindness as a form of resistance,” and, of course, of great music — the kind that can bring different generations and ages together in the same moving dance.

Hearing “Once in a Lifetime”, “Heaven”, “Life During Wartime”, “Slippery People” and so many other timeless Talking Heads songs performed live, we were reminded of a moment nearly twenty years ago, when the ever forward-thinking Athens International Film Festival presented Jonathan Demme’s legendary Stop Making Sense on the big screen for the first time in Greece.

Last night, we crossed paths with many of the people who had attended that screening all those years ago, brought together once again by the tireless, enthusiastic and wise Mr Byrne.

At 74, he never stopped singing, dancing and sharing delightful stories throughout a near two-hour performance — one that deserves to be remembered as one of the most beautiful concerts to have taken place in Greece in recent years.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους