Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το κωμικοτραγικό με την παραίτηση του Κιρ Στάρμερ ήταν η αρρωστημένη εμμονή του σε όσα θέματα έθιγαν τους Βρετανούς (ανοικτά σύνορα, ψηφιακές ταυτότητες, αστυνομικό κράτος, πράσινη απάτη, πληθωρισμός, πόλεμος στην Ουκρανία, υποστήριξη της γενοκτονίας στην Γάζα, φορολογία, λιτότητα, σκάνδαλο Έπσταϊν), και η προσποιητή αυτοπεποίθησή του ότι πάντα έχει δίκαιο διότι τάχα όσοι του εναντιώνονται είναι φασίστες και ρατσιστές.

Η ίδια ψυχασθένεια ταλανίζει τους περισσοτέρους Δυτικούς ηγέτες.

Οδηγούν το κυβερνητικό όχημα με μεγάλη ταχύτητα, τρέχουν σε λάθος κατεύθυνση, ποτέ δεν το παραδέχονται, βλέπουν ότι μπροστά τους στέκεται τοίχος, και πέφτουν πάνω του με μανία.

Χωρίς τον παραμικρό δισταγμό.

Και μετά την πρόσκρουση, απλώς παραιτούνται.

Σαν να μην συμβαίνει τίποτε.

Μετακυλίουν στις πλάτες άλλων την αποκατάσταση της ζημίας που προξένησαν λόγω ιδεοληψιών.

Υποφέρουν από την διεστραμμένη αντίληψη ότι είναι οι καλύτεροι πολιτικοί.

Απλώς οι πολίτες δεν τους κατανοούν.

Έχουν την αλαζονική αίσθηση του αλάθητου, και ότι πάντα βρίσκονται στην σωστή πλευρά της Ιστορίας, όπως θα έλεγε και μία ψυχή στο μέγαρο Μαξίμου. Ο Στάρμερ ουδέποτε ήθελε να αλλάξει πορεία.

Ουδέποτε παραδέχτηκε το παραμικρό λάθος.

Αρνήθηκε να διελευκάνει το διαχρονικό εθνικό έγκλημα της σεξουαλικής κακοποιήσεως 250 χιλιάδων μικρών Βρετανίδων από Ασιατικές συμμορίες, κυρίως μουσουλμανικές και πακιστανικές.

Προσπάθησε να απαγορεύσει την χρήση κοινωνικών δικτύων στους ανηλίκους Βρετανούς την στιγμή που τους επιτρέπει να ευνουχιστούν (αλλαγή φύλου). Όπως παραδέχθηκε ο Στάρμερ, το Εργατικό κόμμα ήταν (και παραμένει) ηθικώς, οικονομικώς, πολιτικώς, και ιδεολογικώς χρεωκοπημένο.

Η παραίτησή του σηματοδοτεί τα σαθρά θεμέλια του εθνομηδενιστικού πολυπολιτισμικού υποδείγματος που έχει αιχμαλωτίσει όλη την παρηκμασμένη Δύση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους