Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί οι περισσότεροι ήρωες παραμυθιών και παιδικών σειρών παραμορφώνονται;; Μεγα κυνδινος για τα παιδιά της σημερινής εποχής Πως να το αντιμετωπίζεις ;; Οι μανάδες που το ζουνε αυτό καταλαβαίνουν .. …. Το σύστημα είναι πολύ σκληρό και δύσκολο μόνο στα βουνά βρίσκεις ανάπαυση εκτός κοινωνίας … τι κάνεις

;;;; Θα γράψω κάποιες σκέψεις ποιο κάτω …. Τα παιχνίδια των σημερινών παιδιών είναι γεμάτα μεταμφιεσμένους χαρακτήρες, και ιδιαίτερα άγριες μορφές με παράξενα πρόσωπα.

Κάποια έχουν ακόμη και διαβολική όψη.

Δεν είναι μόνο τα παιχνίδια, αλλά και οι ταινίες που βλέπουν.

Οι ήρωες και τα ινδάλματά τους είναι συχνά παραμορφωμένες φιγούρες, γεμάτες βία και δύναμη.

Μπορεί να πολεμούν για το καλό, όμως το παρουσιαστικό τους είναι άγριο, με κραυγές, επιθετικότητα και βία.

Πολλές φορές ακόμη και σειρές όπως η My Little Pony, που κάποτε είχαν μέσα τους χαριτωμένα αλογάκια με τα οποία έπαιζαν τα μικρά παιδιά, έχουν εξελιχθεί σε πολύχρωμες φιγούρες και χαρακτήρες που επηρεάζουν το παιδί να τα μιμηθεί.

Όλα αυτά το οδηγούν στο να θέλει να γίνει και το ίδιο ένας τέτοιος μεταμορφωμένος ήρωας, με πολύχρωμα μαλλιά και παράξενα ρούχα, έτσι ώστε αύριο να του φαίνονται όλα αυτά φυσιολογικά.

Να φωνάζει, να ουρλιάζει, να θεωρεί τη βία παιχνίδι και να την ασκεί χωρίς να το αντιλαμβάνεται, επειδή έχει χειραγωγηθεί μέσα από αυτά τα πρότυπα.

Τα περισσότερα παιχνίδια και πολλές σειρές έχουν μεταμορφωθεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Και αν όλα αυτά έχουν ήδη επηρεάσει ακόμη και τους εφήβους αυτής της δεκαετίας, φανταστείτε πώς θα είναι τα παιδιά της επόμενης γενιάς.

Δεν είμαι εναντίον της μεταμφίεσης, ιδιαίτερα της θεατρικής, η οποία μπορεί να μεταφέρει μηνύματα και να καλλιεργήσει τη φαντασία.

Όμως όλο αυτό που βλέπουμε σήμερα δεν δίνει μηνύματα που αλλάζουν τον άνθρωπο πνευματικά προς το καλύτερο.

Αντίθετα, τον παραμορφώνει, όχι μόνο εξωτερικά αλλά και εσωτερικά.

Η φαντασία είναι καλή όταν δεν ξεπερνά τα όρια της ανθρώπινης φύσης και όταν η μεταμφίεση, όσο διαφορετική κι αν είναι, εξακολουθεί να περιλαμβάνει το όμορφο, το ευγενικό και το δημιουργικό.

Όχι το βίαιο, το αποκρουστικό και την αντίληψη ότι μπορεί κάποιος να γίνει οτιδήποτε του επιβάλλουν άλλοι να είναι.

Μπορεί, λοιπόν, όλο αυτό να έχει και τη θετική του πλευρά, αφού τα παιδιά ενδεχομένως να αποβάλλουν τον φόβο απέναντι στο άγριο και το διαφορετικό.

Από την άλλη όμως, υπάρχει ο κίνδυνος να το υιοθετήσουν, επειδή δεν καθοδηγούνται ώστε να το διακρίνουν και να το κρίνουν.

Αντί να το αναγνωρίζουν ως κάτι αρνητικό, συχνά το μιμούνται και το θεωρούν φυσιολογικό.

Έτσι, το κακό μπορεί να παρουσιάζεται ως καλό, το μαύρο ως άσπρο, χωρίς να υπάρχει σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στα δύο.

Ένα παιδί που δεν έχει όρια και σωστή καθοδήγηση κινδυνεύει αύριο να ζει ασύδοτα, χωρίς φραγμούς και ηθικές αξίες, επειδή όλα θα του φαίνονται ίδια και ισότιμα.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό να καλλιεργείται στα παιδιά η διάκριση, ώστε να μπορούν να ξεχωρίζουν το ωφέλιμο από το βλαβερό, το όμορφο από το άσχημο και το καλό από το κακό, χωρίς να χάνουν την αθωότητα και την κριτική τους σκέψη.

Μετά το 2017 ξεκίνησε να γίνεται όλο αυτό ως μεταμφιέσεις χαράς παιχνιδιών και άλλων η γενιά των εφήβων ήταν κάπως έτοιμοι να το αντιληφθούν έστω σαν νέα εποχή τα παιδιά όμως τα οποία σήμερα είναι οι έφηβοι της εποχής δεν θα το αντιληφθούν γιατί έτσι έχουν χειραγωγιθει τα περισσότερα τα τελευταία δέκα χρόνια Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στο να καθοδηγηθεί το παιδί σωστά να μπορείς μέσα από όλο αυτό να το εκπαιδεύσεις χωρίς να νιώθει το ίδιο αποκομμένο από τους άλλους.

Ένα παιδί δεν χρειάζεται να αποκοπεί από τους συνομηλίκους του για να αποκτήσει αξίες και κριτική σκέψη.

Αντίθετα, όταν ένα παιδί νιώθει απομονωμένο, συχνά έλκεται ακόμη περισσότερο από όσα του απαγορεύονται.

Θα μπορούσες να το εκπαιδεύσεις με το να σκέφτεται χωρίς να υπακούει ή να ταυτίζετε να συμμετέχει ίσως επιλέγοντας τα πρότυπα που έχουν περισσότερο την αθωότητα παρά την βία Να μην υπερβάλουν μέσα από ηρωισμούς προτύπων του είμαι κάτι το εξωπραγματικών βίαιο και άγριο Να ενισχύεται η πραγματική ζωή.

Αθλητισμός, τέχνη, μουσική, θέατρο, εκδρομές, διάβασμα, δημιουργικό παιχνίδι και ανθρώπινες σχέσεις βοηθούν το παιδί να μη ζει μόνο μέσα από οθόνες και φανταστικούς κόσμους Ο στόχος, λοιπόν, δεν είναι να αποκοπεί το παιδί από τους συνομηλίκους του ή από την κοινωνία, αλλά να μάθει να πορεύεται μέσα σε αυτήν.

Να μπορεί να αντιμετωπίζει τα πρότυπα που του προβάλλονται και συχνά επιχειρούν να του επιβληθούν, έχοντας τα δικά του πρότυπα, τις δικές του αξίες και τα δικά του όρια. Έτσι δεν θα παρασύρεται από κάθε τάση της εποχής, αλλά θα αναπτύσσει κρίση, διάκριση και προσωπικότητα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους